Dowód wprost

Dowód wprost (dowód zwyczajny, dowód klasyczny) – inna od dowodu nie wprost forma dowodzenia w systemie założeniowym rachunku zdań, w której prawdziwość tezy dowodzi się bezpośrednio poprzez dedukcję – z założeń twierdzenia i aksjomatów teorii (ustalonych reguł).

Przykład dowodzenia metodą wprost w klasycznym rachunku zdańEdytuj

  (schemat zdaniowy)
1.    (pierwsze założenie w schemacie)
2.   (drugie założenie w schemacie)
3.   (zast. reguły negowania implikacji z wiersza 1.)
4.   (zast. reguły opuszczania koniunkcji z wiersza 3.)
5.   (zast. reguły opuszczania koniunkcji z wiersza 3.)
6.   (zast. reguły opuszczania negacji z wiersza 5. prowadzące do uzyskania tezy schematu, a zatem i wniosku, iż musi być tautologią)