Otwórz menu główne

Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982

Wydarzenie piłkarskie

XII Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej – odbyły się w dniach 13 czerwca11 lipca 1982 roku w Hiszpanii. Były to pierwsze finały, na których wystąpiły 24 zespoły. Decyzję o zwiększeniu liczby reprezentacji uczestniczących w finałach spowodowało spopularyzowanie telewizji. Maskotką Mistrzostw Świata 1982 była uśmiechnięta pomarańcza Naranjito ubrana w strój reprezentacji gospodarza z piłką w ręce. W turnieju zadebiutowały reprezentacje Algierii, Hondurasu, Kamerunu, Kuwejtu i Nowej Zelandii.

Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982
Copa del Mundo de Fútbol – España 82
OOjs UI icon arched-arrow-rtl.svg 1978 1986 OOjs UI icon arched-arrow-ltr.svg
Dyscyplina piłka nożna
Organizator UEFA
Szczegóły turnieju
Gospodarz  Hiszpania
Otwarcie 13 czerwca 1982, Barcelona
Zamknięcie (finał) 11 lipca 1982, Madryt
Liczba drużyn 24 (z 6 konfederacji)
Liczba aren 16 (w 14 miastach)
I miejsce  Włochy
II miejsce  RFN
III miejsce  Polska
Statystyki turnieju
Liczba meczów 52
Liczba bramek 146 (2,81 na mecz)
Oglądalność 2 109 723 (40 572 na mecz)
Król strzelców Włochy Paolo Rossi ( 6 goli )
Najlepszy zawodnik (MVP) Włochy Paolo Rossi
Strona internetowa

PodsumowanieEdytuj

Pierwsza rundaEdytuj

Zespół reprezentacji Polski zakwalifikował się do rozgrywek, jednak istniały obawy, iż wprowadzony na pół roku przed rozpoczęciem turnieju stan wojenny może źle wpłynąć na postawę piłkarzy. Od zakończenia eliminacji do rozpoczęcia turnieju reprezentacja rozegrała zaledwie jeden oficjalny mecz towarzyski z gospodarzami turnieju przegrany 2:3.

Początek turnieju był dla Polaków zły. Dwa bezbramkowe remisy w meczach z Włochami i Kamerunem spowodowały, iż Polska znalazła się na ostatnim miejscu w grupie. Jednak ostatecznie, w meczu ostatniej szansy Polacy nieoczekiwanie rozgromili Peru 5:1 zdobywając 5 bramek w ciągu 22 minut. Awans z grupy wywalczyli także Włosi, którzy zremisowali wszystkie trzy mecze, a w ostatnim spotkaniu z Kamerunem z trudem obronili korzystny wynik 1:1.

W grupie 2 zmierzyły się reprezentacje Austrii, Chile, RFN i Algierii. Algierczycy sprawili sensację pokonując ekipę Niemiec 2:1. Zespół z Maghrebu miałby wielkie szanse wyeliminować ówczesnych mistrzów Europy jednak zespół RFN pokonał Austrię, która wyszła z grupy z dwoma bramkami więcej od Algierii. Mecz RFN-Austria do dziś budzi wiele kontrowersji. Już przed rozpoczęciem pojedynku wiadomo było, iż wynik 1:0 dla ekipy Niemiec da, kosztem Algierii, awans obydwu walczącym zespołom (ostatnie spotkania grupowe nie były, tak jak dziś, rozgrywane o tej samej porze, dopiero od następnego turnieju w 1986 roku na skutek tychże kontrowersji wprowadzono ten zapis). Gdy po 10 minutach gry padła bramka dla RFN obie drużyny w zasadzie przestały podejmować jakiekolwiek próby zmiany wyniku, co spowodowało oburzenie nawet wśród części ich kibiców. Mecz ten przeszedł do historii jako Hańba w Gijón.

W grupie 3 grała Argentyna, która broniła tytułu sprzed 4 lat, Belgia, Węgry i Salwador. Wschodzącą gwiazdą reprezentacji Argentyny był Diego Maradona. Argentyna jednak przegrała w meczu otwarcia mistrzostw z Belgią 0:1. Oba te zespoły zajęły dwa czołowe miejsca w grupie. Węgrzy natomiast pokonując Salwador 10:1 odnieśli najwyższe zwycięstwo w historii mistrzostw i reprezentacji. Jednak to zwycięstwo nie pomogło Węgrom w awansie do kolejnej fazy mistrzostw.

Grupa 4 to rywalizacja pomiędzy ekipami Anglii, Francji, Czechosłowacji i Kuwejtu. Pierwsze miejsce zajęła Anglia przed Francją. W meczu Francja – Kuwejt, gdy Francuzi zdobyli bramkę, prezes futbolowej federacji Kuwejtu szejk Fahid Al-Ahmad Al-Sabah wdarł się na boisko protestując przeciwko uznaniu bramki. Zdezorientowany radziecki sędzia Miroslav Stupar zmienił swą decyzję i gol nie został zaliczony[1], ta decyzja kosztowała arbitra utratę uprawnień do prowadzenia spotkań międzynarodowych, a Kuwejt i tak przegrał 1:4.[2]

W grupie 5 grały drużyny gospodarza – Hiszpanii, Irlandii Północnej, Jugosławii i Hondurasu. Awans do dalszej fazy wywalczyli Hiszpanie i Irlandczycy, ale styl gry ekipy gospodarzy (np. remis z nadspodziewanie dobrze grającym Hondurasem) wzbudził rozczarowanie kibiców liczących iż na swoim terenie będą w stanie odegrać istotną rolę w turnieju.

Grupę 6 tworzyły reprezentacje Brazylii, Szkocji, Nowej Zelandii i ZSRR. Drużyna Brazylii była uważana za głównego pretendenta do tytułu, ponieważ w drużynie Canarinhos występowało wiele ówczesnych gwiazd (Sócrates, Zico, Paulo Roberto Falcão – znajdują się m.in. na liście FIFA 100). Razem z drużyną Brazylii z grupy wyszła reprezentacja Związku Radzieckiego, która dzięki przewadze dwóch bramek wyprzedziła Szkocję.

Druga rundaEdytuj

W drugiej rundzie 12 najlepszych ekip zostało podzielonych na 4 grupy po 3 drużyny. Zwycięzcy tych grup uzyskiwali awans do półfinałów.

W grupie A znalazły się Polska, ZSRR i Belgia. Po zwycięstwie z Peru, Polska drużyna „złapała rytm gry”. W meczu z Belgią dobrze grał Zbigniew Boniek, który zdobył 3 bramki zapewniając biało-czerwonym zwycięstwo 3:0. Drużyna ZSRR również pokonała Belgię, ale zaledwie 1:0. Do awansu do czołowej czwórki wystarczał Polakom zatem remis z drużyną radziecką. Z uwagi na trwający stan wojenny, mecz z zespołem ZSRR miał duży wymiar polityczny. Atmosferę podgrzewały dodatkowo, wywieszane na trybunach (nie tylko przez Polaków), transparenty „Solidarności”. Realizatorzy transmisji TVP starali się jednak, by obrazy te nie docierały do widzów w Polsce. Z tego spotkania w pamięci kibiców zapisał się głównie Włodzimierz Smolarek, który w końcowych minutach przetrzymywał piłkę w narożniku boiska, zyskując w ten sposób cenne sekundy. Ostatecznie Polacy utrzymali do ostatniego gwizdka rezultat 0:0, premiujący ich awans.

W grupie B RFN zmierzyła się z ekipami Hiszpanii i Anglii. Zwycięstwo nad gospodarzami 2:1 i bezbramkowy remis z Anglią, przy jednoczesnym także bezbramkowym wyniku meczu Anglia – Hiszpania, zapewniły sukces ekipie niemieckiej.

W grupie C naprzeciw siebie stanęły Brazylia, Włochy i Argentyna. Argentyńczycy nie byli w stanie obronić tytułu. Przegrali najpierw 2:1 z Włochami, a następnie 3:1 z Brazylią. Diego Maradona, otrzymał w końcówce meczu czerwoną kartkę za brutalny faul. O awansie do półfinału miał przesądzić pojedynek Brazylii i Włoch. Ekipie Canarinhos wystarczał remis. Tymczasem Włosi, pokonali po wyrównanym meczu piłkarzy z Brazylii 3:2. Bohaterem spotkania był Paolo Rossi, który strzelił wszystkie gole dla Squadra Azzura. Piłkarz ten zagrał na mundialu tylko dlatego, że skrócono mu karę dyskwalifikacji za udział w aferze korupcyjnej (tzw. Toto Nero). W grupie D Francja wywalczyła awans pokonując Austrię i Irlandię Północną.

PółfinałyEdytuj

W półfinale Polacy po raz drugi w tym turnieju zmierzyli się z reprezentacją Włoch. W spotkaniu tym z powodu otrzymania dwóch żółtych kartek nie mógł wystąpić Zbigniew Boniek. Trener Antoni Piechniczek nie zdecydował się na wystawienie w jego miejsce Andrzeja Szarmacha, czołowego strzelca ligi francuskiej. Włosi bez większego trudu pokonali biało-czerwonych 2:0, a obydwa gole strzelił ponownie Paolo Rossi. Po mistrzostwach Paweł Janas tak skomentował ten mecz: „Byliśmy o krok od wielkiego finału. W decydującym meczu z Włochami zagraliśmy słabiej, mieliśmy akurat nie najlepszy dzień i nie udało nam się wykorzystać szansy”[3].

W drugim półfinale Francja zmierzyła się z RFN. W normalnym czasie gry padł remis 1:1. W dogrywce Francuzi prowadzili już 3:1, jednak Niemcom udało się doprowadzić do remisu 3:3. Mecz musiał rozstrzygnąć się po rzutach karnych. W karnych zwyciężyli 5:4 piłkarze RFN, ale ich zwycięstwo przyćmił wcześniejszy brutalny faul ich bramkarza Heralda Schumachera na Francuzie Battistonie. Francuz został odwieziony do szpitala, natomiast Schumacher nie został za ten faul ukarany.

W półfinale RFN-Francja po raz pierwszy w historii turniejów o MŚ doszło do konkursu rzutów karnych.

Mecz o 3. miejsceEdytuj

W meczu o 3. miejsce z Francją Polska wygrała 3:2 po golach Andrzeja Szarmacha, Stefana Majewskiego oraz Janusza Kupcewicza. Dla Francji gole zdobyli René Girard i Alain Couriol. Tym samym Polacy powtórzyli osiągnięcie z mundialu 1974, kiedy to w meczu o 3. miejsce pokonali Brazylijczyków.

FinałEdytuj

W finale reprezentacja Włoch pokonała RFN 3:1. Bramki dla Włoch strzelali kolejno: Paolo Rossi, Marco Tardelli, Alessandro Altobelli. Honorowe trafienie dla RFN zaliczył w 83. minucie Paul Breitner. Mecz na Estadio Santiago Bernabéu oglądało ponad 90 000 kibiców.

Włosi zdobyli tytuł po raz trzeci. Poprzednio zdobywali go w 1934 i 1938 roku. Włochy zrównały się w liczbie zwycięstw w tej imprezie z Brazylią.

KwalifikacjeEdytuj

W eliminacjach wystartowało 109 reprezentacji narodowych z 6 kontynentów. Zapewniony awans miała Hiszpania   (gospodarze) oraz Argentyna   (obrońcy tytułu).

Zakwalifikowane drużyny:

Azja (AFC)/Oceania (OFC) kwalifikacje

  Kuwejt (debiutant)
  Nowa Zelandia (debiutant)

Ameryka Południowa (CONMEBOL) kwalifikacje

  Brazylia
  Chile
  Peru

Ameryka Północna (CONCACAF) kwalifikacje

  Honduras (debiutant)
  Salwador

Afryka (CAF) kwalifikacje

  Algieria (debiutant)
  Kamerun (debiutant)

Europa (UEFA) kwalifikacje

  RFN
  Austria
  Belgia
  Francja
  ZSRR
  Czechosłowacja
  Węgry
  Anglia
  Jugosławia
  Włochy
  Szkocja
  Irlandia Północna
  Polska

Składy drużynEdytuj

 
Państwa, uczestnicy Mistrzostw Świata w 1982 roku

StadionyEdytuj

RezultatyEdytuj

Pierwsza rundaEdytuj

Grupa 1Edytuj

Na Mistrzostwach Świata w piłce

nożnej w latach 1930-1990 za zwycięstwo przyznawano 2 punkty, za remis 1 punkt, za porażkę punktów nie przyznawano

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Polska 3 1 2 0 5 1 +4 4
  Włochy 3 0 3 0 2 2 0 3
  Kamerun 3 0 3 0 1 1 0 3
  Peru 3 0 2 1 2 6 -4 2

14 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Włochy   0:0   Polska Estadio Balaidos, Vigo  
raport Widzów: 33 tys.
Sędzia: Michel Vautrot (Francja)

15 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Peru   0:0   Kamerun Estadio Riazor, La Coruña  
raport Widzów: 11 tys.
Sędzia: Franz Wöhrer (Austria)

18 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Włochy   1:1   Peru Estadio Balaidos, Vigo  
Conti   18' raport Díaz   83' Widzów: 25 tys.
Sędzia: Walter Eschweiler (RFN)

19 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Polska   0:0   Kamerun Estadio Riazor, La Coruña  
raport Widzów: 19 tys.
Sędzia: Alexis Ponnet (Belgia)

22 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Polska   5:1   Peru Estadio Riazor, La Coruña  
Smolarek   55'
Lato   58'
Boniek   61'
Buncol   68'
Ciołek   76'
raport La Rosa   83' Widzów: 25 tys.
Sędzia: Lamberto Rubio Vazquez (Meksyk)

23 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Włochy   1:1   Kamerun Estadio Balaidos, Vigo  
Graziani   60' raport Mbida   61' Widzów: 20 tys.
Sędzia: Bogdan Dotchev (Bułgaria)

Grupa 2Edytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  RFN 3 2 0 1 6 3 +3 4
  Austria 3 2 0 1 3 1 +2 4
  Algieria 3 2 0 1 5 5 0 4
  Chile 3 0 0 3 3 8 -5 0

16 czerwca 1982
17:15 UTC+2
RFN   1:2   Algieria El Molinón, Gijón  
Rummenigge   67' raport Madjer   54'
Belloumi   68'
Widzów: 42 tys.
Sędzia: Enrique Labo Revoredo (Peru)

17 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Chile   0:1   Austria Estadio Carlos Tartiere, Oviedo  
raport Schachner   21' Widzów: 22,5 tys.
Sędzia: Juan Daniel Cardellino (Urugwaj)

20 czerwca 1982
17:15 UTC+2
RFN   4:1   Chile El Molinón, Gijón  
Rummenigge   9'   57'   66'
Reinders   81'
raport Moscoso   90' Widzów: 42 tys.
Sędzia: Bruno Galler (Szwajcaria)

21 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Algieria   0:2   Austria Estadio Carlos Tartiere, Oviedo  
raport Schachner   55'
Krankl   67'
Widzów: 22 tys.
Sędzia: Tony Boskovic (Australia)

24 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Algieria   3:2   Chile Estadio Carlos Tartiere, Oviedo  
Assad   7'   31'
Bensaoula   35'
raport Neira   59' (k.)
Letelier   73'
Widzów: 16 tys.
Sędzia: Rómulo Méndez (Gwatemala)

25 czerwca 1982
17:15 UTC+2
RFN   1:0   Austria El Molinón, Gijón  
Hrubesch   10' raport Widzów: 41 tys.
Sędzia: Bob Valentine (Szkocja)

Grupa 3Edytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Belgia 3 2 1 0 3 1 +2 5
  Argentyna 3 2 0 1 6 2 +4 4
  Węgry 3 1 1 1 12 6 +6 3
  Salwador 3 0 0 3 1 13 -12 0

13 czerwca 1982
20:00 UTC+2
Argentyna   0:1   Belgia Camp Nou, Barcelona  
raport Vandenbergh   62' Widzów: 95,5 tys.
Sędzia: Vojtěch Christov (Czechosłowacja)

15 czerwca 1982
21:15 UTC+2
  Węgry 10:1
(3:0)
  Salwador Nuevo Estadio, Elx  
Nyilasi   4'   83'
Pölöskei   11'
Fazekas   23'   54'
Tóth   50'
Kiss   69'   72'   76'
Szentes   72'
raport Ramírez   64' Widzów: 23 tys.
Sędzia: Ibrahim Youssef Al-Doy (Bahrain)

18 czerwca 1982
21:15 UTC+2
  Argentyna 4:1   Węgry Estadio José Rico Pérez, Alicante  
Bertoni   26'
Maradona   28'   57'
Ardiles   60'
raport Pölöskei   76' Widzów: 32 093
Sędzia: Belaid Lacarne (Algieria)

19 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Belgia   1:0   Salwador Nuevo Estadio, Elx  
Coeck   19' raport Widzów: 15 tys.
Sędzia: Malcolm Moffatt (Irlandia Północna)

22 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Belgia   1:1   Węgry Nuevo Estadio, Elx  
Czerniatynski   76' raport Varga   27' Widzów: 37 tys.
Sędzia: Clive White (Anglia)

23 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Argentyna   2:0   Salwador Estadio José Rico Pérez, Alicante  
Passarella   22' (k.)
Bertoni   52'
raport Widzów: 32,5 tys.
Sędzia: Luis Barrancos (Boliwia)

Grupa 4Edytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Anglia 3 3 0 0 6 1 +5 6
  Francja 3 1 1 1 6 5 +1 3
  Czechosłowacja 3 0 2 1 2 4 -2 2
  Kuwejt 3 0 1 2 2 6 -4 1

16 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Anglia   3:1   Francja Estadio San Mamés, Bilbao  
Robson   1'   67'
Mariner   83'
raport Soler   24' Widzów: 44 172
Sędzia: Antonio Garrido (Portugalia)

17 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Czechosłowacja   1:1   Kuwejt Estadio José Zorrilla, Valladolid  
Panenka   21' (k.) raport Ad-Dachil   57' Widzów: 25 tys.
Sędzia: Benjamin Dwomoh (Ghana)

20 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Anglia   2:0   Czechosłowacja Estadio San Mamés, Bilbao  
Francis   62'
Barmoš   66' (sam.)
raport Widzów: 41 123
Sędzia: Charles Corver (Holandia)

21 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Francja   4:1   Kuwejt Estadio José Zorrilla, Valladolid  
Genghini   31'
Platini   43'
Six   48'
Bossis   89'
raport Al-Baluszi   75' Widzów: 30 043
Sędzia: Myrosław Stupar (ZSRR)

24 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Francja   1:1   Czechosłowacja Estadio José Zorrilla, Valladolid  
Six   66' raport Panenka   84' (k.) Widzów: 28 tys.
Sędzia: Paolo Casarin (Włochy)

25 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Anglia   1:0   Kuwejt Estadio San Mamés, Bilbao  
Francis   27' raport Widzów: 39,7 tys.
Sędzia: Gilberto Aristízabal (Kolumbia)

Grupa 5Edytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Irlandia Północna 3 1 2 0 2 1 +1 4
  Hiszpania 3 1 1 1 3 3 0 3
  Jugosławia 3 1 1 1 2 2 0 3
  Honduras 3 0 2 1 2 3 -1 2

16 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Hiszpania   1:1   Honduras Estadio Luís Casanova, Walencja  
López Ufarte   65' (k.) raport Zelaya   8' Widzów: 49 562
Sędzia: Arturo Ithurralde (Argentyna)

17 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Jugosławia   0:0   Irlandia Północna La Romareda, Saragossa  
raport Widzów: 25 tys.
Sędzia: Erik Fredriksson (Szwecja)

20 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Hiszpania   2:1   Jugosławia Estadio Luis Casanova, Walencja  
Juanito   14' (k.)
Saura   66'
raport Gudelj   10' Widzów: 48 tys.
Sędzia: Henning Lund-Sørensen (Dania)

21 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Honduras   1:1   Irlandia Północna La Romareda, Saragossa  
Laing   60' raport Armstrong   10' Widzów: 15 tys.
Sędzia: Thompson Chan Tam-Sun (Hongkong)

24 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Honduras   0:1   Jugosławia La Romareda, Zaragoza  
raport Petrović   87' (k.) Widzów: 25 tys.
Sędzia: Gastón Castro (Chile)

25 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Hiszpania   0:1   Irlandia Północna Estadio Luis Casanova, Walencja  
raport Armstrong   47' Widzów: 49 562
Sędzia: Héctor Ortíz (Paragwaj)

Grupa 6Edytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Brazylia 3 3 0 0 10 2 +8 6
  ZSRR 3 1 1 1 6 4 +2 3
  Szkocja 3 1 1 1 8 8 0 3
  Nowa Zelandia 3 0 0 3 2 12 -10 0

14 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Brazylia   2:1   ZSRR Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, Sewilla  
Sócrates   75'
Éder   88'
raport Bal   34' Widzów: 68 tys.
Sędzia: Augusto Lamo Castillo (Hiszpania)

15 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Szkocja   5:2   Nowa Zelandia Estadio La Rosaleda, Malaga  
Dalglish   18'
Wark   29'   32'
Robertson   73'
Archibald   79'
raport Sumner   54'
Wooddin   64'
Widzów: 36 tys.
Sędzia: David Socha (USA)

18 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Brazylia   4-1   Szkocja Estadio Benito Villamarín, Sewilla  
Zico   33'
Oscar   48'
Éder   63'
Falcão   87'
raport Narey   18' Widzów: 47 379
Sędzia: Luis Paulino Siles (Kostaryka)

19 czerwca 1982
21:15 UTC+2
ZSRR   3:0   Nowa Zelandia Estadio La Rosaleda, Malaga  
Gawriłow   24'
Błochin   48'
Bałtacza   68'
raport Widzów: 19 tys.
Sędzia: Yousef El-Ghoul (Libia)

22 czerwca 1982
21:15 UTC+2
ZSRR   2:2   Szkocja Estadio La Rosaleda, Malaga  
Cziwadze   59'
Szengelia   84'
raport Jordan   15'
Souness   86'
Widzów: 45 tys.
Sędzia: Nicolae Rainea (Rumunia)

23 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Brazylia   4:0   Nowa Zelandia Estadio Benito Villamarín, Sewilla  
Zico   28'   31'
Falcão   64'
Serginho   70'
raport Widzów: 43 tys.
Sędzia: Damir Matovinović (Jugosławia)

Druga rundaEdytuj

Grupa AEdytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Polska 2 1 1 0 3 0 +3 3
  ZSRR 2 1 1 0 1 0 +1 3
  Belgia 2 0 0 2 0 4 -4 0

28 czerwca 1982
21:15 UTC+2
Belgia   0:3   Polska Camp Nou, Barcelona  
raport Boniek   4'   26'   53' Widzów: 65 tys.
Sędzia: Luis Paulino Siles (Kostaryka)

1 lipca 1982
21:15 UTC+2
Belgia   0:1   ZSRR Camp Nou, Barcelona  
raport Oganesjan   48' Widzów: 45 tys.
Sędzia: Michel Vautrot (Francja)

4 lipca 1982
21:15 UTC+2
ZSRR   0:0   Polska Camp Nou, Barcelona  
raport Widzów: 65 tys.
Sędzia: Bob Valentine (Szkocja)

Grupa BEdytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  RFN 2 1 1 0 2 1 +1 3
  Anglia 2 0 2 0 0 0 0 2
  Hiszpania 2 0 1 1 1 2 -1 1

29 czerwca 1982
21:15 UTC+2
RFN   0:0   Anglia Estadio Santiago Bernabéu, Madryt  
raport Widzów: 75 tys.
Sędzia: Arnaldo Cézar Coelho (Brazylia)

2 lipca 1982
21:15 UTC+2
RFN   2:1   Hiszpania Estadio Santiago Bernabéu, Madryt  
Littbarski   50'
Fischer   75'
raport Zamora   82' Widzów: 90 089
Sędzia: Paolo Casarin (Włochy)

5 lipca 1982
21:15 UTC+2
Hiszpania   0:0   Anglia Estadio Santiago Bernabéu, Madryt  
raport Widzów: 75 tys.
Sędzia: Alexis Ponnet (Belgia)

Grupa CEdytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Włochy 2 2 0 0 5 3 +2 4
  Brazylia 2 1 0 1 5 4 +1 2
  Argentyna 2 0 0 2 2 5 -3 0

29 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Argentyna   1:2   Włochy Estadio Sarriá, Barcelona  
Passarella   83' raport Tardelli   55'
Cabrini   67'
Widzów: 43 tys.
Sędzia: Nicolae Rainea (Rumunia)

2 lipca 1982
17:15 UTC+2
Argentyna   1:3   Brazylia Estadio Sarriá, Barcelona  
Díaz   89' raport Zico   11'
Serginho   66'
Júnior   75'
Widzów: 43 tys.
Sędzia: Lamberto Rubio Vázquez (Meksyk)

5 lipca 1982
17:15 UTC+2
Brazylia   2:3   Włochy Estadio Sarriá, Barcelona  
Sócrates   12'
Falcão   68'
raport Rossi   5'   25'   74' Widzów: 44 tys.
Sędzia: Abraham Klein (Izrael)

Grupa DEdytuj

Zespół M W R P Br+ Br− +/− Pkt
  Francja 2 2 0 0 5 1 +4 4
  Austria 2 0 1 1 2 3 -1 1
  Irlandia Północna 2 0 1 1 3 6 -3 1

28 czerwca 1982
17:15 UTC+2
Austria   0:1   Francja Estadio Vicente Calderón, Madryt  
raport Genghini   39' Widzów: 37 tys.
Sędzia: Károly Palotai (Węgry)

1 lipca 1982
17:15 UTC+2
Austria   2:2   Irlandia Północna Estadio Vicente Calderón, Madryt  
Pezzey   50'
Hintermaier   68'
raport Hamilton   27'   75' Widzów: 20 tys.
Sędzia: Adolf Prokop (NRD)

4 lipca 1982
17:15 UTC+2
Irlandia Północna   1:4   Francja Estadio Vicente Calderón, Madryt  
Armstrong   75' raport Giresse   33'   80'
Rocheteau   46'   68'
Widzów: 37 tys.
Sędzia: Alojzy Jarguz (Polska)

Faza pucharowaEdytuj

  Półfinały Finał
             
8 lipca – Barcelona
   Polska 0  
   Włochy 2  
 
11 lipca – Madryt
       Włochy 3
     RFN 1
 
 
Mecz o 3. miejsce
8 lipca – Sewilla 10 lipca – Alicante
   RFN (karne) 3 (5)    Polska  3
   Francja 3 (4)      Francja  2


PółfinałyEdytuj

8 lipca 1982
17:15 UTC+2
Polska   0:2   Włochy Camp Nou, Barcelona  
raport Rossi   22'   73' Widzów: 50 tys.
Sędzia: Juan Daniel Cardellino (Urugwaj)

8 lipca 1982
21:15 UTC+2
RFN   3:3 (po dogr.)
k. 5:4
  Francja Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, Sewilla  
Littbarski   17'
Rummenigge   102'
Fischer   108'
raport Platini   26' (k.)
Trésor   92'
Giresse   98'
Widzów: 63 tys.
Sędzia: Charles Corver (Hollandia)
    Rzuty karne  
Kaltz  
Breitner  
Stielike  
Littbarski  
Rummenigge  
Hrubesch  
  Giresse
  Amoros
  Rocheteau
  Six
  Platini
  Bossis

Mecz o 3. miejsceEdytuj

10 lipca 1982
20:00 UTC+2
Polska   3:2   Francja Estadio José Rico Pérez, Alicante  
Szarmach   40'
Majewski   44'
Kupcewicz   46'
raport Girard   13'
Couriol   72'
Widzów: 28 tys.
Sędzia: Antonio Garrido (Portugalia)
Polska:
1 Józef Młynarczyk
2 Marek Dziuba
3 Janusz Kupcewicz
5 Paweł Janas
8 Waldemar Matysik   45'
9 Władysław Żmuda
10 Stefan Majewski
13 Andrzej Buncol   62'
16 Grzegorz Lato
17 Andrzej Szarmach
20 Zbigniew Boniek
Zmiany:
18 Roman Wójcicki   71'   45'
Trener:
  Antoni Piechniczek
Francja:
21 Jean Castaneda
2 Manuel Amoros
5 Gérard Janvion   64'
7 Philippe Mahut
8 Marius Trésor
11 Rene Girard
13 Jean Francois Larios
14 Jean Tigana   80'
15 Bruno Bellone
16 Alain Couriol
20 Gérard Soler   79'
Zmiany:
6 Christian Lopez   64'
19 Didier Six   80'
Trener:
  Michel Hidalgo

FinałEdytuj

11 lipca 1982
20:00 UTC+2
Włochy   3:1   RFN Estadio Santiago Bernabéu, Madryt  
Rossi   57'
Tardelli   69'
Altobelli   81'
raport Breitner   83' Widzów: 90 tys.
Sędzia: Arnaldo Cézar Coelho (Brazylia)
 
 
 
 
 
Włochy
 
 
 
 
 
RFN
Włochy:
1 Dino Zoff
6 Claudio Gentile
7 Gaetano Scirea
5 Fulvio Collovati
3 Giuseppe Bergomi
4 Antonio Cabrini
13 Gabriele Oriali   73'
14 Marco Tardelli
16 Bruno Conti   31'
19 Francesco Graziani   7'
20 Paolo Rossi
Zmiany:
18 Alessandro Altobelli   7'   89'
15 Franco Causio   89'
Trener:
  Enzo Bearzot
RFN:
1 Harald Schumacher
20 Manfred Kaltz
15 Uli Stielike   62'
4 Karlheinz Förster
5 Bernd Förster
6 Wolfgang Dremmler   61'   62'
3 Paul Breitner
11 Karl-Heinz Rummenigge   70'
2 Hans-Peter Briegel
7 Pierre Littbarski   82'
8 Klaus Fischer
Zmiany:
9 Horst Hrubesch   62'
10 Hansi Müller   70'
Trener:
  Jupp Derwall

 

MISTRZ ŚWIATA 1982

 

WŁOCHY
 TRZECI TYTUŁ

Klasyfikacja strzelców turniejuEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj