Otwórz menu główne

Bitwa pod Bound Brook – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 kwietnia 1777 w Bound Brook, w New Jersey, podczas amerykańskiej wojny o niepodległość.

Bitwa pod Bound Brook
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych
ilustracja
Czas 13 kwietnia 1777
Miejsce Bound Brook
Terytorium Kolonia New Jersey
Wynik zwycięstwo brytyjskie
Strony konfliktu
Stany Zjednoczone Wielka Brytania
Dowódcy
Benjamin Lincoln Charles Cornwallis
Siły
500[1] 2 000[1] w tym oddziały heskie
Straty
6 zabitych[1]
20 wziętych do niewoli[1]
1 zabity
Położenie na mapie New Jersey
Mapa lokalizacyjna New Jersey
miejsce bitwy
miejsce bitwy
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
miejsce bitwy
miejsce bitwy
40°33′32,04″N 74°31′40,08″W/40,558900 -74,527800
Kampania filadelfijska
(1777–1778)

Bound BrookShort HillsStaten IslandCooch’s BridgeBrandywineWhitehorse TavernPaoliGermantownRed BankFort MifflinGloucesterWhite MarshMatson’s FordValley ForgeKoteria ConwayaQuinton’s BridgeCrooked BilletBarren HillKomisja rozjemcza Carlisle’aMonmouth

Spis treści

WstępEdytuj

Wiosną 1777 roku brytyjskie siły wzmocnione oddziałami heskimi, które stacjonowały w Nowym Brunszwiku i New Jersey i przeprowadzały z niewielkimi tylko sukcesami plądrujące wypady w okolice. Washington w tym czasie stał z Armią Kontynentalną dalej na północ, w okolicach Morristown. Jego południową placówkę nad rzeką Raritan, najbliższą 17-tysięcznej armii królewskiej był garnizon w Bound Brook, obsadzony przez około 500 ludzi generała Benjamina Lincolna. Jako że strategia plądrowania nie prowadziła do sukcesów generałowie, William Howe i Charles Cornwallis zdecydowali zaatakować garnizon pod Bound Brook.

BitwaEdytuj

Pod dowództwem Cornwallisa 2 000 brytyjskich żołnierzy[1] (w tym oddziały heskie) uderzyło niespodziewanie na amerykański garnizon[1]. Dwie kolumny szły na północ wzdłuż obu brzegów rzeki Raritan, zaś trzecia przekroczyła rzekę i natarła od zachodu. Czwarta z kolei grupa znajdowała się na wschodzie odcinając drogę ewentualnej ucieczki. Awangarda Heskiego Korpusu Strzelców pod pułkownikiem Johannem Ewaldem napotkała pierwsza nieskoordynowany opór Amerykanów na lewym brzegu rzeki. Zaraz po tym główne siły Brytyjczyków przekroczyły Queen’s Bridge i od lewej strony wkroczyły do Bound Brook. Zaskoczeni Amerykanie rzucili się do ucieczki[1]. Generał Lincoln uciekł w „zdekompletowanym stroju”, tracąc trzy działa. Czwarta kolumna brytyjska przybyła później niż powinna, jednak mimo to zdołano schwytać wielu uciekinierów.

Niedługo po bitwie Brytyjczycy wycofali z tego rejonu swych żołnierzy. Nowym kierunkiem ich działań była teraz Filadelfia – brytyjskie oddziały zostały zaokrętowane na statki, które popłynęły na południe.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Fredriksen 2006 ↓, s. 92.

BibliografiaEdytuj

  • Bicheno, H.: Rebels and Redcoats, The American Revolutionary War, London 2003.
  • Clement, R: The World Turned Upside Down at the Surrender of Yorktown, Journal of American Folklore, Vol. 92, No. 363 (Jan. - Mar., 1979), pp. 66–67 (available on Jstor).
  • John C. Fredriksen: Revolutionary War Almanac. Nowy Jork: Facts On File, Inc., 2006, s. 769, seria: Almanacs of American Wars. ISBN 0-8160-5997-7. (ang.)
  • Hibbert, C: Rebels and Redcoats: The American Revolution Through British Eyes, London, 2001.
  • Jerome Greene: Guns of Independence: The Siege of Yorktown, 1781 (2005).