Otwórz menu główne

Francesco Roberti (ur. 7 lipca 1889 w Pergola, zm. 16 lipca 1977 w Rzymie) – włoski kardynał, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej.

Francesco Roberti
kardynał prezbiter
Dominus robur meum
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1889
Pergola
Data i miejsce śmierci 16 lipca 1977
Rzym
prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej
Okres sprawowania 1959 - 1969
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 3 sierpnia 1913
Nominacja biskupia 5 kwietnia 1962
Sakra biskupia 19 kwietnia 1962
Kreacja kardynalska 15 grudnia 1958
Jan XXIII
Kościół tytularny S. Maria in Cosmedin
SS. XII Apostoli
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 kwietnia 1962
Konsekrator Jan XXIII
Współkonsekratorzy Giuseppe Pizzardo
Benedetto Aloisi Masella

W latach 1902-1913 studiował na Pontyfikalnym Seminarium Rzymskim. 3 sierpnia 1913 otrzymał w rodzinnej miejscowości święcenia kapłańskie. Pracował następnie duszpastersko w diecezji rzymskiej.W latach 1916-1929 rektor niższego Seminarium Rzymskiego. Był też wykładowcą prawa kanonicznego na Ateneum "S. Apolinare" (1918-1938). Od 1927 sprawował funkcję adwokata w Rocie Rzymskiej. Jako wykładowca założył i był redaktorem czasopisma "Apollinaris". W latach 1931-1936 podsekretarz w Kongregacji ds. Seminariów i Uniwersytetów. Następnie został audytorem w Rocie Rzymskiej. W latach 1937-1943 dziekan Pontyfikalnego Instytutu "Utriusque Iuris". W latach późniejszych związany z Wikariatem Rzymu, Kongregacją Soboru i Sekretariatem Stanu.

Na konsystorzu z grudnia 1958 otrzymał kapelusz kardynalski i diakonię Santa Maria in Cosmedin. Od 14 listopada 1959 prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej. Jako że od 1962 roku wszyscy kardynałowie mieli być biskupami, Roberti wraz z jedenastoma kolegami z kolegium przyjął sakrę z rąk Jana XXIII w dniu 19 kwietnia 1962. Otrzymał wówczas stolicę tytularną Colonnata. Brał udział w konklawe 1963. 26 czerwca 1967 otrzymał nowy kościół tytularny SS. XII Apostoli, a on sam został kardynałem prezbiterem. 26 marca 1969 przeszedł na emeryturę. Pochowany został w rodzinnej miejscowości.

BibliografiaEdytuj