Augustyn Trzecieski

Augustyn Trzecieski z Podola, ps. „Augustyn", (zm. 24 marca 1813 w Krakowie) - pułkownik, spiskowiec na Wołyniu, delegat Centrali Lwowskiej do Parlamentu, uczestnik kampanii 1792 i 1809, organizator powstania na Wołyniu, i spisków niepodległościowych w Galicji, dowódca ( 1 lipca 1809 - 29 listopada 1812) 15 Pułku Ułanów (polskiego pułku kawalerii - okresu Księstwa Warszawskiego, sformowanego, na Podolu), kawaler Legii Honorowej w 5 czerwca 1809 r.

Augustyn Trzecieski
Ilustracja
Portret Augustyna Trzecieskiego
Data i miejsce śmierci 24 marca 1813
Kraków


W roku 1806 był dowódcą operujący w Galicji Wschodniej. W tym też roku, kiedy wojska francuskie zbliżyły się do Wisły, wraz ze swoim przyjacielem Józefem Dwernickim, zorganizował Towarzystwo Patriotyczne, mające na celu; przygotowanie powstania przeciw Rosjanom. Za działalność patriotyczną był katowany w więzieniu we Lwowie.

W 1809 uzbroił swoim kosztem 100 ludzi ze swoich dóbr, przebył Zbrucz, i 27 maja 1809 pod Tarnopolem, połączył się z oddziałami wojska polskiego Piotra Strzyżewskiego. Od tej pory, rozpoczął szlak bojowy. Walczył ze swoim oddziałem z Austriakami pod Zaleszczykami przeciw gen. Bickingowi w dniu 18 czerwca 1809, i pod Tarnopolem, Chorostkowem oraz Wieniawką.

Brał udział kolejno we wszystkich większych bitwach Wielkiej Armii. W ramach odwrotu Wielkiej Armii spod Moskwy i przeprawy przez Berezynę 28 listopada 1812 został ranny w bitwie pod Stachowem koło wioski Zaniwki. Z powodu choroby dowództwo 15. Pułku Ułanów, przekazał szefowi szwadronu Józefowi Dwernickiemu.

BibliografiaEdytuj

  • Jarosław Dudziński; Działania Piotra Strzyżewskiego w Galicji Wschodniej w czasie wojny polsko-austriackiej w 1809 roku, Lublin: KUL, 2007.
  • Karolina z Potockich Nakwaska; Pamiętnik o hr. Adamie Potockim, pułkowniku 11 pułku jazdy Kszięstwa Warszawskiego, Kraków: wyd. nakładem J.Wildta przez drukarnię czasopisma "Czas", 1862, str. 29.
  • Marian Wolski; Trzeciescy, Krosno: Muzeum Podkarpackie w Krośnie, 2003.
  • Henryk Golejewski, Pamiętnik, 1971, t. 1, s. 46