Eon

jednostka geochronologiczna

Eon (z łac. aeon z gr. αἰών aiōn 'czas, trwanie, wiek, wieczność')[1] – największa formalna jednostka geochronologiczna, dzieląca się na ery i wynosząca co najmniej 500 mln lat. Eon odpowiada jednostce chronostratygraficznej (jednostce skalnej) o nazwie eonotem. W historii geologicznej Ziemi ustanowiono w zasadzie trzy eony: archaik, proterozoik i fanerozoik. Niekiedy w randze eonu jest wyróżniany hadeik, jednak ustalenia ICS nie określają dolnej granicy archaiku i nie przewidują dodatkowego eonu.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Słownik wyrazów obcych: eon. [dostęp 2012-11-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-02)].

BibliografiaEdytuj