Otwórz menu główne

Carl Carlsson Gyllenhielm

Carl Carlsson Gyllenhielm (ur. 4 marca 1574, zm. 17 marca 1650) – baron od 1615 roku, feldmarszałek szwedzki od 1616. W 1617 został tajnym radcą dworu i gubernatorem generalnym Ingrii. W 1620 został admirałem floty królewskiej.

Carl Carlsson Gyllenhielm
Ilustracja
Carl Carlsson Gyllenhielm, portret pędzla Jacoba Heinricha Elbfasa
marszałek polny, admirał
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1574
?
Data i miejsce śmierci 17 marca 1650
?
Przebieg służby
Lata służby 16161650
Siły zbrojne siły zbrojne Szwecji
Główne wojny i bitwy wojna polsko-szwedzka 1600-1611
Nagrobek Carla Carlssona Gyllenhielma i Christiny Ribbing

Nieślubny syn króla Szwecji Karola IX Sudermańskiego z jego związku z Karin Nilsdotter, córką pastora z prowincji Östergötland.

Gyllenhielm dowodził armią szwedzką, która w 1601 skapitulowała w bitwie pod Kokenhausen, stoczonej przeciwko wojskom polskim i poddał się w grudniu po oblężeniu Wolmaru. Uwięziono go na zamku w Rawie Mazowieckiej. Do 1613 przebywał w polskiej niewoli, gdzie przez sześć i pół roku chodził w kajdanach, które dziś wiszą w jego grobowcu w katedrze w Strängnäs. Zajmował się w tym czasie pisaniem i tłumaczeniem hymnów. Został wymieniony za księcia Karola Koreckiego[1] W 1615 został ogłoszony baronem Bergkvary, leżącej w Smalandii. W 1632 przywiózł do Szwecji ciało swojego przyrodniego brata, Gustawa II Adolfa, zabitego w bitwie pod Lützen.

Ożeniony w 1615 z Kristiną Ribbing, następnie z Anną Gyllenstierną. Z obu związków nie posiadał potomstwa.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jarema Maciszewski, Karol Korecki [w] Polski Słownik Biograficzny, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław 1968, tom XIV/1, str.59.