Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy anglojęzycznego terminu związanego z dużym miastem. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

City – termin używany w języku angielskim w znaczeniu dużego miasta, a czasami ścisłego centrum miasta. Angielskie słowo wywodzi się z łacińskiego określenia civitas.

W angielskiej tradycji city to miasto, które ma katedrę i biskupstwo, w odróżnieniu od town, które katedry nie posiada. Formalny status city nadano także niektórym miastom nie posiadającym katedry. City pisane wielką literą odnosi się zwykle do centrum finansowo-handlowego Londynu, które formalnie nazywa się City of London.

City oznacza również śródmiejską dzielnicę dużego miasta (w USA nazywana Central Business District – CBD), w której skupione są różnorodne usługi (administracyjne, finansowe, handlowe, prawne oraz kulturalne). Ze względu na wysokie ceny gruntów tego typu dzielnice charakteryzują się intensywną zabudową wielopoziomową (drapacze chmur)[1].

Pod względem demograficznym city charakteryzuje się dużą zmiennością dziennego i nocnego zaludnienia – jest to jedynie miejsce pracy, do którego ludzie dojeżdżają ze strefy podmiejskiej. Takie silne wyludnienie centralnej strefy miasta jest charakterystyczne dla procesu suburbanizacji.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Anna Runge, Jerzy Runge: Słownik pojęć z geografii społeczno-ekonomicznej. Videograf Edukacja, 2008, s. 55. ISBN 978-83-60763-48-3.