Otwórz menu główne

Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Kiejdanach

Cerkiew Przemienienia Pańskiegocerkiew prawosławna w Kiejdanach, położona przy ulicy Giedymina.

Cerkiew Przemienienia Pańskiego
Kėdainių Viešpaties Atsimainymo cerkvė
cerkiew parafialna
Ilustracja
Państwo  Litwa
Miejscowość Coat of arms of Kedainiai (Lithuania).svg Kiejdany
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia Przemienienia Pańskiego w Kiejdanach
Wezwanie Przemienienia Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne 6/19 sierpnia
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Cerkiew Przemienienia Pańskiego
Cerkiew Przemienienia Pańskiego
Ziemia55°17′19,1″N 23°58′27,0″E/55,288639 23,974167
Wnętrze cerkwi

HistoriaEdytuj

Pierwsza prawosławna świątynia w Kiejdanach została wzniesiona w 1652 jako część męskiego monasteru. Działał on do pożaru w 1771, po którym nie został odbudowany. Świątobliwy Synod Rządzący oficjalnie w 1798 poinformował o jego zamknięciu, w tym czasie nieczynna była także cerkiew. Częściowo odrestaurowana, pełniła ona jedynie funkcje cerkwi polowej i nie była miejscem regularnych nabożeństw.

Parafia prawosławna w Kiejdanach powstała na nowo dopiero w 1846. W 1895 wzniesiony został obecny budynek cerkwi. Mimo porzucenia go w okresie I wojny światowej, nie poniósł w tym czasie żadnych strat i od listopada 1918 na nowo stał się czynną placówką duszpasterską. Według danych eparchii z 1937 parafia w Kiejdanach w 1941 liczyła 341 osób, w 1945 – 230.

W 1947 władze radzieckie zgodziły się na czynne działanie cerkwi, jednak w 1961 odebrały parafii podległą jej kaplicę cmentarną św. Andrzeja i zmieniły ją na magazyn.

ArchitekturaEdytuj

Cerkiew jest wzniesiona na planie czworoboku z wyodrębnionym pomieszczeniem ołtarzowym i przedsionkiem. Nad wejściem do budynku położona jest dzwonnica zwieńczona iglicą z krzyżem dekorowaną oślimi grzbietami. Poniżej iglicy znajdują się półkoliste okna. Pozostałe otwory okienne w cerkwi mają podobny kształt, są obramowane motywem naśladującym kolumny doryckie. Nad nawą położona jest pojedyncza cebulasta kopuła z krzyżem. Cały gmach malowany jest na biało i jasnozielono.

We wnętrzu cerkwi zachowały się: zabytkowy ikonostas, dwa boczne kioty z ikonami oraz zespół fresków na suficie i ponad pomieszczeniem ołtarzowym.

BibliografiaEdytuj