Bitwa o Cooch’s Bridge

Bitwa o Cooch’s Bridge – starcie w trakcie kampanii filadelfijskiej podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych pomiędzy korpusem lekkiej piechoty gen. Williama Maxwella, a heskim kontyngentem podpułkownika von Wumba. Celem patriotów było zablokowanie marszu Brytyjczyków na Filadelfię – ich przegrana nie przyniosła zamierzonego skutku.

Bitwa o Cooch’s Bridge
wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych
Ilustracja
Fragment mapy taktycznej z epoki, przedstawiającej rozstawienie wojsk wokół Cooch’s Bridge
Czas 2 września 1777
Miejsce Cooch’s Bridge
Wynik zwycięstwo Wielkiej Brytanii
Strony konfliktu
Stany Zjednoczone Wielka Brytania
Dowódcy
William Maxwell William Howe
Ludwig von Wurmb
Straty
30 zabitych 20-30 zabitych i rannych
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
miejsce bitwy
miejsce bitwy
39°38′23″N 75°43′36″W/39,639722 -75,726667
Kampania filadelfijska
(1777–1778)

Bound BrookShort HillsStaten IslandCooch’s BridgeBrandywineWhitehorse TavernPaoliGermantownRed BankFort MifflinGloucesterWhite MarshMatson’s FordValley ForgeKoteria ConwayaQuinton’s BridgeCrooked BilletBarren HillKomisja rozjemcza Carlisle’aMonmouth

WprowadzenieEdytuj

30 czerwca 1777 roku gen. William Howe opuścił wraz z wojskami New Jersey i założył obóz na Staten Island[1]. 8 lipca rozpoczął przygotowania do ataku na Filadelfię[2] od strony zatoki Delaware[3]. 23 lipca 15-17 tysięcy żołnierzy zaokrętowanych na 267 statkach obstawianych przez 16 okrętów wojennych, wypłynęło ze Staten Island[3]. 29 lipca armada dotarła do zatoki Delaware, lecz dowiedziawszy się z – fałszywego jak się okazało – raportu o zbliżaniu się Jerzego Waszyngtona, Howe rozkazał udać się do zatoki Chesapeake[3]. Po ok. miesiącu na morzu brytyjskie siły zeszły na ląd 25 sierpnia w Head of Elk[3].

Głównodowodzący Armii Kontynentalnej gen. Jerzy Waszyngton wysłał korpus nowosformowanej lekkiej piechoty pod dowództwem gen. Williama Maxwella[2]. Jego oddziały zajęły pozycje wokół mostu Cooch’s Bridge, aby zablokować marsz przeciwnika ku Filadelfii[2].

BitwaEdytuj

2 września oddziały Howe’a natrafiły na piechotę Maxwella[2]. Heski kontyngent pod dowództwem podpułkownika Ludwiga von Wurmba zaatakował i otoczył patriotów, a następnie dokonał szarży na bagnety[2]. Lekka piechota wycofała się, a po serii akcji opóźniających marsz Brytyjczyków dołączyła do głównych sił Waszyngtona[2].

Informacje o stratach są sprzeczne, ale zakłada się, iż strona rebeliancka straciła ok. 30 zabitych i nieznaną liczbę rannych, zaś zwolennicy korony 20-30 ludzi[2].

Starcie miało opóźnić marsz Brytyjczyków na stolicę, jednak w efekcie nie odniosło wielkiego skutku[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Tucker 2012 ↓, s. 273.
  2. a b c d e f g h Mays 2009 ↓, s. 81.
  3. a b c d Tucker 2012 ↓, s. 277.

BibliografiaEdytuj

  • Terry M. Mays: Historical Dictionary of the American Revolution. Scarecrow Press, 2009, s. 652, seria: Tom 39 z Historical Dictionaries of War, Revolution, and Civil Unrest. ISBN 0-8108-7503-9. (ang.)
  • Spencer Tucker: Almanac of American Military History. T. 1. ABC-CLIO, 2012, s. 2524. ISBN 1-59884-530-6. (ang.)