Cachi Hanegbi

polityk izraelski

Cachi Hanegbi, właśc. Jicchak Hanegbi (hebr. צחי הנגבי, ur. 26 lutego 1957) – izraelski polityk, poseł do Knesetu w latach 1988–2005, 2006–2010 oraz od 2013 z list Likudu, Kadimy i ponownie Likudu. Minister w różnych rządach i resortach. W 1996 minister zdrowia, w latach 1996–1999 minister sprawiedliwości, w latach 2001–2003 minister ochrony środowiska, w latach 2002–2003 minister transportu, w latach 2003–2004 minister bezpieczeństwa publicznego, w latach 2004–2006 minister w Kancelarii Premiera, w latach 2014–2015 wiceminister spraw zagranicznych oraz zdrowia, w 2016 minister bez teki, w 2017 p.o. ministra komunikacji, od 2016 minister współpracy regionalnej. Od 2 sierpnia 2020 do 13 czerwca 2021 minister osadnictwa[1].

Cachi Hanegbi
‏צחי הנגבי‎
Ilustracja
Cachi Hanegbi (2018)
Data i miejsce urodzenia

26 lutego 1957
Jerozolima

Poseł do Knesetu
Okres

od 1988

Przynależność polityczna

Likud

Minister sprawiedliwości
Okres

od 1996
do 1999

Przynależność polityczna

Likud

Poprzednik

Binjamin Netanjahu

Następca

Josi Belin

Minister osadnictwa
Okres

od 2 sierpnia 2020
do 13 czerwca 2021

Przynależność polityczna

Likud

Poprzednik

Cippi Chotoweli

Następca

Naftali Bennett

Był p.o. przewodniczącego Likudu po odejściu z partii Ariela Szarona, ale wkrótce sam wyszedł z tego ugrupowania[2]. Jest byłym ministrem sprawiedliwości, zdrowia, środowiska, transportu, bezpieczeństwa wewnętrznego i ministrem bez teki. W rządzie Ehuda Olmerta na stanowisku ministra ds. Jerozolimy, społecznych i diaspory, ministra ds. strategicznych i ministra w biurze premiera, odpowiedzialnego za kwestie związane z religią, firmami arabskimi i współpracy regionalnej.

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Jerozolimie. Jego matką była Ge’ula Kohen, w latach 40. XX wieku znana działaczka podziemnej grupy Lechi, a później polityk. Hanegbi jest żonaty i ma czwórkę dzieci[3].

Studiował stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie i prawo w Tel Awiwie[3]. W 1980 roku, podczas swoich studiów, Hanegbi został skazany na karę 6 miesięcy zawieszenia za zaatakowanie arabskiego studenta na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie[4].

Po raz pierwszy wszedł do Knesetu w wyborach w 1988, zostając także członkiem parlamentarnej komisji konstytucyjnej, prawnej i sprawiedliwości, zasiadał także w komisji ds. zagranicznych i obrony, był również przewodniczącym komisji ekonomicznej. Wcześniej był krajowym przewodniczącym unii studentów. Zajmował także stanowisko szefa biura premiera Icchaka Szamira[3].

Zyskiwał reelekcję w latach 1992, 1996, 1999 i 2003.

Do 30 sierpnia 2004 Hanegbi był ministrem bezpieczeństwa wewnętrznego, sprawując zwierzchnictwo nad policją. Zrezygnował z tego stanowiska gdy rozpoczęło się śledztwo kryminalne w sprawie nielegalnych zatrudnień motywowanych politycznie. Pozostał ministrem bez teki, a później został ministrem ds. Jerozolimy i diaspory. W listopadzie 2005 Hanegbi został p.o. przewodniczącego Likudu (spowodowane to było odejściem Ariela Szarona). 6 grudnia 2005 wniesiono przeciwko niemu oskarżenie we wspomnianej już sprawie. Następnego dnia Hanegbi ogłosił opuszczenie Likudu i poparcie dla Kadimy Szarona. 10 grudnia zrezygnował z zasiadania w Knesecie, mandat po nim objęła Penina Rosenblum[5].

Powrócił do Knesetu po wyborach w 2006, z listy Kadimy, z której zyskał reelekcję w 2009. 9 listopada 2010 zrezygnował z zasiadania w parlamencie, miejsce po nim obsadziła Nino Abesadze. Powrócił do Likudu i z listy tego ugrupowania zdobywał mandat w 2013, 2015 i kwietniu 2019.

CytatyEdytuj

  • „Jestem przekonany, że mogą strajkować dzień, miesiąc, aż do śmierci.” – powiedział po ogłoszeniu przez palestyńskich więźniów strajku głodowego,
  • „Przeszliśmy z defensywy do ofensywy i w tej bitwie wszyscy członkowie przywództwa Hamasu są celami.” – radio publiczne, 23 marca 2004,
  • „Gdzie jest ogrodzenie, tam nie ma terroru. Tam, gdzie nie ma ogrodzenia, tam jest terror.”31 sierpnia 2004, w radiu publicznym po dwóch zamachach samobójczych w Beer Szewie,
  • „Podczas tych działań miało miejsce ordynarne podeptanie prawa i odpowiednich zasad administracyjnych, upolitycznienie służby publicznej i używanie zasobów publicznych dla osiągnięcia osobistych i politycznych interesów.” – izraelski Kontroler Państwa i sędzia Eliezer Goldberg o Cachim Hanegbim w swoim rocznym raporcie, opublikowanym 24 września 2004 roku.

PrzypisyEdytuj

  1. All Governments of Israel, main.knesset.gov.il [dostęp 2022-05-13].
  2. Wed, 07 Dec, 2005 - 10:35, Acting Likud leader leaves party to join Sharon, Irish Examiner, 7 grudnia 2005 [dostęp 2022-05-13] (ang.).
  3. a b c Knesset Member Tzachi Hanegbi, main.knesset.gov.il [dostęp 2022-05-13].
  4. פרשת דברים: כשאנשי אמוננו בוגדים בנו – על הנגבי ואחרים, makorrishon.co.il [dostęp 2022-05-13].
  5. Members of the Sixteenth Knesset. knesset.gov.il. [dostęp 2017-03-02]. (ang.).

BibliografiaEdytuj