Otwórz menu główne

Edward Ferdynand Hein (ur. 2 marca 1868 w Stanisławowie, zm. 18 stycznia 1928 w Gnieźnie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego.

Edward Ferdynand Hein
tytularny generał brygady tytularny generał brygady
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1868
Stanisławów
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 1928
Gniezno
Przebieg służby
Lata służby 1895-1925
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Kierownictwo Rejonu Sanitarnego Gniezno
Stanowiska kierownik rejonu sanitarnego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie Ferdynanda i Antoniny z Gadomskich[1]. Ukończył gimnazjum w Stanisławowie i Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego. W armii austriackiej od 1895 roku[1]. Początkowo służy w Szpitalu Garnizonowym w Krakowie, następnie służy w jednostkach polowych jako lekarz. Wziął udział w mobilizacji przeprowadzonej w latach 1912–1913 w związku z wojną na Bałkanach oraz I wojnie światowej. W latach 1914–1918 był lekarzem Pułku Dragonów Nr 8[a]. W czasie służby w c. i k. armii awansował kolejno na stopień: lekarza pułku (niem. Regimentsarzt) – 1 maja 1898[b], lekarza sztabowego (niem. Stabsarzt) – 1 maja 1914 roku[c], starszego lekarza sztabowego 2. klasy (niem. Oberstabsartzt 2. Klasse) – 1 listopada 1917 roku[d][2][3][4][5].

W Wojsku Polskim od 1 lutego 1919 roku był komendantem Szpitala Zapasowego w Wadowicach[1]. 24 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w korpusie lekarskim, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[6]. W 1921 roku został kierownikiem Rejonu Sanitarnego Gniezno, pozostając oficerem nadetatowym 7 batalionu sanitarnego w Poznaniu[7]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 51. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 4[8]. W kwietniu 1924 roku został przydzielony do Szefostwa Sanitarnego Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko kierownika Wydziału Superrewizyjno-Inwalidzkiego[9]. 16 marca 1925 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski nadał mu z dniem 31 maja 1925 roku stopień generała brygady, wyłącznie z prawem do tytułu. Z dniem 31 maja 1925 roku został przeniesiony w stan spoczynku[10]. Zamieszkał w Krakowie, gdzie pracował jako lekarz Kasy Chorych. Zmarł 18 stycznia 1928 roku w Gnieźnie[11]. Został pochowany na cmentarzu św. Piotra i Pawła w Gnieźnie.

Edward Hein był żonaty z Emmą z Schaefferów, z którą miał córki: Emanuelę (ur. 1916) i Małgorzatę (ur. 1918)[1].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Stawecki 1994 ↓, s. 135.
  2. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 679, 1153.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1916 ↓, s. 582, 1021.
  4. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1917 ↓, s. 761, 1363.
  5. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 957, 1684.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, s. 577.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1163, 1184, 1197.
  8. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 310.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 17 kwietnia 1924 roku, s. 216.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 20 marca 1925 roku, s. 156, 158.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 243.
  12. a b c d Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 679.

UwagiEdytuj

  1. Według Piotra Staweckiego w latach 1916-1918 był zastępcą szefa sanitarnego Komendy Garnizonu w Koszycach[1]
  2. Stopień lekarza pułku był odpowiednikiem stopnia kapitana i rotmistrza 1. Klasy
  3. Stopień lekarza sztabowego był odpowiednikiem stopnia majora
  4. Stopień starszego lekarza sztabowego 2. klasy był odpowiednikiem stopnia podpułkownika

BibliografiaEdytuj

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918.
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.