Otwórz menu główne

Mark 13/18brytyjska bomba kierowana naprowadzana na cel podświetlony laserem.

Mark 13/18
Państwo  Wielka Brytania
Producent Portsmuth Aviation Ltd.
Typ kierowana bomba burząca
Dane techniczne
Długość 345 cm
Średnica 41,9 cm
Rozpiętość 66/166,7 cm
Masa 485 kg
Masa mat. wybuchowego 186 kg
Zasięg do 10 km
Dane operacyjne. Użytkownicy
Royal Air Force, Royal Navy

Bomba Mark 13/18 została skonstruowana w drugiej połowie lat 70., dzięki współpracy brytyjskiej firmy Portsmuth Aviation Ltd. i amerykańskiej Texas Instruments. Jest to połączenie brytyjskiej bomby burzącej MC 1000 wagomiaru 1000 funtów i zmodyfikowanego układu naprowadzania i usterzenia bomby GBU-10. Do przenoszenia bomb Mark 13/18 przystosowane były samoloty Panavia Tornado, SEPECAT Jaguar i Hawker Siddeley Harrier.

Po raz pierwszy bomby Mark 13/18 zostały użyte w czasie wojny o Falklandy-Malwiny podczas której samoloty Harrier zrzuciły kilka bomb tego typu na cele podświetlone przez obserwatorów na ziemi. Ponownie bomby Mark 13/18 zostały użyte podczas operacji Desert Storm przez samoloty Tornado. Ponieważ samoloty te nie były zintegrowane z odpowiednimi zasobnikami umożliwiającymi podświetlanie celów ataków dokonywały zespoły złożone z samolotów Tornado (przenoszących bomby) i Blackburn Buccaneer (podświetlających cele przy pomocy zasobników Pave Spike).

Pod koniec lat 80. bomby Mark 13/18 zostały zastąpione przez zmodyfikowana według brytyjskich wymagań bomby GBU-24A/B

BibliografiaEdytuj