Eduard-Raul Hellvig

Eduard-Raul Hellvig (ur. 27 października 1974 w Zalău) – rumuński polityk i socjolog, były poseł, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji, dyrektor Rumuńskiej Służby Wywiadowczej.

Eduard-Raul Hellvig
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 października 1974
Zalău

ŻyciorysEdytuj

W 1997 ukończył studia na wydziale nauk politycznych i administracji publicznej Uniwersytetu Babeş-Bolyai w Klużu-Napoce. Kształcił się także na University of Maryland. Uzyskał również licencję brokera ubezpieczeniowego.

Był stypendystą jednej z fundacji założonej przez George'a Sorosa, w połowie lat 90. pełnił funkcję jej koordynatora w Klużu-Napoce. Później pracował jako broker ubezpieczeniowy, a także w instytutach socjologicznych.

Od 2003 działał w Rumuńskiej Partii Humanistycznej, przemianowanej w 2005 na Partię Konserwatywną. Od 2004 do 2008 zasiadał w Izbie Deputowanych. W 2008 przeszedł do Partii Narodowo-Liberalnej.

Po przystąpieniu Rumunii do Unii Europejskiej 1 stycznia 2007 objął mandat eurodeputowanego jako przedstawiciel PC w delegacji krajowej. Został członkiem grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, a także Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony[1]. Z PE odszedł 9 grudnia 2007, kiedy to w Europarlamencie zasiedli deputowani wybrani w wyborach powszechnych.

Został później działaczem Partii Narodowo-Liberalnej. W 2012 był ministrem rozwoju regionalnego i turystyki w rządzie Victora Ponty. W 2013 ponownie objął mandat eurodeputowanego, zastępując innego posła VII kadencji[1], utrzymał go w wyborach europejskich w 2014[2].

Z PE odszedł 1 marca 2015 w związku z objęciem urzędu dyrektora Rumuńskiej Służby Wywiadowczej (SRI)[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 16 października 2010].
  2. Alegerea reprezentanţilor României în Parlamentul European din data de 25 Mai 2014 (rum.). bec2014.ro. [dostęp 30 maja 2014].
  3. Parlamentul a votat numirea lui Eduard Hellvig la şefia SRI (rum.). mediafax.ro, 2 marca 2015. [dostęp 11 marca 2015].

BibliografiaEdytuj