Otwórz menu główne

Franc Nikołajewicz Taurin - (ros. Франц Николаевич Таурин) - (ur. 27 stycznia 1911 we wsi Pietrowskoje w guberni tulskiej, zm. 10 marca 1995[1][2]) - pisarz rosyjski

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny chłopskiej. W 1930 ukończył studia politechniczne w Kazaniu. Członek WKP(b) od 1939. W czasie wojny pełnił funkcję dyrektora kombinatu kuśnierskiego w Jakucku. W 1949 został sekretarzem miejskiego komitetu partii w Jakucku, a także członkiem Prezydium Rady Najwyższej Jakuckiej ASSR. Kierował także organizacją pisarzy w Jakucku.

Zaliczał się do grupy twórców klasycznych powieści produkcyjnych (produkcyjniaków), pisząc o trudnościach towarzyszących wykonaniu planów produkcyjnych w warunkach wojennych. W latach 60. zafascynowały go dzieje Syberii, której poświęcił trylogię Daleko w irkuckiej krainie, przedstawiającej losy tego obszaru na przestrzeni ostatnich stu lat. Tematykę rewolucyjną podejmowała także powieść Strome brzegi Bajkału, poświęcona powstaniu polskich zesłańców nad Bajkałem w 1866.

Był także autorem scenariusza do filmu Иначе нельзя (1980), w reż. Siergieja Erina.[3].

DziełaEdytuj

  • 1950: Do jednego celu
  • 1954: Nad Leną
  • 1956-1957: Angara
  • 1964: Daleko w irkuckiej krainie
  • 1969: Strome brzegi Bajkału (wyd. pol. 1975, Wyd. PAX, tł. Andrzej Szymański)
  • 1977: Bez strachu i skazy
  • 1980: Murarz rewolucji
  • 1983: Opowiadania zebrane
  • 1985: Na barykadach Presni

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj