Filip Schleicher (ur. 1870, zm. 22 lutego 1932 we Lwowie) – polski prawnik pochodzenia żydowskiego, wiceprezydent Lwowa, założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922 roku[1].

Filip Schleicher
Data urodzenia 1870
Data i miejsce śmierci 22 lutego 1932
Lwów
Zawód, zajęcie prawnik, lekarz
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Z wykształcenia był prawnikiem i lekarzem. Po raz pierwszy został wybrany do rady miejskiej w wyborach samorządowych w 1913 i pełnił tę funkcję nieprzerwanie do 1927. Podczas I wojny światowej w lutym 1918 został jednym ze stu członków Tymczasowej Rady Miejskiej we Lwowie[2]. Podczas wojny polsko-ukraińskiej nie zaprzestał swojej działalności, otrzymał wówczas propozycję objęcia funkcji członka rządu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, ale odmówił. Członek Komitetu Obywatelskiego i Polskiego Komitetu Narodowego we Lwowie w listopadzie 1918 roku[3]. Został członkiem powołanego 23 listopada 1918 Tymczasowego Komitetu Rządzącego we Lwowie[4].

Po 1918 pełnił funkcję wiceprezydenta miasta.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa]
  2. Tymczasowa Rada Miejska we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 31 z 7 lutego 1918. 
  3. Eugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918-1919, t. I, Warszawa 2010, s. 34.
  4. Agnieszka Biedrzycka: Kalendarium Lwowa 1918–1939. Kraków: 2012, s. 1-2. ISBN 97883-242-1542-3.
  5. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 29.

BibliografiaEdytuj