Otwórz menu główne

Cmentarz wojenny nr 46 – Konieczna

Cmentarz wojenny nr 46 – Konieczna-Beskidek – austriacki cmentarz z I wojny światowej, znajdujący się w miejscowości Konieczna w gminie Uście Gorlickie.

Cmentarz wojenny nr 46
Konieczna-Beskidek
Obiekt zabytkowy nr rej. A-644 z 25.03.1993[1]
Ilustracja
Kamienna wieża, główny element cmentarza.
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Konieczna
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 2047 m²
Liczba pochówków 303
Liczba grobów 6 + 48
Data otwarcia 1915
Architekt Dušan Jurkovič
Położenie na mapie gminy Uście Gorlickie
Mapa lokalizacyjna gminy Uście Gorlickie
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Konieczna, cm. wojenny nr 46
Ziemia49°27′02,63″N 21°18′05,85″E/49,450731 21,301625

Cmentarz położony jest w Beskidzie Niskim na południowy zachód od wsi Konieczna, w partii szczytowej wzniesienia Beskidek po jego północno-wschodniej stronie, około 800 m na północny zachód od przełęczy Beskidek (Dujawa). Obok cmentarza po południowo zachodniej stronie przebiega polsko-słowacka granica państwowa.

Na cmentarzu znajduje się 6 grobów zbiorowych, oraz 48 grobów pojedynczych. Pochowano w nich 303 żołnierzy poległych w styczniu i lutym 1915: 168 żołnierzy austro-węgierskich z 1, 3, 5, 9, 14, 28, 47, 87 i 154 pułku piechoty, 135 rosyjskich z 193 i 195 pułku piechoty. Spośród 168 pochowanych żołnierzy austriackich znana jest tożsamość 163-ech. Nie zidentyfikowano tożsamości 5 żołnierzy austro-węgierskich i 134 rosyjskich.

Cmentarz o powierzchni 2047 m² zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča zbudowany jest na planie zbliżonym do krzyża łacińskiego, ogrodzony jest płotem z drewnianych sztachet łączących prostopadłościenne słupki, wymurowane z kamienia łupanego i zwieńczone gontowym daszkiem. Wejście tworzy drewniana dwuskrzydłowa furtka. Główny element cmentarza stanowi dwukondygnacyjna, dwudziestometrowa kamienna wieża stojąca na kamiennym tarasie. Nakryta jest wysokim gontowym dachem zwieńczonym żelaznym krzyżem z nałożonym nań symbolem solarnym. Na czterech elewacjach górnej kondygnacji umieszczone są drewniane krzyże łacińskie. Na północnej, wschodniej i południowej elewacji kondygnacji dolnej umieszczone są tablice z inskrypcjami w języku niemieckim. Jedna z nich w wolnym tłumaczeniu głosi : ,,Tu, wśród ciemnych lasów, ziół pachnących i gór błyszczących w dali. Dzielni żołnierze pokonawszy wroga na spoczynek się udali,,. Pola grobowe żołnierzy austro-węgierskich zwieńczają drewniane, rzeźbione krzyże łacińskie a żołnierzy rosyjskich rzeźbione krzyże patriarchalne. Wszystkie krzyże nagrobne przykryte są drewnianymi daszkami przymocowanymi do ramion krzyża ozdobnymi drewnianymi bolcami. Na łączeniu ramion krzyży umieszczone są rzeźbione drewniane tabliczki z danymi pochowanej osoby, noszące bardzo słabo widoczne ślady liter. Ułożone w ciekawym układzie groby otoczone są kamiennymi krawężnikami.

Obiekt jest jednym z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowany został w 1915 r. w okręgu cmentarnym numer I (Żmigród) przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie.

W latach sześćdziesiątych XX wieku cmentarz poddano konserwacji.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Duda Oktawian Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu 1995. ​ISBN 83-85548-33-5​;

Linki zewnętrzneEdytuj