Otwórz menu główne

Bronisław Mamoń (ur. 12 września 1929 w Rusocicach[1], zm. 14 listopada 2003 w Krakowie[2]) – polski krytyk literacki i teatralny, dziennikarz, związany z Tygodnikiem Powszechnym, gdzie był kierownikiem działu kulturalnego, doktor nauk humanistycznych.

ŻyciorysEdytuj

Był absolwentem Gimnazjum im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie i studiów polonistycznych na Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1953). W 1953 debiutował jako krytyk w Tygodniku Powszechnym, od 1954 pracował w tym piśmie, wydawanym wówczas przez Stowarzyszenie „Pax” jako korektor, równocześnie w dalszym ciągu publikując szkice o literaturze[1][3].

Pozostał w redakcji Tygodnika Powszechnego po odzyskaniu go przez prawowitą redakcję w 1956, pracował w dziale kulturalnym, którym kierował od 1966 do połowy lat 90. Od 1960 redagował tam stałą rubrykę kulturalną Notatki[1][4].

Był autorem książek Karol Ludwik Koniński (1969) i Cieszyć się życiem - Zofia Starowieyska-Morstinowa. Szkic do portretu (2003), opracował także tom Karola Ludwika Konińskiego Uwagi 1940- 1942 (1987), był autorem haseł w Polskim Słowniku Biograficznym.

W 1972 obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim pracę doktorską Karol Ludwik Koniński. Próba monografii, napisaną pod kierunkiem Jana Błońskiego[5]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Pisarze pod Wawelem. Członkowie krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Informator biograficzny, wyd. Universitas, Kraków 1992, s. 120
  2. Adam Boniecki Abonent chwilowo nieosiągalny, wyd. WAM i Tygodnik Powszechny, Kraków 2015, s. 48-50
  3. Bronisław Mamoń
  4. Witold Bereś, Krzysztof Burnetko, Joanna Podsadecka Krąg Turowicza. Tygodnik, czasy, ludzie. 1945 -1999, wyd. Fundacja Świat ma Sens, Limanowa-Kraków 2012, według indeksu
  5. Biuletyn Polonistyczny nr 47 (1973), s. 14