Otwórz menu główne

Dolindo Ruotolo (ur. 6 października 1882 w Neapolu, zm. 19 listopada 1970 w Neapolu) – włoski ksiądz oraz tercjarz franciszkański, ogłoszony przez Kościół katolicki Sługą Bożym, cieszący się wielkim szacunkiem św. Ojca Pio OFMCap.

Czcigodny Sługa Boży
Dolindo Ruotolo
prezbiter
Data i miejsce urodzenia 6 października 1882
Neapol, Włochy
Data i miejsce śmierci 19 listopada 1970
Neapol, Włochy
Czczony przez rzymskokatolicki
Kraj działania  Włochy
Data urodzenia 6 października 1882
Data śmierci 19 listopada 1970
Wyznanie katolickie
Inkardynacja Archidiecezja Neapolu
Prezbiterat 24 czerwca 1905
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był piątym z jedenaściorga dzieci Raphaela, inżyniera i matematyka oraz Silvi Valle, potomkini neapolitańskiej arystokracji. W dzieciństwie cierpiał z powodu problemów ze zdrowiem oraz wskutek trudności finansowych rodziny. W 1896, po separacji rodziców, wraz ze swym bratem Elio trafił do Szkoły Apostolskiej Księży Misjonarzy ( Scuola Apostolica dei Preti della Missione), a trzy lata później został przyjęty do nowicjatu. 1 czerwca 1901 roku złożył śluby zakonne, po których poprosił o możliwość pracy na misjach w Chinach. Jednak jego prośbę odrzucono. Po święceniach kapłańskich, 24 czerwca 1905 roku został mianowany profesorem Szkoły Apostolskiej i zajmował się nauczaniem śpiewu gregoriańskiego. Przez krótki czas pracował w Tarencie oraz Molfetcie, gdzie zajmował się reformą seminarium.

W latach 1907-1937 bywał podejrzewany o herezję, stawał przed Świętym Oficjum, był poddawany badaniom psychiatrycznym i zawieszany w obowiązkach. Dopiero 17 lipca 1937 pozwolono mu ostatecznie wrócić do posługi kapłańskiej w Neapolu, w parafii San Giuseppe dei Nudi. Pozostawił po sobie 33 tomy komentarzy biblijnych, liczne dzieła teologiczne, mistyczne i ascetyczne, tomy listów i zapisków autobiograficznych.

Po wylewie doznanym w 1960 lewa strona jego ciała była sparaliżowana; zmarł w 10 lat później. Jego grób znajduje się w kościele św. Józefa dei Vecchi w Neapolu[1].

Proroctwo o św. Janie Pawle IIEdytuj

Nazwiskiem Dolindo Ruotolo jest podpisana prorocza wiadomość z dnia 2 lipca 1965 dotycząca obalenia komunizmu przez polskiego papieża (jej autentyczność poświadczył słowacki biskup Pavel Hnilica[2]:

 
Maryja do duszy. Świat idzie ku zatracie, ale Polska, jak w czasach Sobieskiego, dzięki pobożności do Mojego serca będzie dzisiaj jak tamci w liczbie 20 tysięcy, którzy uratowali Europę i świat przed turecką tyranią. Polska uwolni świat od najstraszliwszej tyranii komunistycznej. Pojawi się nowy Jan, który w heroicznym marszu rozerwie kajdany i pokona granice narzucone przez komunistyczną tyranię. Pamiętaj o tym. Błogosławię Polskę. Błogosławię ciebie. Błogosławcie mnie. Ubogi ksiądz Dolindo Ruotolo – ulica Salvator Rosa, 58, Neapol.

Proces beatyfikacyjnyEdytuj

Z inicjatywy parafii Matki Bożej Niepokalanej z Lourdes i św. Józefa dei Vecchi w Neapolu podjęto próbę wyniesienia go na ołtarze[3]. 5 stycznia 1997 po uzyskaniu zgody Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie tzw. Nihil obstat proces jego beatyfikacji został rozpoczęty w Archidiecezji Neapolu[3]. Postulatorem procesu wybrano o. Massimiliana Pio Marię Maffei FFI[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Joanna Bątkiewicz-Brożek: Jezu, Ty się tym zajmij. O. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda.. Kraków: Wydawnictwo Esprit, 2017. ISBN 978-83-65349-52-1.
  2. Antonio Socci: Tajemnice Jana Pawła II. Kraków: Rafael, 2009.
  3. a b c ~1970~ Dolindo Ruotolo (ang.). newsaints.faithweb.com. [dostęp 2018-02-03].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj