Otwórz menu główne

Curzio Origo (ur. 9 marca 1661 w Rzymie, zm. 18 marca 1737 tamże) – włoski kardynał.

Curzio Origo
kardynał prezbiter
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1661
Rzym
Data i miejsce śmierci 18 marca 1737
Rzym
prefekt Kongregacji Soborowej
Okres sprawowania 1721–1737
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 26 lutego 1713
Kreacja kardynalska 18 maja 1712
Klemens XI
Kościół tytularny Sant’Eustachio

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 9 marca 1661 roku w Rzymie, jako syn Gasparego Origi Marii Laury Palombary[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat z prawa[1]. Po studiach wstąpił do Kurii Rzymskiej i został m.in. referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, relatorem Świętej Konsulty i kanonikiem kapituły katedralnej Bazyliki Watykańskiej[1]. 18 maja 1712 roku został kreowany kardynałem in pectore[2]. Jego nominacja na kardynała diakona została ogłoszona na konsystorzu 26 września tego samego roku i otrzymał diakonię Santa Maria in Domnica[2]. 26 lutego 1713 roku przyjął święcenia diakonatu[2]. W latach 1717–1721 był legatem w Bolonii, a od roku 1721 do śmierci – prefektem Kongregacji Soborowej[1]. W 1724 roku powołano go w skład komisji kardynalskiej, mającej rozsądzić spór pomiędzy Państwem Kościelnym a Wiktorem Amadeuszem II[1]. Trzy lata później podpisano porozumienie, które zawierało wiele ustępstw na rzecz Sabaudii w zakresie niezależności i kościelnej jurysdykcji, co wzbudziło głęboki sprzeciw w szeregach Kurii Rzymskiej[1]. 20 marca 1726 roku został podniesiony na rangi kardynała prezbitera, a jego dotychczasowa diakonia Sant’Eustachio, została podniesiona do rangi kościoła tytularnego, na zasadzie pro hac vice[1]. W 1734 roku został prefektem Kongregacji ds. Rezydencji Biskupów i pełnił ten urząd do śmierci, która nastąpiła 18 marca 1737 roku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h Curzio Origo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-09-16].
  2. a b c Curzio Origo (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-09-16].