Otwórz menu główne

Ewa Winnicka – polska dziennikarka, reporterka, od 1999 publicystka tygodnika „Polityka”.

Ewa Winnicka
Zawód, zajęcie dziennikarka

ŻyciorysEdytuj

Studiowała dziennikarstwo i amerykanistykę, ale zanim ją skończyła – trafiła do działu reportażu „Gazety Wyborczej”. Od 1999 pracuje w „Polityce”. Zajmuje się sprawami społecznymi, zwłaszcza polityką wobec dysfunkcyjnych rodzin i ochroną dzieci. Pisze także reportaże zagraniczne, m.in. o ataku na WTC, o palestyńskiej Intifadzie i gwałtownym kryzysie w londyńskim City.

Trzykrotna laureatka nagrody Grand Press: w 2005, 2008[1] i w 2018 roku[2]. Jej wydana w 2011 reporterska książka pt. Londyńczycy (Wydawnictwo Czarne) została finalistką Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia.

Za reportaż Angole (2014) została nominowana do Nagrody Literackiej „Nike” 2015 [3] oraz otrzymała Nagrodę Literacką dla Autorki Gryfia 2015[4]. Wspólnie z Cezarym Łazarewiczem wydała książkę 1968. Czasy nadchodzą nowe (Agora, Warszawa 2018). Za książkę Był sobie chłopczyk nominowana do Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz” 2018[5].

TwórczośćEdytuj

  • Głosy. Co się zdarzyło na wyspie Jersey (wyd. Czarne, 2019) – wspólnie z Dionisiosem Sturisem
  • 1968. Czasy nadchodzą nowe (wyd. Agora, 2018) – wspólnie z Cezarym Łazarewiczem
  • Milionerka. Zagadka Barbary Piaseckiej-Johnson (wyd. Znak, 2017)
  • Był sobie chłopczyk (wyd. Czarne, 2017)
  • Obywatel Stuhr (wyd. Znak, 2014) – wspólnie z Jerzym Stuhrem i Maciejem Stuhrem
  • Angole (wyd. Czarne, 2014)
  • Nowy Jork zbuntowany. Miasto w czasach prohibicji, jazzu i gangsterów (wyd. PWN, 2013); wydanie drugie jako Zbuntowany Nowy Jork. Wolność w czasach prohibicji (wyd. Znak, 2019)
  • Zapraszamy do Trójki (wyd. Agora, 2012) – wspólnie z Cezarym Łazarewiczem
  • Londyńczycy (wyd. Czarne, 2011); wydanie drugie (koedycja wyd. Czarne – Agora, 2012) – wspólnie z Chrisem Niedenthalem

Inne:

  • Sny Moniki Tkaczyk – wspólnie z Kamilą Sypniewską, reportaż w zbiorze Odwaga jest kobietą (wyd. PWN, 2014)

PrzypisyEdytuj