Otwórz menu główne

Włodzimierz Smolarek

polski sportowiec

Włodzimierz Wojciech Smolarek (ur. 16 lipca 1957 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 7 marca 2012 tamże) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika. Reprezentant Polski, trener i działacz piłkarski.

Włodzimierz Smolarek
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Włodzimierz Wojciech Smolarek
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1957
Aleksandrów Łódzki
Data i miejsce śmierci 7 marca 2012
Aleksandrów Łódzki
Wzrost 171 cm
Pozycja pomocnik, napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1967–1973 Włókniarz Aleksandrów Łódzki
1973–1976 Widzew Łódź
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1976–1977 Widzew Łódź 0 (0)
1977–1979 Legia Warszawa 18 (4)
1979–1986 Widzew Łódź 181 (61)
1986–1988 Eintracht Frankfurt 63 (13)
1988–1990 Feyenoord 46 (13)
1990–1996 FC Utrecht 166 (33)
W sumie: 474 (124)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1980–1992  Polska 60 (13)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–2009 Feyenoord (grupy młodzieżowe)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Hiszpania 1982 Piłka nożna
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (pośm.)
Włodzimierz Smolarek (za flagą)

Srebrny medalista (za zajęcie 3. miejsca) Mistrzostw Świata z 1982 roku.

Grób Włodzimierza Smolarka w Aleksandrowie Łódzkim

ŻyciorysEdytuj

Absolwent szkoły średniej. Wychowanek klubu Włókniarz Aleksandrów Łódzki. Grał we Włókniarzu w latach 1967-1973, później przeszedł do Widzewa Łódź (1973–1977 i 1979–1986), następnie grał w Legii Warszawa (1977–1979), niemieckim Eintrachcie Frankfurt (1986–1988, zdobywca pucharu Niemiec w 1988) oraz holenderskich klubach: Feyenoord (1988–1990, bilans meczów i bramek 46–13) oraz FC Utrecht (1990–1996, bilans meczów i bramek 165–33).

Największe sukcesy Włodzimierz Smolarek święcił w Widzewie Łódź. W I lidze w barwach Widzewa rozegrał (1979–1986) 181 meczów, strzelając 61 bramek. Dwukrotny mistrz Polski (1981, 1982), zdobywca pucharu Polski (1985).

W 1983 roku wyprzedził Zbigniewa Bońka jako najlepszego strzelca ligowego Widzewa, a potem z bilansem 61 goli w ekstraklasie był liderem aż do maja 1996, gdy wyprzedził go Marek Koniarek.

Włodzimierz Smolarek jest uważany za jednego z najlepszych w historii zawodników Widzewa, jak również całej polskiej piłki nożnej. Ceniony przez wszystkie pokolenia kibiców za światową klasę, ale również za niezwykłą zadziorność, waleczność, bojowość i ambicję.

Włodzimierz Smolarek to również dwukrotny uczestnik finałów mistrzostw świata. W 1982 w Hiszpanii za zdobycie III miejsca zdobył srebrny medal, 4 lata później w Meksyku był zdobywcą jedynej bramki dla Polski.

Osiadł na stałe w Holandii, gdzie zajął się pracą trenerską, prowadził drużyny juniorskie w Feyenoordzie. Miał dwóch synów, Mariusza i Euzebiusza, który również był piłkarzem, a obecnie jest szkoleniowcem młodzieży w Feyenoordzie (był m.in. zawodnikiem klubów Eintrachtu Frankfurt, Feyenoordu, Borussii Dortmund, Racingu Santander, Boltonu Wanderers, AO Kavala, Polonii Warszawa oraz reprezentacji Polski).

Włodzimierz Smolarek bez powodzenia startował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 z listy Porozumienia dla Przyszłości w okręgu łódzkim; uzyskał 2871 głosów i nie objął mandatu (koalicja nie osiągnęła progu wyborczego)[1].

W ostatnich latach swojego życia pracował jako skaut w Polskim Związku Piłki Nożnej[2].

Zmarł podczas snu w swoim domu w Aleksandrowie Łódzkim[3]. 10 marca 2012 został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Aleksandrowie Łódzkim.

