Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn – narodowy zespół piłkarzy nożnych Belgii. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Królewski Belgijski Związek Piłki Nożnej. Reprezentacja od 1904 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 UEFA. Większość spotkań w roli gospodarza rozgrywa na Stadionie Króla Baudouina I w Brukseli.

Belgia
nl. België
fr. Belgique
niem. Belgien
ilustracja
Przydomek nl. De Rode Duivels
fr. Les Diables Rouges
niem. Die Roten Teufel (Czerwone Diabły)
Związek nl. Koninklijke Belgische Voetbalbond
fr. Union Royale Belge des Sociétés de Football-Association
niem. Königlicher Belgischer Fußballverband
Sponsor techniczny Adidas
Trener Roberto Martínez
(od 2016)
Asystent trenera Shaun Maloney
Thierry Henry
Skrót FIFA BEL
Ranking FIFA Steady2.svg 1. (1783.38 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo Increase2.svg 1. (2109 pkt.)[a]
Zawodnicy
Kapitan Eden Hazard
Najwięcej występów Jan Vertonghen (135)
Najwięcej bramek Romelu Lukaku (68)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Belgia 3:3 Francja
(Ukkel, Belgia; 1 maja 1904)
Najwyższe zwycięstwo
 Belgia 9:0 Zambia 
(Bruksela, Belgia; 4 czerwca 1994)
 Belgia 10:1 San Marino 
(Bruksela, Belgia; 28 lutego 2001)
 Belgia 9:0 Gibraltar 
(Liège, Belgia; 31 sierpnia 2017)
 Belgia 9:0 San Marino 
(Bruksela, Belgia; 10 października 2019)
Najwyższa porażka
Anglia Anglia (amatorzy) 11:2 Belgia 
(Londyn, Anglia; 17 kwietnia 1909)
Medale
Igrzyska olimpijskie
Gold medal.svg 1920
Bronze medal.svg 1900
Mistrzostwa świata
Bronze medal world centered-2.svg 2018
Mistrzostwa Europy
Silver medal europe.svg 1980
Bronze medal europe.svg 1972
  1. Stan aktualny na 27 maja 2021.

Trzynastokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata (1930, 1934, 1938, 1954, 1970, 1982, 1986, 1990, 1994, 1998, 2002, 2014, 2018), najlepszy wynik osiągając w roku 2018, kiedy po przegranej z Francją (0:1) w półfinale i po zwycięstwie z Anglią (2:0) w meczu o trzecie miejsce zdobyła brązowy medal. Wcześniej belgijska ekipa trzykrotnie kończyła swój udział w światowym czempionacie na 1/8 finału (1990, 1994, 2002) i raz na ćwierćfinale (2014). W 1986 roku na mistrzostwach w Meksyku Belgia przegrała w półfinale z Argentyną (0:2), po czym zajęła czwarte miejsce po porażce z Francją (2:4). Znacznie lepiej powodziło im się w rozgrywkach o Puchar Europy – Belgowie w pięciu występach o prymat w Europie (1972, 1980, 1984, 2000, 2016) dwukrotnie kończyli swój udział w mistrzostwach Starego Kontynentu w najlepszej trójce (1972 i 1980), raz zakończyli rozgrywki na ćwierćfinale (2016).

Belgia jest czołowym zespołem pod względem kolejnych awansów do mistrzostw świata z gier eliminacyjnych – od 1982 do 2002 roku grała bez przerwy na światowym czempionacie. Lepiej prezentują się tylko zespoły Niemiec (od 1954 do 2014, w 1974 i 2006 jako gospodarz), Brazylii (awans w każdych eliminacjach – w 1950 i 2014 jako gospodarz) i Argentyny (od 1974, w 1978 jako gospodarz), jak również drużyny Włoch (od 1962 – gospodarz w 1934 i 1990), Hiszpanii (od 1978 – gospodarz w 1982) oraz Korei Płd (od 1986 – współgospodarz w 2002).

Największym osiągnięciem futbolu belgijskiego jest złoty medal Igrzysk Olimpijskich z 1920 roku oraz brązowy z 1900 roku.

Historia reprezentacjiEdytuj

MŚ 1930Edytuj

Belgowie w swoim debiutanckim występie na mistrzostwach świata w Urugwaju (nie rozgrywano eliminacji) przegrali wszystkie mecze (z USA 0:3 i Paragwajem 0:1) i z zerowym dorobkiem punktowym odpadli już po fazie grupowej

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Stany Zjednoczone 4 2 2 0 0 6 0 6
2   Paragwaj 2 2 1 0 1 1 3 −2
3   Belgia 0 2 0 0 2 0 4 −4

MŚ 1934Edytuj

W eliminacjach do tego turnieju rozgrywanego we Włoszech Belgia grała w grupie z Holandią i Irlandią. Po jednym remisie (4:4 z Irlandią) i jednej porażce (2:4 z Holendrami) z jednym punktem (za zwycięstwo przyznawano wówczas dwa punkty) i minimalnie lepszym bilansem bramkowym od Irlandczyków awansowali oni na turniej we Włoszech.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Holandia 4 2 0 0 0 9 4 +5
2   Belgia 1 2 0 1 1 6 8 −2
3   Irlandia 1 2 0 1 1 6 9 −3

Na samych mistrzostwach Belgowie rozegrali tylko jeden mecz (nie było fazy grupowej) z reprezentacją III Rzeszy z którą przegrali 2:5. Zdobywcą obu bramek dla „Czerwonych Diabłów” był Bernard Voorhoof.

