Choroby łańcuchów ciężkich

Choroby łańcuchów ciężkich – rodzina rzadkich nowotworów limfoproliferacyjnych wywodzących się z limfocytów B[1][2][3]. W ich przebiegu dochodzi do uwalniania uszkodzonych łańcuchów ciężkich (α, γ, μ), które nie łączą się z łańcuchami lekkimi (przez co nie powstają prawidłowe immunoglobuliny) i mogą tworzyć polimery[1][4][5].

Choroby łańcuchów ciężkich
ICD-10 C88
C88.2 Inne choroby łańcuchów ciężkich
C88.3 Choroba immunoproliferacyjna jelita cienkiego

Wyróżnia się[1][2][4][5]:

Choroby te różnią się obrazem klinicznym i rokowaniem[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Szczeklik i Gajewski 2017 ↓, s. 1843.
  2. a b c Shahram Mori, Amrita Krishnan, Heavy chain diseases: a manifestation of rogue B cells, „Oncology (Williston Park, N.Y.)”, 28 (1), 2014, s. 53, 56–57, 62–63, ISSN 0890-9091, PMID24683719 [dostęp 2018-03-11].
  3. Daniel Corcos, Michael J. Osborn, Louise S. Matheson, B-cell receptors and heavy chain diseases: guilty by association?, „Blood”, 117 (26), 2011, s. 6991–6998, DOI10.1182/blood-2011-02-336164, ISSN 1528-0020, PMID21508409 [dostęp 2018-03-11].
  4. a b Giada Bianchi i inni, The heavy chain diseases: clinical and pathologic features, „Oncology (Williston Park, N.Y.)”, 28 (1), 2014, s. 45–53, ISSN 0890-9091, PMID24683718 [dostęp 2018-03-11].
  5. a b Mark Roschewski, Elisabet E. Manasanch, Wyndham H. Wilson, Management of heavy chain diseases: the challenges of biologic heterogeneity, „Oncology (Williston Park, N.Y.)”, 28 (1), 2014, s. 63–65, ISSN 0890-9091, PMID24683720 [dostęp 2018-03-11].

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski: Interna Szczeklika 2017. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2017, s. 1843. ISBN 978-83-7430-517-4.