Otwórz menu główne

Elżbieta Wiśniowska

polska działaczka polityczna, historyk filozofii

Elżbieta Aleksandra Wiśniowska z domu Maziarz (ur. 16 czerwca 1975 w Ząbkowicach Śląskich) – polska polityk, historyk filozofii, posłanka na Sejm V kadencji.

Elżbieta Wiśniowska
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1975
Ząbkowice Śląskie
Posłanka V kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Przynależność polityczna Samoobrona
Rzeczpospolitej Polskiej

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i praca zawodowaEdytuj

W 1999 ukończyła studia z zakresu historii filozofii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, a w 2003 studia podyplomowe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1999 do 2001 pracowała w prywatnym przedsiębiorstwie z branży reklamowej. W lutym 2011 została wiceprezesem spółki z o.o. Bioenergis.

Działalność politycznaEdytuj

W 1995 wstąpiła do Związku Zawodowego „Samoobrona” oraz partii Przymierze Samoobrona (działającej następnie pod nazwą Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej). Weszła w skład rady krajowej obu organizacji, a także zasiadała w prezydium partii (do listopada 2007[1]). Pełniła też funkcję wiceprzewodniczącej Ogólnopolskiej Organizacji Młodzieżowej Samoobrony RP.

W wyborach do Sejmu w 2001 bez powodzenia kandydowała z okręgu podwarszawskiego (otrzymała 2012 głosów)[2]. Od tego samego roku do 2005 kierowała biurem klubu parlamentarnego Samoobrony RP. W latach 2002–2006 zasiadała także w radzie programowej Polskiego Radia. Od lipca 2006 do listopada 2010 była członkinią rady programowej TVP.

W wyborach w 2005 z listy tej partii uzyskała mandat poselski na Sejm V kadencji z okręgu nowosądeckiego liczbą 4839 głosów. Pracowała w Komisji ds. Unii Europejskiej oraz Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Pełniła także funkcję wiceprzewodniczącej Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz przewodniczącej Polsko-Chińskiej Grupy Parlamentarnej. Sprawowała także funkcję sekretarza Sejmu.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegała się o reelekcję (otrzymała 1077 głosów[3]). W 2008 została przewodniczącą struktur Samoobrony RP w Warszawie-Wilanowie[4]. Następnie związała się z Polskim Stronnictwem Ludowym[5]. Bez powodzenia kandydowała z listy tej partii do Sejmu w wyborach parlamentarnych w 2011 (otrzymała 403 głosy)[6].

Życie prywatneEdytuj

Synowa Genowefy Wiśniowskiej[7]. Ma dwoje dzieci.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj