Erazm Stablewski

Erazm Stablewski (ur. 20 stycznia 1885[2], zm. 9 czerwca 1953[1]) – żołnierz armii niemieckiej i pułkownik kawalerii Wojska Polskiego II RP, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Erazm Stablewski
pułkownik kawalerii pułkownik kawalerii
Data urodzenia

20 stycznia 1885[a]

Data śmierci

9 czerwca 1953

Przebieg służby
Siły zbrojne

Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Jednostki

25 pułk ułanów
7 Brygada Jazdy
MSWojsk.

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Kawaler Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie szlacheckiej. Syn Stanisława i Marii z d. Biegańska[1]. Służył w armii niemieckiej[2]. W czerwcu 1920 przebywał we Francji w Szkole Jazdy w Saumur[2]. Od 29 lipca do 31 sierpnia 1920 był dowódcą 25 pułku ułanów. Od 10 maja do 24 sierpnia 1921 p.o. dowódcy VII Brygady Jazdy[2]. Od stycznia 1922 był członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego[2]. Jednocześnie od 1922 był szefem wydziału w Departamencie II Jazdy w MSWojsk.[2]. Brak dalszych danych na temat jego osoby i jego późniejszych losów.

OdznaczeniaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. W zestawieniu Minakowskiego podano rok urodzenia 1884[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Krzysztof Mijakowski, Paweł Rozdżestwieński, Lesław Kukawski: Wielka księga kawalerii polskiej 1918-1939. Historia 25 pułku Ułanów Wielkopolskich. Tom 28. Warszawa: Edipresse Polska S.A, 2013. ISBN 978-83-7769-355-1.
  • Minakowski: Erazm Stablewski h. Oksza. Sejm-Wielki.pl. [dostęp 2020-10-29]. (pol.).