Astrolabiusz

francuski duchowny

Astrolabiusz (ur. ok. 1118 w Bretanii, zm. po 1162[1]) – francuski duchowny. Znany jako syn Heloizy i Piotra Abelarda.

Astrolabiusz
Data i miejsce urodzenia

ok. 1118
Bretania

Data śmierci

po 1162

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

benedyktyni

Astrolabiusz po urodzeniu został wysłany do Le Pallet, gdzie mieszkała rodzina jego ojca.

Gdy Astrolabiusz osiągnął wiek około 20 lat, jego matka, Heloiza, poprosiła Piotra Czcigodnego, opata w Cluny, aby ten przyjął syna do zakonu. Dzięki temu wstawiennictwu Astrolabiusz uzyskał miejsce przy jednej z katedr lub w jednym z opactw Francji.

Kronika katedry w Nantes wspomina w roku 1150 kanonika o imieniu Astrolabius. Nie jest jednak pewne, czy był to syn Heloizy i Abelarda. Również nie jest jednoznaczne powiązanie Astrolabiusza z kanonikiem Astrolabiusem, którego wymienia rejestr zmarłych w sanktuarium Parakleta, choć tutaj znajduje się dopisek Syn naszego mistrza Piotra.

Abelardowi przypisuje się skierowany do syna utwór Carmen ad Astralabium.

Beletrystyczna wersja historii miłości Abelarda i Heloizy z punku widzenia ich syna została przedstawiona przez Louise Rinser w jej wydanym w roku 1991 utworze Abelard's Love (Miłość Abelarda).

PrzypisyEdytuj

  1. Brenda M. Cook, One Astralabe or two, Association culturelle Pierre Abélard [dostęp 2022-05-14] (ang.).