Otwórz menu główne

F1 Powerboat Racing

Zawodnik na zakręcie.

Formuła 1 Powerboat Racing – odbywający się corocznie od 1981 roku (z wyjątkiem sezonów 1987, 1988 i 1989, gdy zawody się nie odbyły) cykl mistrzostw świata składający się z kilku rund, zwanych Grand Prix. Dyscyplina ta wzorowana jest na Formule 1. Trasa wyścigu wyznaczana jest zwykle na jeziorach, zatokach lub w portach.

KwalifikacjeEdytuj

Gdy liczba zgłoszonych zawodników przekracza 24, to kierowcy nie posiadający kontraktu biorą udział w 30-minutowej sesji przed-kwalifikacyjnej, z której do wyścigu kwalifikują się ci, którzy uzyskali najlepszy czas pojedynczego okrążenia. Gdy się zgłosi równo lub mniej, niż 24 zawodników, sesja przed-kwalifikacyjna jest pomijana.

Później odbywa się godzinny trening wolny. W razie zmiany trasy sędziowie mogą dołożyć jeszcze jeden trening.

Następnie mamy pierwszy trening 45 minutowy z pomiarem czasu, podczas którego każda łódź może wykonać maksymalnie 15 okrążeń nie licząc pierwszego (wyjazdowego).

W drugim, 45 minutowym treningu z pomiarem czasu zasady są takie same, jak podczas pierwszego treningu, a czasy uzyskane w pierwszym treningu przechodzą do drugiego, gdzie kierowcy starają się je poprawić.

Sześciu kierowców z najlepszymi czasami pojedynczego okrążenia przechodzi do 30 minutowej rundy finałowej, gdzie mają dwie próby poprawy czasu uzyskanego wcześniej. Po treningu ich silniki zostają zaplombowane, a łodzie zważone.

Wymiana kadłuba między treningami wiąże się z anulowaniem wcześniej uzyskanego czasu, a jeżeli dwa pierwsze treningi już się zakończyły, to kierowca rusza z końca stawki.

WyścigEdytuj

Zawodnicy startują do wyścigu ustawieni jeden obok drugiego, równolegle do pomostu startowego. Na każdą łódź przypada 5 m długości pomostu. Pierwsza boja, oddalona co najmniej o 300 m, nie powinna być ustawiona prostopadle do pomostu. W razie niespełnienia któregoś z tych obowiązków kierowcy startują pojedynczo.

30 sekund przed startem kierowcy zostają poinformowani przez tablicę z napisem 30 s o tym, że zaraz wystartują. Włączenie silnika w tym czasie jest zabronione i karane odjęciem jednego okrążenia od jego rezultatu. Później zapalają się czerwone światła. Kierowcy ruszają dopiero wtedy, gdy zapali się zielone światło. Następnie znowu włączane są czerwone światła, a zawodnik, który nie wystartował do tego czasu, musi czekać na zielone światło. Wszelkie naprawy podczas startu i restartu są zabronione i karane dyskwalifikacją.

Zawodnik, któremu udzielono pomocy z zewnątrz podczas wyścigu, zostaje zdyskwalifikowany. Napraw mogą udzielać jedynie dwaj wybrani przez zespół mechanicy na pomoście startowym.

Wyścig trwa 45 minut, ale w razie restartu jego czas może wydłużyć się nawet do 90 min. Wygrywa ten zawodnik, który w tym czasie zrobi najwięcej okrążeń. Gdy kilku kierowców zrobi tyle samo okrążeń, wygrywa ten, który jako pierwszy minął linię mety.

Boje mają kolor pomarańczowy lub żółty. Przy bojach pomarańczowych zawodnicy skręcają w lewo, a przy żółtych w prawo. Za zniszczenie pierwszej boi zawodnikowi odejmowane jest jedno okrążenie od rezultatu wyścigu i naliczana kara finansowa w wysokości 420 euro, a gdy sytuacja się powtórzy, zawodnik jest dyskwalifikowany i ma naliczane kolejne 420 euro kary.

Najdłuższa prosta może mieć maksymalnie 850 m.

Po wyścigu kierowca ma prawo zrobić rundę honorową, a zwycięzca może na nią zabrać swych mechaników na pokład łodzi. Po wyścigu kontroli podlegają silniki każdej łodzi.

Każdy zawodnik na jednych zawodach może dostać dwie żółte kartki za niebezpieczną jazdę lub jedną czerwoną za szczególnie niebezpieczną jazdę. Przy trzech żółtych kartkach lub jednej czerwonej zawodnik nie może startować w następnej rundzie, a jego łodzią płynie zawodnik rezerwowy. Wcześniej dostana żółta kartka obowiązuje przez cztery wyścigi od chwili jej dostania.

Gdy team wystawia dwie łodzie, to jeden zawodnik musi mieć lusterka żółte, a drugi pomarańczowe.

PunktacjaEdytuj

Za każdy wyścig przyznawane są punkty, a mistrzem świata zostaje zawodnik, który uzbierał najwięcej punktów w sezonie.

Miejsce Punkty
1 20
2 15
3 12
4 9
5 7
6 5
7 4
8 3
9 2
10 1

Gdy zawodnicy przepłynęli 70% lub więcej z planowanego dystansu wyścigu, to otrzymują pełne punkty.

Gdy przepłynęli od 35% do 70%, to dostają połowę punktów.

Punkty nie są przyznawane za mniej niż 35% dystansu wyścigu.

