Otwórz menu główne

Franz Ritter von Soxhlet (ur. 12 stycznia 1848 w Brnie , zm. 5 maja 1926 w Monachium[1]) – niemiecki chemik pochodzenia belgijskiego, specjalizował się w chemii rolnej. Najbardziej znany jako wynalazca ekstraktora przelewowego opracowanego w 1879 roku, który obecnie jest znany jako aparat Soxhleta[2].

Franz Ritter von Soxhlet
Franz Ritter von Soxhlet
Franz Ritter von Soxhlet
Kraj działania  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1848
Brno
Data i miejsce śmierci 5 maja 1926
Monachium
Profesor nauk chemicznych
Specjalność: Agrochemia
Alma Mater Uniwersytet w Lipsku, Uniwersytet Techniczny w Monachium

W 1872 roku uzyskał stopień doktora nauk na Uniwersytecie w Lipsku gdzie zajmował się ekstrakcją trudno rozpuszczalnych związków. W 1879 roku został profesorem chemii rolnej na Uniwersytecie Technicznym w Monachium gdzie prowadził badania nad składnikami mleka, przede wszystkim krowiego. W 1886 roku opracował metodę pasteryzacji mleka i jego przetworów, obecnie znaną jako metoda klasyczna. Ponadto wydzielił i dokonał frakcjonowania białek obecnych w mleku, które nazwał laktoproteinami (kazeina, albuminy i globuliny) oraz wydzielił, zidentyfikował i opisał cukier obecny w mleku czyli laktozę. Od 1893 roku zajmował się badaniem różnic między mlekiem krowim a ludzkim. W 1900 roku zidentyfikował sole wapniowe występujące w mleku i rozpoczął badania wpływu ich niedoboru na występowanie krzywicy. Od 1912 roku prowadził badania zawartości żelaza w ludzkim i krowim mleku a także badania nad występowaniem niedokrwistości syderopenicznej u dzieci karmionych mlekiem krowim (6-18 miesięcy)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bayerische Akademie der Wissenschaften. Historische Kommission., Neue deutsche Biographie, Berlin: Duncker & Humblot, 1953, ISBN 978-3-428-00181-1, OCLC 486179 [dostęp 2018-10-31].
  2. Polytechnisches Journal - Soxhlet, über gewichtsanalytische Bestimmung des Milchfettes., dingler.culture.hu-berlin.de [dostęp 2018-11-03] (niem.).