MŚ 1938Edytuj

W eliminacjach do turnieju we Francji reprezentacja Belgii trafiła tak jak cztery lata wcześniej na Holandię, oraz Luksemburg. Po jednym zwycięstwie z Luksemburgiem 3:2 i jednym remisie 1:1 z Holendrami z dorobkiem trzech punktów awansowała na mundial.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Holandia 3 2 1 1 0 5 1 +4
2   Belgia 3 2 1 1 0 4 3 +1
3   Luksemburg 0 2 0 0 2 2 7 −5

Na Coupe du Monde 1938 ponownie nie rozegrano fazy grupowej. Belgowie zagrali więc z gospodarzami mistrzostw Francją, z którą przegrali 1:3 i odpadli z turnieju. Zdobywcą jedynej bramki dla Belgii w tym meczu był Henri Isemborghs.

W latach 1942 i 1946 mistrzostw nie rozgrywano z powodu wybuchu II wojny światowej i toczonych podczas niej walk.

MŚ 1950Edytuj

W pierwszych powojennych mistrzostwach rozegranych w 1950 roku w Brazylii Belgowie nie wzięli udziału

MŚ 1954Edytuj

W eliminacjach do mundialu w Szwajcarii Belgowie grali w grupie ze Szwecją i Finlandią systemem mecz i rewanż. Po trzech zwycięstwach (dwukrotnie ze Szwecją 3:2 i 2:0 oraz Finlandią 4:2) i jednym remisie z Finami 2:2 z siedmioma punktami na koncie awansowali z pierwszego miejsca na te mistrzostwa.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 7 4 3 1 0 11 6 +5
2   Szwecja 3 4 1 1 2 9 8 +1
3   Finlandia 2 4 0 2 2 7 13 −6

Na samym turnieju Belgia znalazła się w grupie D razem z Anglikami, gospodarzem turnieju Szwajcarami, oraz Włochami. Po remisie z Anglią 4:4 oraz porażce z Włochami 1:4 z jednym punktem na koncie Belgowie zakończyli swój udział w tej imprezie na fazie grupowej.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Anglia 3 2 1 1 0 6 4 +2
2   Szwajcaria 2 2 1 0 1 2 3 −1
3   Włochy 2 2 1 0 1 5 3 +2
4   Belgia 1 2 0 1 1 5 8 −3

MŚ 1958Edytuj

Reprezentacja Belgii nie zdołała zakwalifikować się do tych mistrzostw po porażce w eliminacjach. Rywalizowała w nich z reprezentacjami Francji i Islandii.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Francja 7 4 3 1 0 19 4 +15
2   Belgia 5 4 2 1 1 16 11 +5
3   Islandia 0 4 0 0 4 6 26 −20

EURO 1960Edytuj

Belgowie nie zakwalifikowali się do pierwszych Mistrzostw Europy

MŚ 1962Edytuj

Reprezentacja Belgii nie zakwalifikowała się do tego mundialu po porażce w grupie eliminacyjnej ze Szwecją i Szwajcarią.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1=   Szwecja 6 4 3 0 1 10 7 +7
1=   Szwajcaria 6 4 3 0 1 9 9 0
3   Belgia 0 4 0 0 4 3 10 −7

O awansie zdecydował mecz dodatkowy wygrany przez Szwajcarów 2:1

EURO 1964Edytuj

Reprezentacja Belgii uległa w pierwszej rundzie eliminacji do tych mistrzostw Jugosławii (odpowiednio 3:2 i 1:0)

Drużyna 1 Wynik dwumeczu Drużyna 2 Pierwszy mecz Drugi mecz
Jugosławia   4:2   Belgia 3:2 1:0
Po lewej gospodarz pierwszego meczu.

MŚ 1966Edytuj

Reprezentacja Belgii nie awansowała na te mistrzostwa. Zadecydował o tym mecz dodatkowy Belgów z Bułgarami, który to mecz Belgowie przegrali 1:2. Jedyną bramkę dla Belgii w tym meczu zdobył Ivan Vutsov.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1=   Belgia 6 4 3 0 1 11 3 +8
1=   Bułgaria 6 4 3 0 1 9 6 +3
3   Izrael 0 4 0 0 4 1 12 −11
  Malta rezygnacja

EURO 1968Edytuj

Belgia nie zakwalifikowała się na Euro 68 na skutek porażki w eliminacjach

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Francja 9 6 4 1 1 14 6 +8
2   Belgia 7 6 3 1 2 14 9 +5
3   Polska 7 6 3 1 2 13 9 +4
4   Luksemburg 1 6 0 1 5 1 18 −17

MŚ 1970Edytuj

W eliminacjach do tego mundialu Belgia znalazła się w grupie z Jugosławią, Hiszpanią i Finlandią. Po czterech zwycięstwach (dwukrotnie z Finami 2:1 i 6:1), Jugosławią 3:0 i Hiszpanią 2:1, remisie z Hiszpanami 1:1 i porażce z Jugosławią 0:4 z dziewięcioma punktami na koncie awansowali oni z pierwszego miejsca do turnieju głównego

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 9 6 4 1 1 14 8 +6
2   Jugosławia 7 6 3 1 2 19 7 +12
3   Hiszpania 6 6 2 2 2 10 6 +4
4   Finlandia 2 6 1 0 5 6 28 −22

Na meksykańskich boiskach przyszło im grać w grupie A razem ze Związkiem Radzieckim, gospodarzem mistrzostw Meksykiem oraz Salwadorem. Po jednym zwycięstwie 3:0 z Salwadorem i dwóch porażkach z ZSRR 1:4 oraz Meksykanami 0:1 z dwoma punktami na koncie zajęli trzecie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   ZSRR 5 3 2 1 0 6 1 +5
2   Meksyk 5 3 2 1 0 5 0 +5
3   Belgia 2 3 1 0 2 4 5 −1
4   Salwador 0 3 0 0 3 0 9 −9

EURO 1972Edytuj

Belgowie awansowali do tych mistrzostw z pierwszego miejsca po czterech zwycięstwach, remisie i porażce w grupie eliminacyjnej.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 9 6 4 1 1 11 3 +8
2   Portugalia 7 6 3 1 2 10 6 +4
3   Szkocja 6 6 3 0 3 4 7 −3
4   Dania 2 6 1 0 5 2 11 −9

Następnie w fazie play-off (ćwierćfinały eliminacji) los skojarzył ich z Włochami z którymi to Belgowie zwyciężyli w dwumeczu 2:1 (w pierwszym meczu padł wynik 0:0).

Na samym turnieju w fazie półfinałowej „Czerwone Diabły” przegrały z reprezentacją RFN 1:2. Jedyną bramkę dla Belgów w tym meczu zdobył Odilon Polleunis. W meczu o trzecie miejsce trafili na reprezentację Węgier z którą wygrali 2:1 po golach Raoula Lamberta oraz Paula Van Himsta. Stali się tym samym trzecią drużyną w Europie.

MŚ 1974Edytuj

Reprezentacja Belgii odpadła w eliminacjach do tych mistrzostw.

Poz. Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Holandia 10 6 4 2 0 24 2 +22
2   Belgia 10 6 4 2 0 12 0 +12
3   Norwegia 4 6 2 0 4 9 16 −7
4   Islandia 0 6 0 0 6 2 29 −27

Holendrzy uzyskali awans dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu

EURO 1976Edytuj

Belgowie zajęli w eliminacjach pierwsze miejsce w swojej grupie eliminacyjnej

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 8 6 3 2 1 6 3 +3
2   NRD 7 6 2 3 1 8 7 +1
3   Francja 5 6 1 3 2 7 6 +1
4   Islandia 4 6 1 2 3 3 8 −5

W następnej fazie rozgrywek (ćwierćfinały) przyszło im mierzyć się z Holendrami z którymi przegrali oba mecze (odpowiednio 0:5 i 1:2). Jedyną bramkę dla Belgów w dwumeczu zdobył Roger van Gool.

MŚ 1978Edytuj

Belgowie nie przebrnęli eliminacji do mundialu w 1978 roku.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Holandia 11 6 5 1 0 11 3 +9
2   Belgia 6 6 3 0 3 7 6 +1
3   Irlandia Północna 5 6 2 1 3 7 6 +1
4   Islandia 2 6 1 0 5 2 12 −10

EURO 1980Edytuj

Belgia wygrała swoją grupę eliminacyjną i pewnie awansowała do turnieju rozgrywanego we Włoszech

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 12 8 4 4 0 12 5 +7
2   Austria 11 8 4 3 1 14 7 +7
3   Portugalia 9 8 4 1 3 10 11 −1
4   Szkocja 7 8 3 1 4 15 13 +2
5   Norwegia 1 8 0 1 7 5 20 −15

Na samym turnieju Belgowie grali w grupie z gospodarzem imprezy Włochami, Anglią oraz Hiszpanią. Po jednym zwycięstwie (z Hiszpanami 2:1) i dwóch remisach (z Anglikami 1:1 oraz 0:0 z Italią) z czterema punktami na koncie zajęli ostatecznie pierwsze miejsce w grupie i awansowali do finału turnieju.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 4 3 1 2 0 3 2 +1
2   Włochy 4 3 1 2 0 1 0 +1
3   Anglia 3 3 1 1 1 3 3 0
4   Hiszpania 1 3 0 1 2 2 4 −2

W finale tych rozgrywek przyszło im grać z reprezentacją RFN, z którą „Czerwone Diabły” przegrały 1:2. Zostali tym samym wicemistrzami Europy. Jedyną bramkę dla belgijskiej ekipy w tym meczu zdobył René Vandereycken.

