Otwórz menu główne

Aurelio González

piłkarz paragwajski

Aurelio González (ur. 25 września[1] 1905, zm. 9 lipca 1997) – piłkarz paragwajski, środkowy napastnik. Wzrost 170 cm, waga 72 kg.

Aurelio González
Data i miejsce urodzenia 25 września 1905
Luque
Data śmierci 9 lipca 1997
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Sportivo Luqueño
Olimpia
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1928–1938  Paragwaj
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1946–1947 Paragwaj
1955–1959 Paragwaj
Olimpia
1965–1974 Paragwaj

González karierę piłkarską rozpoczął w klubie Sportivo Luqueño Luque, skąd później przeniósł się do klubu Olimpia Asunción, w którym spędził resztę swej kariery. Wraz z Olimpią kilkakrotnie sięgnął po mistrzostwo Paragwaju, przy czym najbardziej znacząca jest seria trzech tytułów mistrzowskich zdobytych rok po roku – w 1927, 1928 i 1929 roku.

Jako piłkarz klubu Olimpia Asunción wziął udział w turnieju Copa América 1929, gdzie Paragwaj zdobył tytuł wicemistrza Ameryki Południowej. Zagrał we wszystkich trzech meczach – z Urugwajem (zdobył 2 bramki), Argentyną i Peru (zdobył 3 bramki). Jako zdobywca 5 bramek został królem strzelców turnieju.

Także jako gracz Olimpii González był w kadrze narodowej na pierwsze mistrzostwa świata w 1930 roku, gdzie Paragwaj odpadł w fazie grupowej. Zagrał w obu meczach – ze Stanami Zjednoczonymi i z Belgią. Przez dziesiątki lat był jedynym napastnikiem w historii finałów mistrzostw świata, który strzelił bramkę samobójczą (ze Stanami Zjednoczonymi). Jednak FIFA dnia 10 listopada 2006 roku oficjalnie uznała, że bramkę tę zdobył piłkarz amerykański Bertram Patenaude.

Na początku lat 30. odrzucił milionową ofertę potężnego argentyńskiego klubu San Lorenzo de Almagro Buenos Aires i pozostał w Paragwaju, by bronić swej ojczyzny w wojnie o Chaco.

Ciągle jako piłkarz Olimpii wziął udział w turnieju Copa América 1937, gdzie Paragwaj zajął czwarte miejsce. González zagrał w pierwszych trzech meczach – z Urugwajem (zdobył bramkę), Argentyną (zdobył bramkę) i Brazylią.

W reprezentacji Paragwaju González występował w latach 1928-1938, a po zakończeniu kariery został trenerem piłkarskim. W nowej roli także okazał się wybitną postacią - doprowadził Olimpię do finału Copa Libertadores 1960 oraz kierował reprezentacją Paragwaju w finałach mistrzostw świata w 1958 roku.

Pierwszym poważnym turniejem, w którym poprowadził reprezentację, był turniej Copa América 1946. Paragwaj spisał się dobrze i zajął 3. miejsce za Argentyną i Brazylią, ale przed Urugwajem.

González był trenerem reprezentacji Paragwaju w eliminacjach do szwedzkich mistrzostw świata w 1958 roku. Kierowany przez niego zespół był autorem głośnej sensacji, eliminując faworyzowany Urugwaj. Z tego powodu przed turniejem Paragwaj powszechnie uważany był za czarnego konia mistrzostw. Grupa, do jakiej trafił Paragwaj była bardzo silna, gdyż obok Paragwaju składała się z trzech mocnych ekip europejskich – Francji, Jugosławii i Szkocji. Drużyna Gonzáleza z jednej strony rozczarowała, odpadając już w fazie grupowej. Jednak indywidualna technika i uroda ofensywnego stylu, jaki zaprezentowali Paragwajczycy, zdobyła uznanie widowni.

Pomimo niepowodzenia w mistrzostwach świata, González poprowadził reprezentację podczas turnieju Copa América 1959. Także i tym razem jego zespół był trzeci – również za Argentyną i Brazylią.

González jest jednym z najwybitniejszych piłkarzy w dziejach Paragwaju. Uważany jest przez wielu za największego paragwajskiego piłkarza po Arsenio Erico.

PrzypisyEdytuj

  1. 28 lipca; encyklopedia FUJI

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj