Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy hiszpańskiej miejscowości. Zobacz też: prowincję Alicante w Hiszpanii.

Alicante (hiszp. wym. [a.liˈkan.te]), Alacant (walenc. wym. [a.laˈkant]) – miasto w Hiszpanii, stolica prowincji o tej samej nazwie, na południu Wspólnoty Walenckiej, kąpielisko na Costa Blanca, położone u stóp skalistego wzniesienia, na którym wznosi się Castillo de Santa Bárbara.

Alicante
Alacant
Ilustracja
Widok na port z zamku Barbary
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Hiszpania
Wspólnota autonomiczna  Walencja
Prowincja Alicante/Alacant
Comarca Alacantí
Burmistrz Luis Barcala
Powierzchnia 201,27[1] km²
Populacja (2015)
• liczba ludności
• gęstość

328 648[2][1]
1633[1] os./km²
Nr kierunkowy (34)96
Kod pocztowy 03000-03016
Tablice rejestracyjne A
Położenie na mapie Walencji
Mapa lokalizacyjna Walencji
Alicante Alacant
Alicante
Alacant
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Alicante Alacant
Alicante
Alacant
Ziemia38°22′31″N 0°31′53″W/38,375278 -0,531389
Strona internetowa
Portal Portal Hiszpania

HistoriaEdytuj

Region Alicante był zamieszkany od ok. 5000–3000 p.n.e.[3] Ok. 1000 p.n.e. wschodnie wybrzeże Hiszpanii zaczęli odwiedzać Grecy i Fenicjanie w celach handlowych.

Ok. 600 p.n.e. o tereny te spór toczyły Kartagina i Rzym[3]. Alicante może być Acra Leuce (pol. „Biały Szczyt”) miastem fortecznym założonym przez Hamilkara Barkasa, ojca Hannibala[3][4]. W 201 p.n.e. miasto zajęli Rzymianie, nazywając je Lucentum[5]. Ok. 500 roku po upadku Rzymu − miasto zajęli Goci[3].

W latach 718–1249 pod panowaniem Maurów jako Al-Akant[5]. W 1265 zdobyte przez Królestwo Aragonii. W 1304 roku na mocy orzeczenia arbitralnego z Torrelles zostało przez Kastylię przekazane Królestwu Walencji, wchodzącemu w skład Korony Aragonii (zob. Królestwo Aragonii). Zdobyte przez Francuzów w 1709 i w 1873 przez federalistów[5].

GeografiaEdytuj

Alicante położone jest na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii Morza Śródziemnego nad zatoką Alicante. Nad miastem góruje wzniesienie Benacantil (220 m n.p.m.)[5].

Stolica prowincji Alicante należącej do Wspólnoty Walenckiej.

KlimatEdytuj

Średnia temperatura i opady dla Alicante (obrzeża centrum miasta)
Miesiąc Sty Lut Mar Kwi Maj Cze Lip Sie Wrz Paź Lis Gru Roczna
Średnie temperatury w dzień [°C] 17.0 17.6 19.6 21.3 24.1 27.8 30.3 30.8 28.5 24.9 20.5 17.7 23,3
Średnie dobowe temperatury [°C] 11.7 12.3 14.2 16.1 19.1 22.9 25.5 26.0 23.5 19.7 15.4 12.6 18,3
Średnie temperatury w nocy [°C] 6.3 7.1 8.9 10.9 14.1 18.1 20.7 21.2 18.5 14.5 10.3 7.4 13,2
Opady [mm] 23 22 23 29 28 12 4 7 56 47 36 25 311
Średnia liczba dni z opadami 3.6 3.0 3.4 4.1 4.0 1.8 0.6 1.1 3.3 4.5 4.2 3.8 37,5
Wilgotność [%] 67 66 65 63 64 63 65 67 69 70 69 68 66
Średnie usłonecznienie (w godzinach) 181 180 227 247 277 302 330 304 250 217 173 164 2851
Źródło: Agencia Estatal de Meteorología[6] (liczba dni z opadami dla wartości 1 mm, wysokość 81 m n.p.m., 3,3 km od morza, 1981–2010)
Średnia dobowa temperatura morza (°C)[8]
Sty Lut Mar Kwi Maj Cze Lip Sie Wrz Paź Lis Gru Rok
14,5 14,1 14,4 16,4 19,0 22,4 25,2 26,3 25,0 22,4 19,4 16,6 19,6

ArchitekturaEdytuj

 
Park Lo Morant
 
Playa del Postiguet
 
Ulica La Rambla
 
Casa Carbonell
  • Castillo de Santa Bárbara – cytadela w miejscu dawnego fortu kartagińskiego z III w. p.n.e. na wzniesieniu Benacantil
  • Barrio de Cruz – stare miasto, znajduje się tu m.in. XIV-wieczny kościół Basílica de Santa María – najstarszy kościół Alicante, wzniesiony w miejscu dawnego, największego w mieście, meczetu w okresie pomiędzy XIV w. a XVI wiekiem. W barokowej fasadzie bazyliki wyróżniają się dwie asymetryczne wieże – jedna z XIV w. a druga z XVIII w. Wnętrze kościoła w stylu gotyckim, wyposażenie: XVIII-wieczny ołtarz główny, chrzcielnica z XVI wieku oraz barokowe organy z 1653 roku.
  • Concatedral de San Nicolás de Bari – katedra, przekształcona z dawnego meczetu w chrześcijański kościół przez króla Alfonsa X w 1662 roku, według projektu hiszpańskiego architekta Juana de Herrera.
  • Ayuntamiento – barokowy ratusz zaprojektowany przez Lorenzo Chápuli i wybudowany w miejscu starego ratusza, ukończony w 1760
  • Teatro Principal (Teatr w Alicante) – wybudowany w połowie XIX wieku według projektu architekta z Alicante – Emilio Jover'a Pierróna, otwarty w 1847 roku.
  • Katedra św. Mikołaja
  • Explanada de España – szeroka promenada nadmorska z charakterystyczną nawierzchnią z kostki.
  • Parque de Canalejas – park na skraju Explanada de España, w bezpośrednim sąsiedztwie morza.
  • Parque de El Palmeral – park na obrzeżach południowej części Alicante.
  • Hotel Tryp Gran Sol – wieżowiec dominujący panoramę miasta.
  • Plaza Gabriel Miró
  • Kościół i klasztor Kapucynów
  • Zabytkowa hala targowa.
  • Plaza de Torros (arena walk byków)
  • Muzea:
  • Plaże:
    • Playa del Saladar
    • Playa del Postiguet – szeroka piaszczysta plaża w centrum
    • Playa de San Juan

TransportEdytuj

Zobacz też: Alicante-Terminal.
Zobacz też: Tramwaje w Alicante.

Komunikację miejską w mieście oraz w całym obszarze metropolitarnym zapewnia rozbudowana sieć autobusów, tramwajów (w tym szybkiego tramwaju) oraz kolej regionalna – Cercanías Murcia/Alicante. 9 km od centrum miasta w miejscowości El Altet znajduje się międzynarodowy port lotniczy.

Okolice AlicanteEdytuj

EkonomiaEdytuj

Miasta partnerskieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas: Datos del registro de Entidades Locales (hiszp.). [dostęp 2016-07-10].
  2. Instituto Nacional de Estadística: Alicante/Alacant: Población por municipios y sexo (hiszp.). [dostęp 2016-07-10].
  3. a b c d Alicante.com: Alicante History (ang.). [dostęp 2016-07-10].
  4. Daniel Gazda: Armie świata antycznego:Republika Rzymska i Kartagińczycy. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2006, s. 102–103. ISBN 83-11-10355-0.
  5. a b c d The Editors of Encyclopædia Britannica: Alicante. [dostęp 2016-07-10].
  6. Standard climate values. Alicante/Alacant – Agencia Estatal de Meteorología.
  7. Standard climate values. Alicante-Elche Aeropuerto – Agencia Estatal de Meteorología.
  8. Alicante Water Temperature - seatemperature.org.

BibliografiaEdytuj

  • Baedeker - Hiszpania. Wyd. I. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal sp. z o.o., 2008, s. 160-163. ISBN 978-38-2976-556-5.

Linki zewnętrzneEdytuj