Przerwanie wyściguEdytuj

Wyścig może być przerwany, gdy powstanie czynnik zagrażający zdrowiu i życiu zawodników (np. silny wiatr). Zawodnicy informowani są o przerwaniu wyścigu przez podniesienie czerwonej flagi. Każdy zawodnik widząc flagę ma obowiązek włączyć czerwone światło, które jest obowiązkowym wyposażeniem każdej łodzi. Wtedy ściganie się jest zabronione, a kierowcy powinni ustawić się na swoim miejscu na pomoście startowym. Pozycje startowe są zgodne z pozycją, na jakiej płynął zawodnik w chwili przerwania wyścigu. Naprawy dozwolone są tylko na pomoście startowym, a łódź, która nie jest gotowa w chwili rozpoczynania restartu na ustawienie się na swej pozycji, startuje z końca stawki.

Zawodnicy płyną tyle czasu, ile zostało do końca w chwili jego przerwania, nie licząc pierwszego okrążenia.

Każdy zawodnik winny przerwania wyścigu zostanie z niego zdyskwalifikowany.

Neutralizacja wyściguEdytuj

Organizator może zarządzić neutralizację wyścigu, gdy coś sprawia niebezpieczeństwo lub trzeba wejść na trasę wyścigu.

W chwili podniesienia żółtych flag zawodnicy muszą zwolnić, a łódź wyznaczona do tego celu lub lider wyścigu jest wtedy łodzią bezpieczeństwa. Jej celem jest narzucenie powolnego tempa zawodnikom (ok. 4000 obr./min.). Każdy zawodnik musi także włączyć żółte światła w łodzi. Wyprzedzanie po 5 sekundach od wywieszenia żółtych flag jest zabronione i karane odjęciem jednego okrążenia od wyniku zawodnika. Podczas neutralizacji, zawodnik, który opuścił trasę wyścigu, może na nią wrócić na ostatniej pozycji. Kiedy trasa jest już czysta, żółta flaga wywieszona jest jedynie w punkcie nadzoru wyścigu.

Gdy pierwsze dziesięć łodzi jest na swoich pozycjach (zgodnych z pozycjami zajmowanymi w chwili wywieszenia żółtych flag), zostają wywieszone zielone flagi.

Start do restartu jest startem lotnym. Każdy zawodnik, który nie jest na odpowiedniej pozycji w chwili restartu ma odjęte jedno okrążenie od wyniku wyścigu.

Dane techniczneEdytuj

Łodzie F1H2O są napędzane silnikiem Mercury Racing 2.5 EFI o pojemności 2,5 l.

Jest to jednostka V6, dwusuwowa, która przy 10500 obr/min generujemoc 425 KM.

Silnik spala 120 litrów na godzinę.

Waga silnika: 118 kg.

Długość łodzi: minimum 4,6 m - maximum 6m

Szerokość: 2,1 m

Waga bolidu (bez motoru): 390 kg

Prędkość maksymalna: 240 km/h

Przyśpieszenie: 0-100 km/h: 2 sekundy, 0-160km/h: 3,9 sekundy [1]

Mistrzostwa świata F1 H2OEdytuj

Sezon I miejsce II miejsce III miejsce
1981   Renato Molinari   Bob Spalding   Tom Percival
1982   Roger Jenkins   Renato Molinari   Tom Percival
1983   Renato Molinari   Cees van der Velden   Tom Percival
1984   Renato Molinari   Cees van der Velden   Barry Woods
1985   Bob Spalding   Ben Robertson   Bertil Wik
1986   Gene Thibodaux   Art Kennedy   Cees van der Velden
1990   John Hill   Andy Elliott   Jonathan Jones,   Fabrizio Bocca
1991   Jonathan Jones   Michael Werner   Steve Kerton
1992   Fabrizio Bocca   Steve Kerton   John Hill
1993   Guido Cappellini   Michael Werner   Jonathan Jones
1994   Guido Cappellini   Jonathan Jones   Michael Werner
1995   Guido Cappellini   Michael Werner   Danny Bertels
1996   Guido Cappellini   Pertti Leppälä   Jonathan Jones,   Michael Werner
1997   Scott Gillman   Pertti Leppälä   Guido Cappellini
1998   Jonathan Jones   Guido Cappellini   Massimo Roggiero
1999   Guido Cappellini   Scott Gillman   Pertti Leppälä
2000   Scott Gillman   Francesco Cantando   Guido Cappellini
2001   Guido Cappellini   Francesco Cantando   Philippe Dessertenne
2002   Guido Cappellini   Laith Pharaon   Massimo Roggiero
2003   Guido Cappellini   Scott Gillman   Francesco Cantando
2004   Scott Gillman   Francesco Cantando   Fabio Comparato
2005   Guido Cappellini   Sami Seliö   Scott Gillman
2006   Scott Gillman   Guido Cappellini   Thani al Qamzi
2007   Sami Seliö   Guido Cappellini   Thani al Qamzi
2008   Jay Price   Sami Seliö   Jonas Andersson
2009   Guido Cappellini   Thani al Qamzi   Sami Seliö
2010   Sami Seliö   Jay Price   Alex Carella
2011   Alex Carella   Jay Price   Thani al Qamzi
2012   Alex Carella   Philippe Chiappe   Thani al Qamzi
2013   Alex Carella   Shaun Torrente   Philippe Chiappe
2014   Philippe Chiappe   Alex Carella   Shaun Torrente
2015   Philippe Chiappe   Alex Carella   Shaun Torrente

BibliografiaEdytuj

[1]

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj