Chorągiewki Słupskiego
Chorągiewki Słupskiego (tarcze Słupskiego) – system chorągiewek sygnalizacyjnych stosowanych jako zamiennik dla łączności radiowej pomiędzy pojazdami pancernymi stosowany w wojskach pancernych II RP.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f3/Uszkodzony_samoch%C3%B3d_pancerny_wz._34.jpg/220px-Uszkodzony_samoch%C3%B3d_pancerny_wz._34.jpg)
Istotnym problemem w wojskach pancernych II RP była łączność pomiędzy poszczególnymi pojazdami. Sprzęt radiowy był zbyt drogi, aby montować go w każdym pojeździe (np. radiostacje montowano tylko w tankietkach używanych w dywizjonach pociągów pancernych). Tanią alternatywę zaproponował rtm. Słupski. Miał być to system 3 barwnych chorągiewek w kształcie trójkątów. Wydawanie komend odbywało się przez wystawienie odpowiedniej chorągiewki/chorągiewek. Tarcze Słupskiego wprowadzono do użycia w Wojsku Polskim rozkazem z dnia 15 kwietnia 1936 r. zastępując używany dotąd francuski system kolorowych chorągiewek.
Każdy z produkowanych w Polsce przed wojną pojazdów pancernych posiadał w górnych płytach pancernych otwory lub tulejki, na potrzeby użycia zastępczego środka łączności, który stanowiły chorągiewki potocznie nazywane tarczami Słupskiego. Dowódca pojazdu mógł wystawiać chorągiewkę na zewnątrz bez opuszczania pojazdu, a specjalne sprężynki trzymały składaną tarczę w pionie. Tarcze Słupskiego, nazwane tak od nazwiska pomysłodawcy, stanowiły środek łączności kolumn pancernych, motorowych i motocyklowych. Tarczę (chorągiewkę) tworzył trójkątny kawałek materiału, rozciągnięty pomiędzy dwoma drutami, z jednym drutem pionowym stanowiącym uchwyt. Trójkąt składał się na płasko. W dolnej części materiału małe wcięcie.
W oddziałach zmotoryzowanych opracowano nieco odmienny system, w którym dowódca kolumny wystawiał je przez okno. Porozumiewały się nim kolumny samochodów ciężarowych i oddziały motocyklowe,
Tarcze Słupskiego - komendy
- 'Uwaga, Róbcie to co ja' - sygnalizowano poprzez wystawienie żółtej tarczy. Jeśli dowódca kolumny ją wystawił i zatrzymał się, wszyscy się zatrzymywali. W kolumnach motorowych trzymana pionowo nieruchomo.
- 'Marsz' - używana w kolumnie marszowej. Sygnalizowano poprzez wielokrotne wystawienie i schowanie żółtej tarczy, w krótkich odstępach.
- 'Nieprzyjaciel' - najczęściej spotykana na zdjęciach rozbitych polskich wozów. Sygnalizowana poprzez wystawienie czerwonej tarczy. W kolumnach motorowych trzymana nieruchomo pionowo.
- 'Nieprzyjacielskie wozy pancerne' - sygnalizowana poprzez wystawienie i schowanie wielokrotne czerwonej tarczy.
- 'Kolumna pół-plutonowa' - czarna tarcza.
- 'Szyk czołowy' (czołgi) 'Zwiększyć odległość' (kolumny motorowe) - wielokrotne wystawienie i schowanie czarnej tarczy.
- 'Stój' - tarcza z krzyżem. W kolumnach motorowych trzymana poziomo.
- 'Rozwinięty' - Żółta i czarna tarcza jednocześnie.
- 'Uszkodzenie wozu' (załoga ranna) - tarcza czerwona i z krzyżem jednocześnie.
- 'Goniec do dowódcy!' - Tarcza żółta i z krzyżem jednocześnie.
- 'Nawracaj - Pojedynczo w tył zwrot' - Tarcza z krzyżem wielokrotnie wystawiana i chowana. W kolumnach motorowych poruszana ruchem półokrągłym pionowo.
- 'Broń przeciwpancerna' - Tarcza czerwona i czarna jednocześnie.
- 'Lotnik nieprzyjacielski' - Czerwona i żółta jednocześnie.
- 'Gaz' - Czerwona, żółta i czarna jednocześnie.
Bibliografia
edytuj- Mirosław Zientarzewski. Czołg rozpoznawczy TK-S. Zarys rozwoju konstrukcji. „Militaria i fakty”. 31, s. 9, 6/2005. AJAKS - Krzysztof Świtała. ISSN 1509-8524.
- https://archive.is/20150516160647/http://www.dobroni.pl/rekonstrukcje,tarcze-slupskiego,12707