Daguang Juhui

Daguang Juhui (ur. 836, zm. 903; chiń. 大光居誨, pinyin Dàguāng Jūhuì; kor. 대광거회 Taegwang Kŏhoe; jap. Daikō Kyokai; wiet. Đại Quang Cư Hối; ur. 836 w Luoyangu, zm. 903) – chiński mistrz chan z tradycji południowej szkoły chan.

Daguang Juhui 大光居誨
Data i miejsce urodzenia

836
Luoyang

Data śmierci

903

Szkoła

Południowa szkoła chan

Linia przekazu
Dharmy zen

Shishuang Qingzhu

Nauczyciel

Shishuang Qingzhu

Zakon

chan

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z dawnej stolicy Chin – Luoyangu. Był opisywany jako dość ascetyczny mnich, nie myślący o swoim ciele tylko o Dharmie. Nosił szatę z konopi i sandały z trawy.

Pewnego dnia Shishuang zdecydował, że nadszedł czas, aby sprawdzić zrozumienie Daguanga, więc zapytał go: „Każdego roku kraj wydaje ludzi, którzy dostają rangę [przechodząc przez imperialne egzaminy]. Czy ci ludzie wciąż składają hołd na dworze cesarskim czy nie?”
Daguang powiedział: „Zapewne jest ktoś, kto nie prosi o wejście.”
Shishuang powiedział: „Kto ci to powiedział?”
Daguang powiedział: „On nie ma imienia.”
Shishuang powiedział: „Jeśli nie dzisiaj, może kiedy indziej?”
Daguang powiedział: „On nawet nie mówi, że jest jakieś ‘dzisiaj’.”
W tego typu dialogach Daguang nigdy nie popełnił błędu. Po ponad dwudziestu latach życia w klasztorze, kongregacja zaprosiła go do podjęcia funkcji opata.
Mnich spytal Daguanga: „Ludzie tacy jak Bodhidharma stają się przodkami, tak?”
Daguang powiedział: „Nie.”
Mnich powiedział: „Jeśli Bodhidharma nie jest naszym przodkiem, to dlaczego przyszedł z zachodu?”
Daguang powiedział: „Po to, abyś nie czcił przodków.”
Mnich spytał znowu: „Po tym jak przestaniesz czcić przodków, to wtedy co?”
Daguang powiedział: „Wtedy wiesz, że oni nie są twoimi przodkami[1].”

Mistrz ten występuje w przypadku 93 w Biyan lu.

Linia przekazu Dharmy zenEdytuj

Pierwsza liczba oznacza kolejność pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza kolejność pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu Dharmy w nowym kraju.

PrzypisyEdytuj

  1. Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 236.

BibliografiaEdytuj

  • Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. ISBN 0-86171-163-7.