Barani Kopiniaczek (słow. Baraní mních[1]) – turnia w słowackiej części Tatr Wysokich. Znajduje się w ich grani głównej, w północno-zachodniej grani masywu Baranich Rogów. Od Baranich Czub na południowym zachodzie oddzielają go Pośrednie Baranie Wrótka, z kolei na północnym wschodzie graniczy z Niżnim Baranim Zwornikiem, oddzielonym Wyżnimi Baranimi Wrótkami[1]. Jest to jedna z wybitniejszych przełączek w tym fragmencie grani głównej[2].

Barani Kopiniaczek
Ilustracja
Barani Kopiniaczek wśród podpisanych obiektów
Państwo

 Słowacja

Pasmo

Tatry, Karpaty

Pierwsze wejście

27 sierpnia 1907
Z. Klemensiewicz, R. Kordys

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, po prawej nieco na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Barani Kopiniaczek”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Barani Kopiniaczek”
Ziemia49°12′11,1″N 20°11′33,6″E/49,203083 20,192667

Południowo-wschodnie stoki opadają z Baraniego Kopiniaczka do Baranich Pól w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich, natomiast północno-zachodnie zbiegają do Śnieżnego Bańdziocha – górnego piętra Doliny Czarnej Jaworowej[3]. Barani Kopiniaczek jest wyłączony z ruchu turystycznego. Możliwe drogi dla taterników prowadzą od północnego wschodu z Wyżniej Baraniej Szczerbiny w sąsiedniej Baraniej Grani oraz od południa z Baranich Pól[2].

Pierwsze wejścia:

Przypisy edytuj

  1. a b Grzegorz Barczyk, Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Ryszard Jakubowski (red.), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13184-5.
  2. a b c Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Baranie Rogi – Durny Szczyt, t. 20, Warszawa: Sport i Turystyka, 1976, s. 6.
  3. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski, Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000, Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, ISBN 83-909352-2-8.