Ferdinand Julius von Troyer

Ferdinand Julius von Troyer; czeski Ferdinand Julius Troyer z Troyersteinu (ur. 20 stycznia 1698 w Brixen; zm. 5 lutego 1758 w Brnie) – biskup ołomuniecki w latach 1746-1758.

Ferdinand Julius von Troyer
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania

Czechy

Data i miejsce urodzenia

20 stycznia 1698
Brixen

Data i miejsce śmierci

5 lutego 1758
Brno

Biskup ołomuniecki
Okres sprawowania

1746-1758

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

25 grudnia 1720

Sakra biskupia

22 maja 1746

Kreacja kardynalska

10 kwietnia 1747
Benedykt XIV

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

22 maja 1746

Konsekrator

Otto Honorius von Egkh und Hungersbach

Współkonsekratorzy

Franz Anton von Engel in Wagrain
Johann Franz Anton von Kevenhüller

Ferdinand Julius von Troyer CoA.jpg

ŻyciorysEdytuj

Kształcił się w kolegium jezuickim w Innsbrucku, a następnie w Collegium Germanicum w Rzymie. 25 września 1711 został kanonikiem ołomunieckim, a 25 grudnia 1720 przyjął święcenia kapłańskie. Od 1725 rezydował w Ołomuńcu. W 1731 został archidiakonem opawskim, a w 1741 scholastykiem kapituły ołomunieckiej.

Po odejściu biskupa Jacoba Ernesta von Liechtenstein-Kastelkorn do Salzburga Ferdinand Julius Troyer został 9 grudnia 1745 wybrany na biskupa ołomunieckiego. Potwierdzenie papieskie nastąpiło 28 marca 1746. Święcenia biskupie przyjął 2 maja 1746.

W 1746 Ferdinand Julius Troyer został rzeczywistym tajnym radcą cesarzowej Marii Teresy. 16 kwietnia 1747 otrzymał kapelusz kardynalski. W 1751 został protektorem Rzeszy a także powołał pierwszego komisarza dla tzw. dystryktu kietrzańskiego. W 1752 wyremontował zniszczony przez pożar biskupi zamek w Kromieryżu. W 1755 uzyskał od papieża bullę, która zezwalała mu wizytować kościoły podległe zakonom.

BibliografiaEdytuj

  • Milan M. Buben, Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů, Praha 2000, s. 356-359.