Fryderyk Wilhelm Schweikert

przedsiębiorca łódzki

Fryderyk Wilhelm Schweikert (ur. 6 stycznia 1837 w Starowej Górze, zm. 1902) – łódzki przemysłowiec[1].

Fryderyk Wilhelm Schweikert
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 stycznia 1837
Starowa Góra

Data i miejsce śmierci

1902
Łódź

Zawód, zajęcie

fabrykant

Był synem Jana Jakuba, wiejskiego kowala, który w 1800 przybył z Wirtembergii i osiadł wraz z innymi szwabskimi kolonistami w Starowej Górze[1].

Do Łodzi przybył z Pabianic w 1865. Założył fabrykę wyrobów bawełnianych przy ulicy Piotrkowskiej 147. Tamże w 1897 wybudował okazałą kamienicę według projektu Piotra Brukalskiego. W 1875 powstały nowe zakłady przy ulicy Rokicińskiej i przy ulicy Wólczańskiej 215. W 1899 przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę akcyjną. Żonaty z Amalią z domu Hampel, miał dwóch synów. Pierwszy, Robert Teodor Schweikert (ur. 1865 w Pabianicach), przejął kierownictwo firmy po śmierci ojca. Drugi syn, Ludwik Schweikert, po ukończeniu studiów chemicznych na Uniwersytecie w Zurichu, założył w Pabianicach zakłady chemiczne. Zginął podczas I wojny światowej na terenie Rosji[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Wiesław Pierzchała, Tajemnice rezydencji Schweikertów, Dziennik Łódzki, 24 marca 2013 [dostęp 2021-05-20] (pol.).