B1 Centauro

Ten artykuł dotyczy czołgu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

B1 Centauro – kołowy niszczyciel czołgów produkcji włoskiej.

B1 Centauro
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent IVECO – Oto Melara
Typ pojazdu niszczyciel czołgów
Trakcja kołowa 8x8
Załoga 4 (dowódca, strzelec, ładowniczy, kierowca)
Historia
Prototypy 1987
Dane techniczne
Silnik wysokoprężny, turbodoładowany IVECO VTCA V-6, moc 520 KM przy 2300 obr/min
Poj. zb. paliwa 520 l
Długość 7,85 m
Szerokość 2,94 m
Wysokość 2,73 m
Rozstaw osi 1,45 + 1,45 + 1,6 m
Prześwit 0,42 m
Masa 25.000 kg
Moc jedn. 28,5KM/t
Osiągi
Prędkość 105 km/h
Zasięg 800 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,4 m
Kąt podjazdu 60%
Przechył boczny 30%
Dane operacyjne
Uzbrojenie
działo Oto Melara 105 mm kal. 52, 1 x 7,62 mm MG 42/59 (sprzężony), 1 x 7,62 mm MG 42/59 (przeciwlotniczy), 2 x 4 80 mm wyrzutnie granatów dymnych. Amunicja (105mm) 40 szt. (w tym 14 w wieży), (karabin sprzężony) 1400 szt.,(granaty dymne) 16 szt
Użytkownicy
 Włochy,  Hiszpania,  Jordania,  Oman
VBM Freccia
Centauro w Iraku

HistoriaEdytuj

Prace na wozem wsparcia ogniowego Centauro rozpoczęły się w 1983 roku, dla zastąpienia przestarzałych czołgów M-47 armii Włoch[1]. Zdecydowano się na silnie uzbrojony pojazd kołowy dla zapewnienia możliwości szybkiego przerzutu drogami, zwłaszcza biorąc pod uwagę rozciągłość Półwyspu Apenińskiego[1]. Miał on uzupełniać nowy czołg podstawowy C1 Ariete[1]. Uzbrojenie stanowiła armata gwintowana kalibru 105 mm produkcji OTO Melara o długości lufy 52 kalibry (L/52)[1]. W celu skonstruowania pojazdu powstało konsorcjum CIO firm Iveco i OTO Melara[1].

B1 Centauro został przyjęty na uzbrojenie armii Włoch w 1991 roku, dla której powstało 389 pojazdów[1]. Dalsze 84 Centauro oraz 4 wozy zabezpieczenia technicznego na tym podwoziu wyprodukowano dla Hiszpanii[1]. 25 włoskich pojazdów sprzedano następnie Jordanii[1].

W 2005 roku podjęto prace nad rozwojem konstrukcji. Powstał początkowo pojazd Centauro drugiej generacji, z dotychczasowym kadłubem i nową wieżą HITFACT z armatą 120 mm L/45[1]. Dziewięć takich pojazdów kupił Oman[1]. Kadłub Centauro posłużył także do skonstruowania kołowego bojowego wozu piechoty VBM Freccia, produkowanego dla armii Włoch od 2010 roku[2].

W 2015 roku powstał prototyp wozu nowej generacji Centauro II, cechujący się nowo skonstruowanym kadłubem i uzbrojeniem w armatę gładkolufową 120 mm[3].

WersjeEdytuj

  • B1 Centauro – podstawowa, z silnikiem 520 KM[4], wykorzystywana jako baza wóz wsparcia ogniowego wyposażony w 105 mm armatę bruzdową (długość lufy 52 kalibry), wieżyczką Hitfact LRF, dwóch karabinów maszynowych 7,62 mm km MG 42/59, system kierowania ogniem TURMS (ang. Tank Universal Reconfigurable Modular System)
  • Centauro 120 mm – z nową 120 mm armatę gładkolufową o długości lufy 45 kalibrów, wieżyczką Hitfact 120 i pancerzem zdolnym wytrzymać uderzenie 40 mm APFSDS z przodu.
  • Centauro II MGS 120/105 – z silnikiem o mocy 720 koni mechanicznych, z wieżą Hitfact II 120 wyposażoną w armatę 120 mm (długość lufy 52 kalibry) wyposażoną w hamulec wylotowy[5], opcjonalnie w armatę 105 mm (długość lufy 52 kalibrów)[6][7]

Pojazdy specjalistyczne na bazie B1 Centauro[8]

  • VBM Freccia (Centauro VBC) opancerzony bojowy wóz piechoty, wersja ma wzmocniony pancerz, wieżyczkę Hitfist 25+ (Hitfist Plus), uzbrojona jest w Oerlikon KBA 25 mm z zapasem 200 sztuk amunicji. W wyposażeniu są dwa karabiny maszynowe na amunicję 7,62 mm NATO, dodatkowe uzbrojenie stanowią dwie pojedyncze wyrzutnie ppk Spike MR/LR
  • Porcupine (Centauro 155/39 LW) – 155 mm haubica samobieżna FH70 o długości lufy 39 kalibrów.
  • 76/62 SR Draco – samobieżny zestaw przeciwlotniczy uzbrojony w 76 mm armatę automatyczną o długości lufy 62 kalibrów
  • 120 mm moździerz samobieżny wyposażony w moździerz Thales 2R2M

UżytkownicyEdytuj

 
Mapa użytkowników B1 Centauro

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j Kwasek 2016 ↓, s. 20.
  2. Kwasek 2016 ↓, s. 21.
  3. Kwasek 2016 ↓, s. 21-22.
  4. Maksymilian Dura, Prototyp „kołowego czołgu” Centauro 2 jest gotowy do testów - Defence24, www.defence24.pl, 31 maja 2015 [dostęp 2018-12-17].
  5. Paweł Behrendt: Oto Melara prezentuje Centauro II. Konflikty.pl, 11 czerwca 2016.
  6. Leonardo o zamówieniu na Centauro II, DziennikZbrojny.pl, 7 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-17] (pol.).
  7. Paweł K. Malicki, Niszczyciel czołgów dla Wojska Polskiego. Pytania i wątpliwości [ANALIZA] - Defence24, www.defence24.pl, 17 czerwca 2017 [dostęp 2018-12-17].
  8. Marek Dąbrowski, Rodzina wozów bojowych Centauro. „Włoski przykład współpracy wojska i przemysłu" - Defence24, www.defence24.pl, 6 października 2015 [dostęp 2018-12-17].

BibliografiaEdytuj

  • Tomasz Kwasek. Centauro II - najnowszy włoski wóz wsparcia ogniowego. „Nowa Technika Wojskowa”. 12/2016, s. 20-28, grudzień 2016. Warszawa: Magnum-X.