Kierowca – osoba uprawniona do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem[1].

Szofer, Wielka Brytania, 1910
Szofer, Japonia
Kierowca autobusu, USA

Kierowca osobistyEdytuj

Kierowców, którzy pobierają pensje kierując autami przewożącymi ważne osoby określa się szoferami. Słowo szofer wywodzi się od francuskiego terminu chauffeur (pol. palacz)[2], ponieważ pierwsze pojazdy (w tym ich kolejowe i morskie odpowiedniki, tj. parowce, parostatki itp.) napędzane były silnikami parowymi wymagającymi obsługi palacza. W węższym znaczeniu szoferem można określić kierowcę zatrudnionego do prowadzenia samochodów luksusowych (duże sedany lub limuzyny). Szofer może być zaliczany do tzw. służby domowej.

Kierowca autobusuEdytuj

Miejsce kierującego w autobusach zajmuje kierowca autobusu. Na dłuższych trasach w autobusie musi być minimum 2 kierowców zawodowych, co powoduje możliwość ciągłej jazdy przez 18 godzin. Zmieniają się oni cyklicznie, co cztery i pół godziny. Jest to spowodowane troską o bezpieczeństwo pasażerów.

Kierowca z superlicencjąEdytuj

Jednymi z najlepiej zarabiających kierowców zawodowych są kierowcy zawodów Formuła 1. Uprawnieniem w tym przypadku jest tzw. superlicencja.

TaksówkarzEdytuj

Osobny artykuł: Taksówkarz.

Kierowca w PolsceEdytuj

Wymagania stawiane kierowcom w Polsce:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, art. 2 pkt 21 (Dz.U. z 2021 r. poz. 450).
  2. Objects to „Chauffeur". The New York Times 19-01-1902 [dostęp 2010-11-18] (ang.).