Gabriel (Kremenecki)

Gabriel, imię świeckie Hryhorij Fedorowycz Kremenecky (ur. 1708 w Nosówce, zm. 9 sierpnia 1783 w Kijowie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pochodzenia ukraińskiego[1].

Gabriel
Grigorij Kremenecki
metropolita kijowski i halicki
Kraj działania  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia 1708
Nosowki
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1783
Kijów
Miejsce pochówku Sobór Mądrości Bożej w Kijowie
metropolita kijowski i halicki
Okres sprawowania 1770-1783
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1739
Diakonat do 1748
Prezbiterat do 1748
Chirotonia biskupia 17 września 1749

Edukację w zakresie filozofii i teologii rozpoczął w Kijowskiej Akademii Duchownej, zakończył w 1736 w Moskiewskiej Akademii Duchownej. Po uzyskaniu dyplomu został zatrudniony w seminarium duchownym przy Ławrze Aleksandra Newskiego jako wykładowca. W 1739, po złożeniu wieczystych ślubów mniszych, został jego prefektem.

Od 1748 był stałym członkiem Świątobliwego Synodu Rządzącego, wchodząc w jego skład w związku z objęciem godności przełożonego Monasteru Nowospasskiego. 17 września 1749 został wyświęcony na biskupa kołomieńskiego i kaszyrskiego, zaś w 1755 objął katedrę kazańską. W 1762 został arcybiskupem petersburskim. Urząd ten sprawował przez osiem lat, gdyż w 1770 przeniesiono go na katedrę kijowską i halicką. Szczególnie troszczył się o sytuację Kijowskiej Akademii Duchownej, na którą przeznaczał datki z osobistych środków. Na ziemiach ukraińskich zwalczał lokalne tradycje i obyczaje cerkiewne, wprowadzając tradycje i zwyczaje typowe dla Rosji carskiej[1]. Przyczynił się do rusyfikacji Akademii Mohylańskiej[2].

Brał udział w sądzie nad metropolitą nowogrodzkim Arseniuszem i w obrzędzie pozbawienia go urzędu i znaków godności biskupiej. Poparł carycę Katarzynę II w działaniach na rzecz sekularyzacji majątku kościelnego i przygotowywał na jej potrzeby szczegółowy opis dóbr cerkiewnych[1]. W literaturze oceniany jest zarówno jako pokorny, bezinteresowny i głęboko pobożny człowiek, jak i jako duchowny zabiegający o własny awans w hierarchii cerkiewnej[potrzebny przypis].

Zmarł w 1783 i został pochowany w soborze Mądrości Bożej w Kijowie.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c S. Bajkułowa, J. Matwiejewa: Rukowoditieli Sankt-Petierburga. Olma Media Group, 2003, s. 291. ISBN 978-5-7654-2114-7.
  2. W. Mokry: Stosunek państwowych i cerkiewnych władz moskiewskich do ukraińskiej Cerkwi prawosławnej i unickiej w wiekach XVII-XX. W: Unia brzeska. Geneza, dzieje i konsekwencje w kulturze narodów słowiańskich. R. Łużny, F. Ziejka, A. Kępiński (red.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 1994, s. 86. ISBN 83-7052-220-3.

Linki zewnętrzneEdytuj

Poprzednik
Sawa (Szpakowski)
Biskup kołomieński
1749 - 1755
Następca
Porfiry (Krajski)
Poprzednik
Beniamin (Pucek-Hryhorowicz)
Arcybiskup petersburski
1762 - 1770
Następca
Gabriel (Pietrow-Szaposznikow)
Poprzednik
Arseniusz (Mohylański)
Metropolita kijowski
1770 – 1783
Następca
Samuel (Mysławski)