Otwórz menu główne

Bitwa pod Kolnem miała miejsce 10 lipca 1794 roku podczas insurekcji kościuszkowskiej.

Bitwa pod Kolnem
Insurekcja kościuszkowska
Czas 10 lipca 1794
Miejsce Kolno
Terytorium Mazowsze
Przyczyna wykonana przez Prusaków próba rozbicia z zaskoczenia polskich wojsk stojących w Kolnie
Wynik bitwa nierozstrzygnięta
Strony konfliktu
I Rzeczpospolita Królestwo Prus
Dowódcy
Walenty Kwaśniewski Heinrich Johann Günther
Siły
ponad 1450 żołnierzy około 750 żołnierzy
Straty
około 130 żołnierzy w tym 54 jeńców ponad 100 żołnierzy
brak współrzędnych

Pruski generał Günther mający przy sobie około 750 żołnierzy maszerował z Kozła nad Pisą na Szczuczyn. Gdy 9 lipca stwierdził obecność polskiej grupy pułkownika Walentego Kwaśniewskiego stacjonującej w Kolnie, postanowił uderzyć na nią z zaskoczenia. O godzinie 1 w nocy Prusacy zaatakowali miasto, w którym znajdowało się 1450 polskich żołnierzy.

Prusacy uderzyli na polskie pozycje przez groble na rzece Łabna. Pruski atak załamał się w ogniu polskiej piechoty. Około 10 rano Günther nakazał przerwać walkę i zabić wszystkich jeńców, po czym wycofał się pod Pisz. Natomiast grupa Kwaśniewskiego wycofała się do Borkowa.

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
  • Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2.
  • Andrzej Zahorski, Wypisy źródłowe do historii polskiej sztuki wojennej. Polska sztuka wojenna w okresie powstania kościuszkowskiego, Zeszyt dziesiąty, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1960.
  • Bolesław Twardowski: Wojsko Polskie Kościuszki w roku 1794. Poznań: Księgarnia Katolicka, 1894.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.