Barbarzyńca (komiks)

Barbarzyńca – dwudziesty siódmy tom serii komiksowej Thorgal. Jego autorami są Jean Van Hamme (scenariusz) i Grzegorz Rosiński (rysunki). Komiks ukazał się w oryginale francuskim w 2002 roku nakładem wydawnictwa Le Lombard. Po polsku wydał go w 2003 roku Egmont Polska.

Tom 27. serii Thorgal
Barbarzyńca
Le Barbare
[[Plik:okładka |240x240px|alt=Ilustracja|]]
Scenariusz Jean Van Hamme
Rysunki Grzegorz Rosiński
Kraj wydania Belgia
Język francuski
Data pierwszego wydania 2002
Wydawca Le Lombard
Data pierwszego wydania polskiego 2003
Pierwszy wydawca polski Egmont Polska
Tłumaczenie Wojciech Birek (Egmont Polska)

Album otwiera cykl nazywany tym samym tytułem, obejmującym również dwa kolejne tomy, którego fabuła koncentruje się wokół niewoli bizantyjskiej i choroby Thorgala.

StreszczenieEdytuj

Thorgal, Aaricia, Jolan, Louve, Tiago oraz Ilenia zostali znalezieni na pustyni przez karawanę i dostarczeni handlarzowi niewolników, Dżaffarowi w przyportowym mieście. Zarządca gubernatora wykupił Thorgala wraz z Tiago jako uciekinierów do strzeleckiego egzaminu dojrzałości młodzieńców, synów dostojników. Za sprawą Thorgala, podczas uśmiercania niewolników ginie dwóch młodych dworzan. Gubernator wynagradza Thorgalowi wolnością oszczędzenie swego syna, nastoletniego Herakliusza, który również brał udział w sprawdzianie. Wiking zadeklarował władcy pozostanie na dworze i zaoferował treningi łucznicze, jeżeli jego dzieci oraz Ilenia zostaną wykupieni i będą mogli stać się przynajmniej niewolnikami. Mściwy Herakliusz podsunął ojcu pomysł wykorzystania Tiago do próby sprawdzenia łuczniczego talentu Thorgala. Brutalna próba przekonała barbarzyńcę, iż nie powinien dłużej zostawać na obcej ziemi. Zwłaszcza, że reszta uwolnionych podwładnych, którzy uśmiercili swoich niedoszłych zabójców, została poddana ostatecznemu osądowi dostojeństwa. Jolan oraz Louve musieli dowieść swoich nadprzyrodzonych mocy, by gubernator zgodził się uczynić z rodziny Thorgala swoją służbę. Tybrus, prawa ręka gubernatora, od początku był przychylny wikingowi i realizował jego pomysły krok po kroku. Władca postanowił, jak co pięć lat, wziąć udział w wielkim turnieju na wyspie Syrenii, aby w starciu z pozostałymi prowincjami imperium wschodniorzymskiego, właśnie prowincja Ponantu mogła zostać zwolniona z podatku i dostąpić wszelkich możliwych zaszczytów. Do tego celu Thorgal musiał wystartować z Herakliuszem w części strzeleckiej. W istocie gubernator miał zamierzenie pozbycia się krnąbrnego i rozpuszczonego dziedzica z pałacu wysyłając go, jeśliby wygrał, na dwór samego imperatora. Herakliusz tymczasem zdecydował się wykonać na zbiegłej niewolnicy, Ilenii, karę chłosty, którą przerwał wzburzony losem swojej siostry Tiago. Odważny akt wystąpienia przeciw tyranii syna gubernatora przypłacił życiem. Aaricia, Jolan oraz Louve zostali wysłani na dwór cesarski, by Thorgal został zmuszony tym samym do wzięcia udziału w turnieju. Umiejętności wikinga szybko prowadzą jego duet z Herakliuszem do finału. W trakcie niego dochodzi do incydentu otrucia Thorgala przez zazdrosnego o względy młodzieńca. Ostatnia konkurencja kończy się remisem, w czego konsekwencji obie zwycięskie prowincje zostały zwolnione z konieczności płacenia podatku na okres sześciu miesięcy. Herakliusz został ostatecznie uśmiercony przez zbiegłą Ilenię, która zaraz po tym popełniła samobójstwo. Syn imperatora był pod dużym wrażeniem talentu Thorgala. Zlecił zatem legionistom pochowanie go na wzgórzu wyspy Syrenii. Żołnierze nie wykonali rozkazu do końca, pozostawiając jedynie wikinga oraz jego ekwipunek na skale.

CiekawostkiEdytuj

W przeciwieństwie do większości serii, gdzie ukazywane realia wydają się nawiązywać do pełnego średniowiecza (zwykle typuje się X wiek) albumy 27-29, mniej lub bardziej intencjonalnie sugerują umiejscowienie akcji w starożytności (stroje, niewolnictwo, Dacja i Tracja jako prowincje imperium), jednak z drugiej strony z pewnością po 395 roku (istnienie podziału cesarstwa na wschodnie i zachodnie).

Linki zewnętrzneEdytuj