Otwórz menu główne

Arthur O’Leary

irlandzki kompozytor, pianista i pedagog

Arthur O’Leary (ur. 15 marca 1834 w Tralee, zm. 13 marca 1919) – irlandzki kompozytor, pianista i pedagog.

Arthur O’Leary
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1834
Tralee
Pochodzenie irlandzkie
Data śmierci 13 marca 1919
Gatunki muzyka poważna, muzyka romantyczna
Zawód kompozytor, pianista, pedagog
Konserwatorium w Lipsku

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z umuzykalnionej rodziny. Jego ojciec był organistą w parafii Tralee, dziadek – nauczycielem muzyki, wujek – organistą w Katedrze Najświętszej Maryi Panny w Killarney. Arthur O’Leary był poprzez ojca spokrewniony z Arthurem Sullivanem[a][1].

Początkowo uczył się muzyki w domu, ale w wieku 8 lat swoją biegłością gry na fortepianie zainteresował Wyndhama Goulda, który objął go patronatem i sfinansował jego dalszą naukę[2][1]. W latach 1844–1846 studiował w Dublinie[1], a następnie wyjechał do Niemiec by od 1847 studiować w lipskim konserwatorium[2].

Przez pięć lat doskonalił tam technikę gry na fortepianie u Ignaza Moschelesa i Louisa Plaidy’ego, studiował kontrapunkt u Moritza Hauptmanna i kompozycję u Juliusa Rietza[2][1]. W Lipsku mieszkał w domu Preussera, dzięki czemu miał okazję poznać osobiście m.in. Mendelssohna oraz Roberta i Clarę Schumannów[2].

W 1852 przeniósł się do Londynu i rozpoczął studia w Królewskiej Akademii Muzycznej pod kierunkiem Ciprianiego Pottera i Williama Sterndale’a Bennetta. W 1856 Hrabia Westmorland mianował go profesorem tejże akademii. O’Leary wykładał tam aż do 1903[2][1]. Wśród jego studentów był jego daleki kuzyn Arthur Sullivan oraz Charles Villiers Stanford.

O’Leary wykładał również w innych londyńskich uczelniach muzycznych: w National Training School for Music (od jej założenia w 1876) oraz w Guildhall School of Music and Drama (od jej założenia w 1880)[1].

TwórczośćEdytuj

Jego dorobek kompozytorski obejmuje utwory orkiestralne, wokalne (głównie pieśni) i wokalno-instrumentalne (muzyka liturgiczna) oraz utwory na fortepian i wyciągi fortepianowe. Zajmował się też edycją wydań nutowych. Redagował m.in. Oratorium na Boże Narodzenie Bacha, utwory fortepianowe Bennetta, msze Hummela, Simon Sechtera i Schuberta[2].

Zdaniem współczesnego irlandzkiego kompozytora i krytyka muzycznego Raymonda Deane’a, O’Leary był znakomitym kompozytorem salonowym, a jego utwory nadają się idealnie na bis lub jako zestawy konkursowe czy egzaminacyjne. Jednakże niektóre jego kompozycje – takie jak toccata F-dur, czy wariacje c-moll – „są bardziej znaczącymi dziełami, przeznaczonymi dla profesjonalnych pianistów i mogącymi być ozdobą niejednego recitalu[3].

Wybrane kompozycje[4]Edytuj

Orchestral (niepublikowane)

  • Symfonia C-dur, 1853
  • Suita, 1856
  • Koncert fortepianowy e-moll (niedatowany)
  • Pastorale, 1865

Songs

  • Stars of the Summer Night, tekst: Henry Wadsworth Longfellow, 1854
  • Six Songs op. 6, 1861
    • I Dream of Thee, tekst: Barry Cornwall
    • Ask Me Not, tekst: Barry Cornwall
    • The Return, tekst: Robert Southey
    • Spring
    • Silent Evening
    • The West Wind, tekst: W.C. Bryant
  • Kate of Aberdeen, 1864
  • Listening, tekst: Adelaide A. Procter, 1868
  • The Maiden's Suspense, tekst: W. Dulcken, 1870
  • The Tree's Early Leaflets, tekst (przekł.): Björnsen, 1870
  • For Rosabelle, 1871


Muzyka liturgiczna

  • Mass of St John na chór i orkiestrę, 1869
  • Mass for Two Voice Parts and Organ, 1903
  • Regina Coeli, antyfona maryjna w 4 cześciach, (przed 1898)

Piano music

  • Rondo grazioso op. 1, 1859
  • Zwei Clavierstücke op. 2, 1858
    • Andante con moto
    • Scherzo.
  • Overture to Longfellow's Spanish Student op. 3, 1854
  • Thema in c-moll mit Variationen
  • Caprice / Overture op. 4
  • There's Nae Luck About the House, utwór koncertowy, 1872
  • The Black Knight, romans op. 5, 1859
  • Im Gebirge. Drei Charakterstücke op. 7
  • Fête rustique op. 8
  • Fleurs et pleurs op. 9
  • Five Marches, 1861
  • The Stamp Galop, 1863
  • Seven National Airs, 1864
  • Il fiore, menuet B-dur op. 11, 1862
  • Pastorale op. 13, 1864
  • Conte Mauresque op. 14, 1864
  • The Ducal Waltz, 1864
  • The Firemen's Galop, 1865
  • Wayside Sketches op. 23
  1. Waving Ferns, 1870
  2. bez tytułu, E-dur, 1871 (zagubiony)
  3. bez tytułu, Es-dur, 1872
  4. bez tytułu, B-dur, 1875
  5. Les Pèlerins, 1908
  • Toccata in F-dur, 1883
  • Scherzetto G-dur, 1887
  • Barcarolle, 1905
  • Valse heureuse, 1905
  • Scène rustique, 1907
  • Twilight Shadows, nokturn, 1909.

UwagiEdytuj

  1. Ojciec Arthura O’Leary i dziadek Arthura Sullivana byli kuzynami.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Humphreys i Evans 1997 ↓, s. 250.
  2. a b c d e f Squire 1900 ↓.
  3. Raymond Deane: A Lament for Arthur O'Leary (ang.). 2009-01-01. [dostęp 2017-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-01)].
  4. Fitzsimons 2008 ↓.

BibliografiaEdytuj

  •   William Barclay Squire: O'Leary, Arthur. W: A Dictionary of Music and Musicians. MacMillan & Co., 1900, s. 496. (ang.)
  • Bob Fitzsimons: Arthur O'Leary & Arthur Sullivan. Musical Journeys from Kerry to the Heart of Victorian England. Tralee: Doghouse Books, 2008. ISBN 978-0-9558746-1-1. (ang.)

Linki zewnętrzneEdytuj