MŚ 1982Edytuj

Eliminacje do tego turnieju reprezentacja Belgii zakończyła na pierwszym miejscu w grupie

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 11 8 5 1 2 12 9 +3
2   Francja 10 8 5 0 3 20 8 +12
3   Irlandia 10 8 4 2 2 17 11 +6
4   Holandia 9 8 4 1 3 11 7 +4
5   Cypr 0 8 0 0 8 4 29 −25

Na samym turnieju Belgowie znaleźli się w grupie C razem z Argentyną, Węgrami i Salwadorem. Po dwóch zwycięstwach (z Argentyną i Salwadorem po 1:0), oraz remisie z Węgrami 1:1 z pięcioma punktami na koncie awansowali z pierwszego miejsca do dalszej fazy turnieju.

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 5 3 2 1 0 3 1 +2
2   Argentyna 4 3 2 0 1 6 2 +4
3   Węgry 3 3 1 1 1 12 6 +6
4   Salwador 0 3 0 0 3 1 13 −12

W kolejnej fazie turnieju (druga faza grupowa) „Czerwone Diabły” grały z Polską i Związkiem Radzieckim. Po przegraniu obu meczów (odpowiednio z Polską 0:3 i ZSRR 0:1) z zerowym dorobkiem punktowym i bramkowym odpadli z turnieju

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Polska 3 2 1 1 0 3 0 +3
2   ZSRR 3 2 1 1 0 1 0 +1
3   Belgia 0 2 0 0 2 0 4 −4

EURO 1984Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M Z R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 9 6 4 1 1 12 8 +4
2   Szwajcaria 6 6 2 2 2 7 9 −2
3   NRD 5 6 2 1 3 7 7 0
4   Szkocja 4 6 1 2 3 8 10 −2

Turniej głównyEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Francja 6 3 3 0 0 9 2 +7
2   Dania 4 3 2 0 1 8 3 +5
3   Belgia 2 3 1 0 2 4 8 −4
4   Jugosławia 0 3 0 0 3 2 10 −8

MŚ 1986Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Polska 8 6 3 2 1 10 6 +4
2   Belgia 8 6 3 2 1 7 3 +4
3   Albania 4 6 1 2 3 6 9 −3
4   Grecja 4 6 1 2 3 5 10 −5

O awansie Belgów zadecydował dwumecz barażowy z Holandią (1:0, 1:2)

Turniej głównyEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Meksyk 5 3 2 1 0 4 2 +2
2   Paragwaj 4 3 1 2 0 4 3 +1
3   Belgia 3 3 1 1 1 5 5 0
4   Irak 0 3 0 0 3 1 4 −3

EURO 1988Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Irlandia 11 8 4 3 1 10 5 +5
2   Bułgaria 10 8 4 2 2 12 6 +6
3   Belgia 9 8 3 3 2 16 8 +8
4   Szkocja 9 8 3 3 2 7 5 +2
5   Luksemburg 1 8 0 1 7 2 23 −21

MŚ 1990Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Belgia 12 8 4 4 0 15 5 +10
2   Czechosłowacja 12 8 5 2 1 13 3 +10
3   Portugalia 10 8 4 2 2 11 8 +3
4   Szwajcaria 5 8 2 1 5 10 14 −4
5   Luksemburg 1 8 0 1 7 3 22 −19

Turniej głównyEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Hiszpania 5 3 2 1 0 5 2 +3
2   Belgia 4 3 2 0 1 6 3 +3
3   Urugwaj 3 3 1 1 1 2 3 −1
4   Korea Południowa 0 3 0 0 3 1 6 −5

EURO 1992Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Niemcy 10 6 5 0 1 13 4 +9
2   Walia 9 6 4 1 1 8 6 +2
3   Belgia 5 6 2 1 3 7 6 +1
4   Luksemburg 0 6 0 0 6 2 14 −12

MŚ 1994Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Rumunia 15 10 7 1 2 29 12 +17
2   Belgia 15 10 7 1 2 16 5 +11
3   Czechosłowacja 13 10 4 5 1 21 9 +12
4   Walia 12 10 5 2 3 19 12 +7
5   Cypr 5 10 2 1 7 8 18 −10
6   Wyspy Owcze 0 10 0 0 10 1 38 −37

Turniej głównyEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Holandia 6 3 2 0 1 4 3 +1
2   Arabia Saudyjska 6 3 2 0 1 4 3 +1
3   Belgia 6 3 2 0 1 2 1 +1
4   Maroko 0 3 0 0 3 2 5 −3

EURO 1996Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M Z R P Br+ Br− +/−
1   Hiszpania 26 10 8 2 0 25 4 +21
2   Dania 21 10 6 3 1 19 9 +10
3   Belgia 15 10 4 3 3 17 13 +4
4   Macedonia Północna 7 10 1 4 5 9 18 −9
5   Cypr 7 10 1 4 5 6 20 −14
6   Armenia 5 10 1 2 7 5 17 −12

MŚ 1998Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Holandia 19 8 6 1 1 26 4 +22
2   Belgia 18 8 6 0 2 20 11 +9
3   Turcja 14 8 4 2 2 21 9 +12
4   Walia 7 8 2 1 5 5 10 −5
5   San Marino 0 8 0 0 8 0 42 −42

Belgowie awansowali do MŚ 1998 dzięki zwycięstwu w dwumeczu barażowym z Irlandią (1:1, 2:1)

Turniej głównyEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Holandia 5 3 1 2 0 7 2 +5
2   Meksyk 5 3 1 2 0 7 5 +2
3   Belgia 3 3 0 3 0 3 3 0
4   Korea Południowa 1 3 0 1 2 2 9 −7

EURO 2000Edytuj

Belgia miała zapewniony udział w tym turnieju z racji bycia współgospodarzem turnieju (wspólnie z Holandią)

Turniej głównyEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Włochy 9 3 3 0 0 6 2 +4
2   Turcja 4 3 1 1 1 3 2 +1
3   Belgia 3 3 1 0 2 2 5 −3
4   Szwecja 1 3 0 1 2 2 4 −2

MŚ 2002Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Chorwacja 18 8 5 3 0 15 2 +13
2   Belgia 17 8 5 2 1 25 6 +19
3   Szkocja 15 8 4 3 1 12 6 +6
4   Łotwa 4 8 1 1 6 5 16 −11
5   San Marino 1 8 0 1 7 3 30 −27

Belgowie awansowali na Mundial 2002 dzięki zwycięstwu w dwumeczu barażowym z Czechami (1:0, 1:0)

Turniej głównyEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Japonia 7 3 2 1 0 5 2 +3
2   Belgia 5 3 1 2 0 6 5 +1
3   Rosja 3 3 1 0 2 4 4 0
4   Tunezja 1 3 0 1 2 1 5 −4

EURO 2004Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Bułgaria 17 8 5 2 1 13 4 +9
2   Chorwacja 16 8 5 1 2 12 4 +8
3   Belgia 16 8 5 1 2 11 9 +2
4   Estonia 8 8 2 2 4 4 6 −2
5   Andora 0 8 0 0 8 1 18 −17

MŚ 2006Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Serbia i Czarnogóra 22 10 6 4 0 16 1 +15
2   Hiszpania 20 10 5 5 0 19 3 +16
3   Bośnia i Hercegowina 16 10 4 4 2 12 9 +3
4   Belgia 12 10 3 3 4 16 11 +5
5   Litwa 10 10 2 4 4 8 9 −1
6   San Marino 0 10 0 0 10 2 40 −38

EURO 2008Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M Z R P Br+ Br− +/−
1   Polska 28 14 8 4 2 24 12 +12
2   Portugalia 27 14 7 6 1 24 10 +14
3   Serbia 24 14 6 6 2 22 11 +11
4   Finlandia 24 14 6 6 2 13 7 +6
5   Belgia 18 14 5 3 6 14 16 −2
6   Kazachstan 10 14 2 4 8 11 21 −10
7   Armenia 9 12 2 3 7 4 13 −9
8   Azerbejdżan 5 12 1 2 9 6 28 −22

MŚ 2010Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Hiszpania 30 10 10 0 0 28 5 +23
2   Bośnia i Hercegowina 19 10 6 1 3 25 13 +12
3   Turcja 15 10 4 3 3 13 10 +3
4   Belgia 10 10 3 1 6 13 20 −7
5   Estonia 8 10 2 2 6 9 24 −15
6   Armenia 4 10 1 1 8 6 22 −16

EURO 2012Edytuj

EliminacjeEdytuj

Poz Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
1   Niemcy 30 10 10 0 0 34 7 +27
2   Turcja 17 10 5 2 3 13 11 +2
3   Belgia 15 10 4 3 3 21 15 +6
4   Austria 12 10 3 3 4 16 17 −1
5   Azerbejdżan 7 10 2 1 7 10 26 −14
6   Kazachstan 4 10 1 1 8 6 24 −18

Eliminacje do Mistrzostw Świata 2014Edytuj

Reprezentacja Belgii awansowała do Mistrzostw Świata 2014 w Brazylii z pierwszego miejsca w swojej grupie eliminacyjnej (Chorwacja, Serbia, Szkocja, Walia, Macedonia Północna) z dwudziestoma sześcioma punktami na koncie po ośmiu zwycięstwach i dwóch remisach w dziesięciu spotkaniach.

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
  Belgia 9 3 3 0 0 4 1 +3
  Algieria 4 3 1 1 1 6 5 +1
  Rosja 2 3 0 2 1 2 3 −1
  Korea Południowa 1 3 0 1 2 3 6 −3

Na samym turnieju Belgowie grali w grupie H razem z Algierią, Rosją i Koreą Południową. Po trzech zwycięstwach (kolejno z Algierią 2:1, oraz z Rosją i Koreą Południową po 1:0), awansowali oni z pierwszego miejsca w grupie z kompletem punktów do kolejnej fazy turnieju. W 1/8 finału spotkali się z reprezentacją Stanów Zjednoczonych, z którymi wygrali 2:1 po dogrywce. Gole dla Belgów w tym meczu strzelali Kevin De Bruyne, oraz Romelu Lukaku. W ćwierćfinale zagrali z reprezentacją Argentyny, z którą przegrali 0:1 i odpadli z turnieju.

Eliminacje do Mistrzostw Europy 2016Edytuj

Belgowie awansowali do Mistrzostw Europy we Francji z pierwszego miejsca w swojej grupie eliminacyjnej (Walia, Bośnia i Hercegowina, Izrael, Cypr, Andora) z dwudziestoma trzema punktami na koncie po siedmiu zwycięstwach, dwóch remisach i jednej porażce w dziesięciu meczach.

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
  Włochy 6 3 2 0 1 3 1 +2
  Belgia 6 3 2 0 1 4 2 +2
  Irlandia 4 3 1 1 1 2 4 −2
  Szwecja 1 3 0 1 2 1 3 −2

Na turnieju głównym reprezentacja Belgii grała w grupie E razem z Włochami, Irlandią i Szwecją. Po dwóch zwycięstwach (z Irlandią 3:0 i Szwecją 1:0), oraz jednej porażce (0:2 z Włochami) zajęli oni drugie miejsce w grupie z sześcioma punktami na koncie i awansowali do dalszej fazy turnieju. W 1/8 finału spotkali się z reprezentacją Węgier z którą wygrali 4:0 po golach Toby’ego Alderweirelda, Michy’ego Batshuayia, Edena Hazarda, oraz Yannicka Ferreiry Carrasco. Awansowali tym samym do ćwierćfinału w którym zagrali z reprezentacją Walii. Przegrali z nią 1:3 i odpadli z turnieju. Jedyną bramkę dla Belgów w tym meczu zdobył Radja Nainggolan.

Eliminacje do Mistrzostw Świata 2018Edytuj

Grupa H

Awans do MŚ z pierwszego miejsca w grupie
Zakwalifikowani do baraży
Niezakwalifikowani do MŚ

Odpadnięcie z Mistrzostw we Francji było szeroko komentowane przez belgijskie media, które domagały się zwolnienia Marca Wilmotsa z funkcji trenera reprezentacji. Tak też się stało i 15 lipca 2016 roku Wilmots pożegnał się z kadrą. 3 sierpnia 2016 roku na tym stanowisku zastąpił go Roberto Martínez, z którym to Belgowie przystąpili do eliminacji do Mistrzostw Świata 2018 w Rosji. Grali oni w grupie H razem z Bośnią i Hercegowiną, Grecją, Cyprem, Gibraltarem i Estonią. Zajęli w niej pierwsze miejsce z 28 punktami po dziewięciu zwycięstwach i remisie i awansowali bezpośrednio na mundial

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
  Belgia 9 3 3 0 0 9 2 +7
  Anglia 6 3 2 0 1 8 3 +5
  Tunezja 3 3 1 0 2 5 8 −3
  Panama 0 3 0 0 3 2 11 −9

Grali na nim w grupie G razem z Anglią, Panamą, oraz Tunezją. Po wygraniu wszystkich trzech spotkań (odpowiednio z Panamą 3:0, Tunezją 5:2 i Anglią 1:0) z kompletem punktów awansowali z pierwszego miejsca w grupie do 1/8 finału. W tej fazie turnieju rywalem Belgów była Japonia. Podopieczni Roberto Martineza wygrali to spotkanie 3:2 i awansowali tym samym do ćwierćfinału mundialu w którym zmierzyli się z reprezentacją Brazylii. Wygrali to spotkanie 2:1, wywalczając tym samym awans do półfinału turnieju, w którym grali z Francją. Przegrali ten mecz 0:1. W ostatnim swoim występie na mundialu Belgowie zagrali z Anglią o III miejsce. Wygrali to spotkanie 2:0. Był to zarazem najlepszy jak dotąd występ drużyny belgijskiej w mistrzostwach świata.

Eliminacje do Mistrzostw Europy 2020Edytuj

Grupa IEdytuj

Najnowsze wynikiEdytuj

Sztab szkoleniowyEdytuj

Udział w międzynarodowych turniejachEdytuj

Mistrzostwa świataEdytuj

Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik
  1930 Awans Faza grupowa
  1934 Awans Faza grupowa
  1938 Awans Faza grupowa
  1950 Nie brała udziału
  1954 Awans Faza grupowa
  1958 Nie zakwalifikowała się
  1962
  1966
  1970 Awans Faza grupowa
  1974 Nie zakwalifikowała się
  1978
  1982 Awans Druga faza grupowa
  1986 Awans IV miejsce
  1990 Awans 1/8 finału
  1994 Awans 1/8 finału
  1998 Awans Faza grupowa
    2002 Awans 1/8 finału
  2006 Nie zakwalifikowała się
  2010
  2014 Awans Ćwierćfinał
  2018 Awans III miejsce
  2022 Awans

Mistrzostwa EuropyEdytuj

Udział w mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik
  1960 Nie zakwalifikowała się
  1964
  1968
  1972 Gospodarz III miejsce
  1976
  1980 Awans II miejsce
  1984 Awans Faza grupowa
  1988 Nie zakwalifikowała się
  1992
  1996
    2000 Gospodarz Faza grupowa
  2004 Nie zakwalifikowała się
    2008
    2012
  2016 Awans Ćwierćfinał
  2020 Awans Ćwierćfinał

RekordziściEdytuj

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Aktualny składEdytuj

26 osobowa kadra na Mistrzostwa Europy 2020, które odbywają się w dniach 11 czerwca 2021 – 11 lipca 2021. Występy i gole aktualne na 13 czerwca 2021.

Nr Imię i
nazwisko
Data
urodzenia
Występy Gole Obecny klub
Bramkarze
1 Thibaut Courtois 11 maja 1992 85 0   Real Madryt
12 Simon Mignolet 6 marca 1988 31 0   Club Brugge
13 Matz Sels 26 lutego 1992 1 0   Racing Strasbourg
Obrońcy
2 Toby Alderweireld 2 marca 1989 110 5   Al-Duhail
3 Thomas Vermaelen 14 listopada 1985 81 2   Vissel Kobe
4 Dedryck Boyata 28 listopada 1990 24 0   Hertha BSC
5 Jan Vertonghen 24 kwietnia 1987 128 9   SL Benfica
15 Thomas Meunier 12 września 1991 48 8   Borussia Dortmund
18 Jason Denayer 28 czerwca 1995 25 1   Olympique Lyon
19 Leander Dendoncker 15 kwietnia 1995 18 0   Wolverhampton Wanderers
21 Timothy Castagne 5 grudnia 1995 15 2   Leicester City
Pomocnicy
6 Axel Witsel 12 stycznia 1989 110 10   Borussia Dortmund
7 Kevin De Bruyne   28 czerwca 1991 80 21   Manchester City
8 Youri Tielemans 7 maja 1997 40 4   Leicester City
11 Yannick Carrasco 4 września 1993 47 6   Atlético Madryt
16 Thorgan Hazard 29 marca 1993 36 6   Borussia Dortmund
17 Hans Vanaken 14 sierpnia 1992 10 2   Club Brugge
22 Nacer Chadli 2 sierpnia 1989 64 8   İstanbul Başakşehir
26 Dennis Praet 24 maja 1994 12 1   Torino
Napastnicy
9 Romelu Lukaku 13 maja 1993 94 62   Chelsea
10 Eden Hazard   7 stycznia 1991 108 32   Real Madryt
14 Dries Mertens 6 maja 1987 99 21   SSC Napoli
20 Christian Benteke 6 grudnia 1990 39 16   Crystal Palace
23 Michy Batshuayi 2 października 1993 34 22   Beşiktaş
24 Leandro Trossard 4 grudnia 1994 7 2   Brighton & Hove Albion
25 Jérémy Doku 27 maja 2002 8 2   Stade Rennais

Trenerzy reprezentacji Belgii od lat 90.Edytuj

Zdjęcie Trener Wiek1 Data zatrudnienia Data rezygnacji M Z R P %Z Okoliczności rezygnacji
  Walter Meeuws 38 23 lipca
1989[3]
21 lutego
1990[3]
6[4] 2 3 1 33% Asystent Thysa ustąpił miejsca swojemu mistrzowi kilka miesięcy przed rozpoczęciem Mundialu 1990[3]..
    Guy Thys 78 26 maja
1990
1 maja
1991
13[4] 4 4 5 30% Najbardziej utytułowany selekcjoner reprezentacji, prowadzący ją w latach 1976–1989, zakończył karierę szkoleniową po porażce w eliminacjach Euro 1992[3].
  Paul Van Himst 48 1 maja
1991[5]
13 kwietnia
1996[6]
36[4] 19 5 12 52% Złożył dymisję po przegranych eliminacjach Euro 1996. Wcześniej doprowadził reprezentację do 1/8 finału Mundialu 1994[6]..
    Wilfried van Moer 51 13 kwietnia
1996[7]
21 stycznia
1997[7]
5[4] 2 2 1 40% Asystent Van Himsta miał podpisany kontrakt tylko na rok. Decyzję o dymisji przyspieszyła porażka 0–3 z Holandią w eliminacjach Mundialu 1998[6].
    Georges Leekens 48 1 lutego
1997[7]
20 sierpnia
1999[8]
29[4] 10 10 9 34% Został zwolniony po tym, jak reprezentacja Belgii – współgospodarz Euro 2000 – na rok przed turniejem przegrała sześć meczów towarzyskich.
  Robert Waseige 60 20 sierpnia
1999[8]
17 czerwca
2002[9]
35[4] 16 11 8 45% Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami po Mundialu 2002 (1/8 finału) podpisał kontrakt ze Standardem Liège[9].
  Aimé Anthuenis 59 29 czerwca
2002[10]
18 października
2005[11]
29[4] 12 7 10 41% Został zwolniony po zakończeniu nieudanych eliminacji Mundialu 2006. Wcześniej z kadrą przegrał także kwalifikacje Euro 2004[11].
  René Vandereycken 52 1 stycznia
2006[12]
7 kwietnia
2009[13]
30[4] 10 7 13 33% Został zwolniony po dwu porażkach z Bośnią i Hercegowiną w eliminacjach Mundialu 2010. Wcześniej z kadrą przegrał kwalifikacje Euro 2008[13].
    Franky Vercauteren 53 5 maja
2009[14]
9 września
2009[15]
5[4] 0 1 4 0% Jako trener tymczasowy miał prowadzić kadrę do końca 2009 r. Złożył dymisję po porażce 1–2 z Armenią, kończącej eliminacje Mundialu 2010[15].
    Dick Advocaat 62 1 października
2009[16]
15 kwietnia
2010[17]
5[4] 3 0 2 60% Zaledwie po sześciu miesiącach pracy zrezygnował ze stanowiska bez podania przyczyny. Miesiąc później podpisał kontrakt z reprezentacją Rosji[17].
    Georges Leekens 61 11 maja
2010[18]
13 maja
2012[19]
19[4] 8 7 4 42% Cztery miesiące przed rozpoczęciem eliminacji Mundialu 2014 odszedł do Club Brugge. Wcześniej z kadrą przegrał kwalifikacje Euro 2012[19].
    Marc Wilmots 43 15 maja
2012
15 lipca
2016
50[20] 32 8 10 64% Po zaskakującym odpadnięciu w ćwierćfinale Euro 2016 został zwolniony ze stanowiska[21].

 

  Roberto Martínez 2 45 3 sierpnia
2016
45 36 6 3 80%
  • 1 W chwili obejmowania funkcji selekcjonera.
  • 2 Stan na 9 września 2020.

UwagiEdytuj

  1. Stan aktualny na 9 września 2020.

PrzypisyEdytuj

  1. BelgianFootball.be: Red Devils – Staff.
  2. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 25 maja 2011].
  3. a b c d Encyklopedia piłkarska FUJI. Mistrzostwa Świata 1994, s. 39.
  4. a b c d e f g h i j k BelgianFootball.be: Games per trainer (Dostęp 24 września 2012).
  5. Encyklopedia piłkarska FUJI. Mistrzostwa Świata 1994, s. 41.
  6. a b c Encyklopedia piłkarska FUJI. Mistrzostwa Świata 1998, s. 44.
  7. a b c Encyklopedia piłkarska FUJI. Mistrzostwa Świata 1998, s. 43.
  8. a b ERKA. Belgijska zmiana. „Gazeta Wyborcza”, nr 195, wydanie z dnia 21/08/1999, SPORT, s. 32.
  9. a b BreakingNews.ie: Waseige resigns as Belgium coach (Dostęp 24 września 2012).
  10. CNN_SportsIllustrated.com: Anthuenis is new Belgian national coach (Dostęp 24 września 2012).
  11. a b ESPN: Aime Anthuenis has been relieved of his duties as Belgium coach (Dostęp 24 września 2012).
  12. PeopleDaily.com: Rene Vandereycken named as coach of Belgium national soccer team (Dostęp 24 września 2012).
  13. a b Sport.pl: Rene Vandereycken zdymisjonowany (Dostęp 24 września 2012).
  14. UEFA.com: Vercauteren accepts Belgium posting (Dostęp 24 września 2012).
  15. a b FIFA.com: Belgian FA make early Advocaat approach (Dostęp 24 września 2012).
  16. Sport.pl: Dick Advocaat obejmie reprezentację Belgii już w październiku (Dostęp 24 września 2012).
  17. a b The Telegraph: Dick Advocaat resigns as Belgium coach (Dostęp 24 września 2012).
  18. Goal.com: Georges Leekens Appointed New Belgium Coach (Dostęp 24 września 2012).
  19. a b UEFA.com: Leekens leave Belgium post for Club Brugge (Dostęp 24 września 2012).
  20. BelgianFootball.be: Games per trainer (Dostęp 23 listopada 2012).
  21. Euro 2016. Marc Wilmots pożegnał się ze stanowiskiem – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj