Polski Słownik Biograficzny

Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „PSB”. Zobacz też: inne rozwinięcia skrótu PSB.

Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.

Polski Słownik Biograficzny
Ilustracja
Tematyka biografie
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data wydania 1935
Wydawca Polska Akademia Nauk

Do lutego 2018 w 51 tomach (212 zeszytów), na około 33 tysiącach stron opublikowano około 32 tysięcy biogramów (od hasła „Abakanowicz Bruno” do „Tanned Bernard”)[1]. Do końca 2000 obowiązywała zasada, że w PSB zamieszcza się biogramy osób zmarłych najpóźniej trzy lata przed wydaniem danego tomu, natomiast tomy wydane po roku 2000 zawierają, a będące w planie zawierać będą, wyłącznie biogramy osób zmarłych najpóźniej 31 grudnia 2000.

Pierwszy tom został wydany w 1935, a kolejne trzy do roku 1938. Później nastąpiła przerwa do 1946 spowodowana II wojną światową i kolejna, po 1949 w okresie stalinizmu. Wydawanie Słownika wznowiono w 1958. Do ok. 2030 planowane jest zakończenie głównej edycji Słownika w ok. 62 tomach, a następnie planuje się wydanie suplementu.

RealizacjaEdytuj

PSB jest wydawany wspólnie przez Polską Akademię Nauk i Polską Akademię Umiejętności. Przedsięwzięcie realizowane jest przez Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN i dotowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. W listopadzie 2010 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, jednomyślną uchwałą, objął Słownik honorowym patronatem.

W pracę nad każdym tomem Słownika zaangażowanych jest kilkaset osób.

Redaktorzy naczelniEdytuj

Inicjatorem i pierwszym głównym redaktorem PSB był Władysław Konopczyński. W 1949 został zmuszony przez władze do rezygnacji z posady redaktora. W 1958, po okresie zamrożenia prac w czasach stalinizmu, redaktorem naczelnym został Kazimierz Lepszy, a w 1964 Emanuel Rostworowski. Od 1989 do 2002 redaktorem naczelnym był Henryk Markiewicz. Za jego czasów zostały wydane Uzupełnienia i sprostowania – oddzielny zeszyt zbiorczy ze sprostowaniami i uzupełnieniami, w szczególności z informacjami niedopuszczonymi do druku przez cenzurę czasów PRL (na przykład uściślenie „zm. po 1939” na „zamordowany w Katyniu”).

Od 2003 redaktorem naczelnym jest Andrzej Romanowski.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj