Feliks Czech
Feliks Czech (ur. w 1894 w Krakowie, zm. 19 lutego 1916 w Chełmie) – podporucznik Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
1894 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
19 lutego 1916 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1914–1916 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Stanowiska |
komendant plutonu |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Życiorys
edytujUrodził się w 1894 w Krakowie, w rodzinie Zofii[1].
Ukończył c. k. I Wyższą Szkołę Realną w Krakowie i od 1911 studiował na Wydziale Inżynierii Szkoły Politechnicznej we Lwowie. W 1912 został członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich, wprowadzony przez Józefa Olszynę-Wilczyńskiego, przyszłego gen. WP[2]. Służył w 1. kompanii akademickiej w tym mieście. Następnie pełnił funkcję instruktora Komendy II Okręgu PDS w Krakowie na terenie Pcimia i Lubnia w powiecie myślenickim. 10 stycznia 1914 został mianowany podoficerem–kadetem[1].
8 sierpnia 1914 zgłosił się do oddziałów strzeleckich[1]. 9 października Józef Piłsudski mianował go podporucznikiem piechoty. W połowie października objął komendę nad IV plutonem 2. kompanii V batalionu[1]. W grudniu 1914 został „ranny w krzyże” w bitwie pod Łowczówkiem, leczył się w Szpitalu Cesarzowej Zofii w Wiedniu[3]. Po powrocie do szeregów objął pluton w 4. kompanii V baonu 5 pułku piechoty[1]. 2 lipca 1915 został mianowany chorążym z odznakami XII rangi[4]. Walczył w kampanii lubelskiej i wołyńskiej[1].
Zmarł 19 lutego 1916 w Szpitalu Rezerwowym nr 11 w Chełmie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu wojskowym[5].
Ordery i odznaczenia
edytuj- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6464 – 17 maja 1922[6]
- Krzyż Niepodległości – 19 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[7]
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e f Żołnierze Niepodległości : Czech Feliks. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-09-11].
- ↑ Marek Gałęzowski, Czech Feliks [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 51.
- ↑ I Lista strat 1915 ↓, s. 9.
- ↑ Mianowania. „Goniec Polowy Legionów : Dziennik rozporzadzeń Komendy Legionów Polskich”. 8, s. 2, 1915-07-14. Piotrków..
- ↑ VI Lista strat 1916 ↓, s. 5.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 19.
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 300, poz. 423.
Bibliografia
edytuj- Marek Gałęzowski, Czech Feliks [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019.
- Lista Chorych, Rannych, Zabitych i Zaginionych Legionistów do Kwietnia 1915 roku. Piotrków: Centralny Oddział Ewidencyjno-Werbunkowy Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego, 1915-08-01.
- VI Lista strat Legionów Polskich od 1 maja do 1 lipca 1915. Piotrków: Centralny Urząd Ewidencyjny Departamentu Wojskowego NKN, 1916-07-01.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].