Widzew Łódź uhonorował swoją legendę, jaką był Włodzimierz Smolarek – zastrzegając dla niego numer 11. Oznacza to, że już żaden inny piłkarz w historii klubu nie założy koszulki z tym numerem. Po śmierci Smolarka, jego pamięć minutą ciszy uczciły jego byłe kluby. Widzew Łódź przed meczem z GKS-em Bełchatów uczcił jego pamięć minutą ciszy a na stadionie odegrana została pieśń żałobna. Także dwa byłe kluby Smolarka- Feyenoord i FC Utrecht przed wspólnym meczem uczciły pamięć swojego byłego piłkarza minutą ciszy a zawodnicy wybiegli na ten mecz z czarnymi opaskami.

23 lutego 2017, Rada Miejska w Łodzi, podjęła uchwałę, o nadaniu nowopowstałej ulicy obok stadionu Widzewa, imienia Włodzimierza Smolarka[4]. 14 czerwca 2017, ulica została oficjalnie otwarta. W uroczystościach uczestniczyli m.in. żona i syn piłkarza- Euzebiusz[5].

Reprezentacja PolskiEdytuj

W reprezentacji Polski rozegrał 60 meczów (będąc równocześnie zawodnikiem Widzewa – 52 razy, Eintrachtu 5 razy, Feyenoordu 2 razy i raz Utrechtu). W reprezentacji strzelił 13 bramek, dziewięciokrotnie wystąpił jako jej kapitan. Był uczestnikiem mistrzostw świata w 1982 (3. miejsce) i 1986 (1/8 finału).

lp. Data Miejsce Spotkanie Rezultat Rozgrywki Uwagi
1. 7 grudnia 1980 Gżira   Malta  Polska
0-2
el. MŚ'82
  55'
2. 10 października 1981 Lipsk   NRD  Polska
2-3
el. MŚ'82
  5'   62'
3. 15 listopada 1981 Wrocław   Polska  Malta
6-0
el. MŚ'82
  47'   64'
4. 22 czerwca 1982 La Coruña   Polska  Peru
5-1
MŚ'82
  55'
5. 8 września 1982 Kuopio   Finlandia  Polska
2-3
el. ME'84
 
6. 17 kwietnia 1983 Warszawa   Polska  Finlandia
1-1
el. ME'84
 
7. 17 października 1984 Zabrze   Polska  Grecja
3-1
el. MŚ'86
 
8. 31 października 1984 Mielec   Polska  Albania
2-2
el. MŚ'86
 
9. 19 maja 1985 Ateny   Grecja  Polska
1-4
el. MŚ'86
 
10. 7 czerwca 1986 Monterrey   Polska  Portugalia
1-0
MŚ'86
  68'
11. 17 maja 1987 Budapeszt   Węgry  Polska
5-3
el. ME'88
 

OdznaczeniaEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Był żonaty. Miał dwóch synów Mariusza i Euzebiusza, który również został piłkarzem.

PrzypisyEdytuj

  1. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2016-05-08].
  2. Włodzimierz Smolarek pośmiertnie odznaczony. polskieradio.pl, 2012-03-10. [dostęp 2016-05-08].
  3. Włodzimierz Smolarek nie żyje. wyborcza.pl, 2012-03-07. [dostęp 2012-03-07].
  4. Wyborcza.pl, lodz.wyborcza.pl [dostęp 2017-06-15].
  5. Ebi Smolarek otworzył w Łodzi ulicę imienia swojego ojca Włodzimierza, „PrzegladSportowy.pl” [dostęp 2017-06-15] (pol.).
  6. Pośmiertne odznaczenie dla Włodzimierza Smolarka. prezydent.pl, 2012-03-10. [dostęp 2012-03-10].

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Gowarzewski, Widzew, oraz dawni łódzcy ligowcy, ŁTS-G, Klub Turystów, Union-Touring, wydawnictwo GiA, Katowice 1998 (5. część cyklu Kolekcja Klubów).

Linki zewnętrzneEdytuj