Dominik Piotr Karwosiecki

Dominik Piotr Karwosiecki herbu Lubicz[1] OFMConv (ur. 1728, zm. 18 marca 1789) – polski biskup rzymskokatolicki, franciszkanin, biskup bakowski.

Dominik Piotr Karwosiecki
Herb Dominik Piotr Karwosiecki
Data urodzenia 1728
Data i miejsce śmierci 18 marca 1789
Śniatyń
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 9 maja 1774
Sakra biskupia 1 czerwca 1775
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 czerwca 1775
Konsekrator Wacław Hieronim Sierakowski
Współkonsekratorzy Jakub Walerian Tumanowicz
Kryspin Cieszkowski

ŻyciorysEdytuj

W 1746 r. wstąpił do zakonu franciszkanów. Przebywał we Lwowie jako kustosz tamtejszej kustodii i profesor studium teologicznego (1757) oraz gwardian klasztoru (1760). W 1772 r. został prowincjałem ruskiej prowincji zakonu. 9 maja 1774 za zgodą króla Stanisława Augusta Poniatowskiego został prekonizowany na biskupstwo tytularne Byblus i koadiutora bpa Jezierskiego.

Sakrę biskupią przyjął 1 czerwca 1775 r. w Dunajowie. Po śmierci Jezierskiego objął rządy w diecezji (1782) jako ostatni Polak na urzędzie biskupów bakowskich. Wykazał dużą troskę o diecezję, wizytując wszystkie wchodzące w jej skład parafie. Za jego rządów część diecezji (Bukowina) została włączona do archidiecezji lwowskiej w 1786 r.

BibliografiaEdytuj

  • Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła Katolickiego w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000.

PrzypisyEdytuj

  1. Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. VI, Warszawa 1909, s. 240.