Francis Were "Frank" Nyangweso (ur. 29 września 1939 w Busii, zm. 15 lutego 2011 w Kampali) – ugandyjski bokser, wojskowy, polityk i działacz sportowy.

Frank Nyangweso
Pełne imię i nazwisko Francis Were Nyangweso
Pseudonim Frank
Data i miejsce urodzenia 29 września 1939
Busia
Data i miejsce śmierci 15 lutego 2011
Kampala
Obywatelstwo ugandyjskie
Wzrost 185 cm
Masa ciała 69 kg
Kategoria wagowa lekkopółśrednia

Lata młodościEdytuj

W młodości oprócz boksu trenował tenis, lekkoatletykę, piłkę nożną i siatkówkę. Za namową nauczyciela wychowania fizycznego zdecydował się na uprawianie jednej dyscypliny[1].

KarieraEdytuj

W latach 1954-1963 zostawał mistrzem kraju w wadze lekkiej[2], a w latach 1955-1962 zostawał mistrzem Afryki Wschodniej[1] w wadze lekkopółśredniej. W 1960 wystartował na igrzyskach olimpijskich w tej samej wadze, kończąc rywalizację na 9. miejscu[3]. W pierwszej rundzie zawodów miał wolny los[4], a w drugiej przegrał z późniejszym mistrzem olimpijskim Wilbertem McClure[5]. W 1961 zdobył złoto Hapoel Games[1] w wadze lekkopółśredniej oraz został wybrany sportowcem roku w Ugandzie[2]. W 1962 został brązowym medalistą igrzysk Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej (ob. igrzyska Wspólnoty Narodów) w tej samej wadze[6].

Losy po zakończeniu karieryEdytuj

W 1963 zakończył karierę, gdyż został powołany do wojska[2]. W 1974 jako generał dywizji objął stanowisko ministra kultury i rozwoju społeczeństwa[2]. Po odejściu z wojska został bankierem. Był również trenerem bokserskiej reprezentacji Ugandy na igrzyskach olimpijskich w 1968[1]. W 1971 pełnił także funkcję prezesa Krajowej Rady Sportu[2] podległej ministerstwu edukacji i sportu[7]. W 1979[1] lub 1981 objął posadę prezesa ugandyjskiego komitetu olimpijskiego, którym był do 2009[8][9]. Pełniąc tę funkcję został zamieszany w skandal związany z wyborem organizatora IO 2000. Za przyznanie igrzysk w 2000 Sydney miał otrzymać 35000$[10][11] oraz darmowe zakwaterowanie w Dorchester Hotel w Londynie[12]. Nyangweso nie przyznał się do przyjęcia łapówki[13]. W latach 1986-2006 był wiceprezesem AIBA, a w latach 1991-2001 pełnił funkcję prezesa Association of National Olympic Committees of Africa[9]. W 1988 został wybrany członkiem MKOl[1].

Zmarł 15 lutego 2011[8][9] na niewydolność nerek oraz cukrzycę[2]. Od 2010 jeździł na wózku inwalidzkim, po tym, jak amputowano mu nogę[14], a w ostatnich miesiącach życia był przykuty do łóżka[8]. Pochowany został 26 lutego 2011[15].

Życie prywatneEdytuj

Był żonaty z Rosemary, z którą miał sześcioro dzieci, w tym rugbystę Michaela Wanderę[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f From Olympic competitors to IOC members – Francis W. Nyangweso. „Olympic Review”. XXV-7, s. 26-27, 1996-02. ISSN 0251-3498 (ang.). 
  2. a b c d e f g Andrew Mwanguhya: Nyangweso: An avid boxer, committed soldier and shrewd politician (ang.). monitor.co.ug, 2012-04-15. [dostęp 2014-09-29].
  3. Boxing at the 1960 Roma Summer Games: Men's Light-Middleweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2014-09-29].
  4. Boxing at the 1960 Roma Summer Games: Men's Light-Middleweight Round One (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2014-09-29].
  5. Boxing at the 1960 Roma Summer Games: Men's Light-Middleweight Round Two (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2014-09-29].
  6. Commonwealth Games Medallists – Boxing (ang.). gbrathletics.com. [dostęp 2014-09-29].
  7. National Council of Sports (ang.). education.go.ug. [dostęp 2014-09-29].
  8. a b c Ex-Uganda Olympics boss dead (ang.). newvision.co.ug, 2011-02-16. [dostęp 2014-09-29].
  9. a b c Death of IOC Member Francis Nyangweso (ang.). olympic.org, 2011-02-16. [dostęp 2014-09-29].
  10. Sydney sucked into Olympics scandal (ang.). bbc.co.uk, 1999-01-23. [dostęp 2014-09-29].
  11. Stephen Wilson. Olympic scandal reaches Australia. „Lawrence Journal-World”, s. 6C, 1999-01-23 (ang.). 
  12. Christopher Zinn: Sydney strives to avert bribes inquiry (ang.). theguardian.com, 1999-01-25. [dostęp 2014-09-29].
  13. Lisa Riley Roche, Maria Titze. IOC members and the 'geld memo'. „The Deseret News”. 348, s. A1, A10, 2000-05-27 (ang.). 
  14. Ugandan IOC Member Francis Nyangweso dead (ang.). sportsnewsarena.com, 2011-02-16. [dostęp 2014-09-29].
  15. IOC member Francis Nyangweso dies at age of 72 (ang.). insidethegames.biz, 2011-02-20. [dostęp 2014-09-29].

BibliografiaEdytuj