Otwórz menu główne

Filip Nereusz Raczyński herbu Nałęcz (ur. 1747, zm. 1804 w Rogalinie[1]) – polski szlachcic, generał major wojsk koronnych, starosta mieściski (1764).

Filip Nereusz Raczyński
Ilustracja
Herb
Nałęcz
Rodzina Raczyńscy herbu Nałęcz
Data urodzenia 1747
Data i miejsce śmierci 1804
Rogalin
Ojciec Leon Raczyński
Matka Wirydiana Bnińska
Żona

Michalina Raczyńska

Dzieci

Edward Raczyński
Atanazy Raczyński Wojciech Raczyński

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w 1747 w rodzinie Leona Raczyńskiego herbu Nałęcz (1698–1755) i Wirydianny Bnińskiej herbu Łodzia (1718–1797)[1].

W młodości wiele podróżował. Zajmował się różnymi dziedzinami wiedzy. Opanował kilka języków. W wojsku nie służył.

Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa poznańskiego[2]

Poseł na sejm 1768 roku z powiatu poznańskiego[3]. Jako poseł kościański na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 przystąpił do konfederacji Adama Ponińskiego.[4]

W 1776 kupił szefostwo regimentu dragonów fundacji Raczyńskich, który w 1779 został spieszony i przemianowany na 9 regiment pieszy, i uzyskał patent generała. W 1782 był posłem województwa poznańskiego poznańskim ponownie został posłem poznańskim[5]Poseł województwa poznańskiego na Sejm Czteroletni w 1790 roku[6]. W 1792 razem z częścią regimentu uczestniczył w wojnie przeciwko Rosji. Po zwycięstwie targowiczan nadal szefował regimentowi. Był konsyliarzem konfederacji targowickiej z województwa poznańskiego. [7]Szefostwo utracił w 1794 i osiedlił się w Głogowie. Gospodarował potem na swoich dobrach w Wielkopolsce. Zmarł w Rogalinie.

W 1777 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[8].

Życie prywatneEdytuj

Żonaty z Michaliną Raczyńską, córką Kazimierza Raczyńskiego. Był ojcem Edwarda i Atanazego[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Marek Jerzy Minakowski: Filip Nereusz Raczyński z Małyszyna h. Nałęcz (pol.). W: Wielka Genealogia Minakowskiego [on-line]. sejm-wielki.pl, 2017-04-15. [dostęp 2017-04-15].
  2. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 36.
  3. Wiadomości Warszawskie. 1768, nr 79, [b.n.s]
  4. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 545-562.
  5. Dyaryusz seymu wolnego ordynaryinego warszawskiego szescio=niedzielnego Roru[!] Panskiego MDCCLXXXII, [b.n.s].
  6. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 315.
  7. Leon Wegner, Konfederacja województw wielkopolskich z roku 1792, Poznań 1863, s. 152-153.
  8. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 184.

BibliografiaEdytuj

  • Henryk P. Kosk – Generalicja polska, tom II, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, ​ISBN 83-87103-81-0