Reprezentacja Łotwy w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Łotwy w piłce nożnej – zespół piłkarski reprezentujący Łotwę w rozgrywkach międzynarodowych.

Reprezentacja Łotwy w piłce nożnej
Przydomek Sarkanbaltsarkanie (Czerwono-biało-czerwoni), 11 vilki (11 wilków)
Związek Latvijas Futbola Federacja
Sponsor techniczny Adidas
Trener Dainis Kazakevičs
Skrót FIFA LVA
Ranking FIFA Steady2.svg 138. (1081.66 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 94. (10 lipca 2016) (1456 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Vitālijs Astafjevs (167)
Najwięcej bramek Māris Verpakovskis (27)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Łotwa Łotwa –  Estonia 1-1
(Ryga, Łotwa; 24.09.1922)
Najwyższe zwycięstwo
 EstoniaŁotwa Łotwa 1-8
(Tallinn, Estonia; 18.08.1942)
Najwyższa porażka
 SzwecjaŁotwa Łotwa 12-0
(Sztokholm, Szwecja; 29.05.1927)
  1. Stan aktualny na 27 maja 2021.

Pierwsze zwycięstwo odniosła prawie cztery lata po debiucie – w 1924 roku z Litwą.

Pierwszy łotewski klub piłkarski został założony w 1907 roku przez Anglika Harolda Halla, który był jego prezesem, trenerem i kapitanem drużyny. W roku 1921 Hall został pierwszym prezydentem Łotewskiej Federacji Piłkarskiej.

W 1940 roku kraj został zaanektowany przez Związek Radziecki. Niepodległość odzyskał w 1991 roku. Reprezentacja Łotwy dziewiętnastokrotnie zwyciężała w rozgrywanym od 1928 roku Pucharze Państw Bałtyckich.

Od czasu odzyskania niepodległości w 1991 aż do 2004 roku mistrzostwo Łotwy zdobywało Skonto Ryga.

Największym sukcesem łotewskiej piłki jest awans do Euro 2004. W grupie eliminacyjnej drużyna prowadzona przez Aleksandrsa Starkovsa wyprzedziła m.in. Polskę, a w barażach okazała się lepsza od Turcji. W samym turnieju przegrała dwa mecze (z Czechami 1:2 i Holandią 0:3), a jeden zremisowała (z Niemcami 0:0) i już po rundzie grupowej musiała wracać do domu. Starkovs prowadził również ekipę łotewską w latach 2007–2013. Od tamtego czasu reprezentacja zaczęła osiągać coraz gorsze wyniki, notując np. porażkę z Gibraltarem (0:1) w marcu 2018 roku, czy dwa bezbramkowe remisy z Andorą w ramach rozgrywek Ligi Narodów.

Od 2013 aż do swojej rezygnacji w marcu 2017 roku selekcjonerem reprezentacji Łotwy był Marians Pahars. Następnie selekcjonerem reprezentacji Łotwy był Aleksandrs Starkovs, zaś po nim Fin Mika-Matti Paatelainen.

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012Edytuj

Grupa FEdytuj

Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014Edytuj

Grupa GEdytuj

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016Edytuj

Grupa AEdytuj

Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018Edytuj

Grupa BEdytuj

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020Edytuj

Grupa GEdytuj

Eliminacje do Mistrzostw Świata 2022Edytuj

Udział w Mistrzostwach ŚwiataEdytuj

Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik
  1930 Nie brała udziału
  1934
  1938 Nie zakwalifikowała się
  1950 Nie brała udziału (była częścią ZSRR)
  1954
  1958
  1962
  1966
  1970
  1974
  1978
  1982
  1986
  1990
  1994 Nie zakwalifikowała się
  1998
    2002
  2006
  2010
  2014
  2018

Udział w Mistrzostwach EuropyEdytuj

Udział w Mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik
  1960 Nie brała udziału (była częścią ZSRR)
  1964
  1968
  1972
  1976
  1980
  1984
  1988
  1992
  1996 Nie zakwalifikowała się
    2000
  2004 Awans Faza grupowa
    2008 NIe zakwalifikowała się
    2012
  2016
  2020

RekordziściEdytuj

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Trenerzy Łotwy od 1992 rokuEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].

Linki zewnętrzneEdytuj