Edmund Sobkowiak

bokser polski

Edmund Sobkowiak (ur. 25 stycznia 1914 w Poznaniu, zm. 11 maja 1988 w Warszawie) – polski bokser, wicemistrz Europy, olimpijczyk, powstaniec warszawski.

Edmund Sobkowiak
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1914
Poznań

Data i miejsce śmierci

11 maja 1988
Warszawa

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
srebro Mediolan 1937 waga musza
Grób Edmunda Sobkowiaka na cmentarzu Bródnowskim

ŻyciorysEdytuj

Urodzony na Chwaliszewie, później mieszkał z rodziną na Jeżycach. Miał siedmioro rodzeństwa. Walczył w kategorii muszej i koguciej. Był wychowankiem i zawodnikiem klubu Warta Poznań, następnie Skody Warszawa, Okęcia Warszawa i Syreny Warszawa, a po wojnie walczył w barwach Orła Warszawa i Grochowa Warszawa. Uprawiał pięściarstwo z przerwą wojenną w latach 19301948. Uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Berlinie 1936 roku, odpadając w ćwierćfinale wagi muszej. Startując w mistrzostwach Europy w Mediolanie 1937, został wicemistrzem Europy w kategorii muszej. Dwa lata później na mistrzostwach Europy w Dublinie 1939, swój udział zakończył już w eliminacjach wagi koguciej. Uczestnicząc w mistrzostwach Polski, trzykrotnie wywalczył mistrzostwo w 1935 i 1936 w kategorii muszej, a w 1939 w wadze koguciej. Był też brązowym medalistą w 1946 w tej samej wadze. Czterokrotnie wraz z Wartą został drużynowym mistrzem Polski w latach 1934, 1935, 1936 i 1937. 13 razy wystąpił w reprezentacji Polski, odnosząc 8 zwycięstw, 1 remis i 4 porażki w latach 19361939.

W swojej karierze stoczył 350 walk, z czego 314 wygrał, 13 zremisował i 23 przegrał.

Powstaniec warszawski, dwukrotnie ranny, w walkach zginął jego młodszy brat Florian, również bokser. Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 114G-5-31).

Linki zewnętrzneEdytuj