Gabriel Varga

Gabriel Varga (ur. 16 maja 1985 w Toronto) – kanadyjski kick-boxer, mistrz świata organizacji WKN, WKF, GLORY oraz Bellator Kickboxing.

Gabriel Varga
Ilustracja
Gabriel Varga ze swoją kolekcją pasów mistrzowskich (2016).
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1985[1]
Toronto[1]
Obywatelstwo  Kanada[2]
Wzrost 178[2][1] cm
Masa ciała 65[2][1] kg
Styl walki kick-boxing, shōtōkan karate[2]
Kategoria wagowa piórkowa[2][1]
Klub Varga Bros. Martial Arts[1]
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 23[2][1]
Zwycięstwa 17
Przez nokauty 3
Porażki 6

Kariera sportowaEdytuj

Varga pochodzi z usportowionej rodziny. Jego ojciec Keith był bokserem oraz karateką, zaś bracia Aaron i Jacob również uprawiają kickboxing z sukcesami. Posiada czarny pas (IV dan) w shōtōkan karate. W 2008 zdobył swój pierwszy mistrzowski pas, federacji ISKA w amatorskiej formule kickboxingu. Do końca 2009 zgromadził jeszcze trzy mistrzowskie pasy ISKA, po czym przeszedł na zawodowstwo[3].

W marcu 2011 został mistrzem świata World Kickboxing Network (WKN) wagi lekkiej, wypunktowując Yohana Ha Vana[4]. Jeszcze w tym samym roku, we wrześniu zdobył kolejne zawodowe mistrzostwo, tym razem organizacji World Kickboxing Federation (WKF) w wadze lekkopółśredniej, nokautując Roya Tana w 3. rundzie[5].

3 maja 2012 zadebiutował w organizacji GLORY, w turnieju wagi do 65 kg. Varga doszedł do półfinału, przegrywając w nim jednogłośnie na punkty z późniejszym tryumfatorem całego turnieju, Japończykiem Yutą Kubo. 21 czerwca 2014 wziął udział w kolejnym turnieju GLORY, mającym wyłonić pretendenta do pasa mistrzowskiego wagi piórkowej (-65 kg). Ostatecznie Varga wygrał turniej pretendentów i stoczył prawie rok później 3 kwietnia 2015 walkę z Marokańczykiem Mosabem Amranim o mistrzostwo świata GLORY, którą wygrał jednogłośnie na punkty[6]. Tytuł stracił w pierwszej obronie na rzecz Ukraińca Serhija Adamczuka 6 listopada 2015 (GLORY 25) przegrywając z nim na punkty[7].

Między walkami mistrzowskimi w GLORY, w styczniu 2016 stoczył zwycięski pojedynek w Chinach, zdobywając pas mistrzowski Hero Legends wagi piórkowej[8]. 22 lipca tego samego roku, zmierzył się w rewanżu z Adamczukiem, rewanżując mu się za porażkę z listopada 2015 wygrywając z nim również po pięciorundowej walce na punkty i zostając ponownie mistrzem GLORY wagi piórkowej[9].

21 października 2016 na Glory 34 stracił ponownie tytuł, tym razem na rzecz byłego mistrza wagi lekkiej Robina van Roosmalena, z którym przegrał przez TKO w 4. rundzie[10].

Na początku 2017 związał się z Bellator Kickboxing, gdzie w debiucie przegrał 14 kwietnia 2017 z Węgrem Gaborem Gorbicsem. 9 grudnia 2017 podczas Bellator Kickboxing 8 pokonał przez techniczny nokaut Włocha Roberto Gheorghitę[11]. 14 lipca 2018 w Rzymie pokonał broniącego tytułu Bellator Kevina Rossa przez TKO w pierwszej rundzie, zostając nowym mistrzem w wadze piórkowej[12].

1 grudnia 2018 pokonał przez KO w pierwszej rundzie Włocha Shana Cangelosiego, broniąc tym samym tytułu Bellator[13].

OsiągnięciaEdytuj

Zawodowe:[14]

  • 2011: mistrz świata WKN w wadze lekkiej (-64,4 kg), zasady orientalne
  • 2011: mistrz świata WKF w wadze lekkopółśredniej (-64,5 kg), zasady K-1
  • 2013: Glory 8: - 65 kg Slam Tournament – półfinalista turnieju wagi piórkowej (-65 kg)
  • 2014: Glory Featherweight Contender Tournament - 1. miejsce w turnieju wagi piórkowej
  • 2015: mistrz świata GLORY w wadze piórkowej
  • 2016: mistrz Hero Legends w wadze piórkowej (-64 kg)
  • 2016: mistrz świata GLORY w wadze piórkowej
  • 2018: mistrz świata Bellator Kickboxing w wadze piórkowej (-66 kg)

Amatorskie:[14]

  • 2008: mistrz ISKA Ameryki Północnej w wadze lekkopółśredniej (-64,5 kg), zasady orientalne
  • 2008: mistrz Kanady ISKA w wadze superlekkiej (-62,3 kg), zasady orientalne
  • 2009: mistrz świata ISKA w wadze superlekkiej (-62,3 kg), zasady orientalne
  • 2009: mistrz świata ISKA w wadze lekkopółśredniej (-64,5 kg), zasady orientalne

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Profil na stronie bellator.it (ang.). bellator.it. [dostęp 2018-12-08].
  2. a b c d e f Statystyki na glorykickboxing.com (pol.). glorykickboxing.com. [dostęp 2017-12-10].
  3. Gabriel's Bio (ang.). vargabros.weebly.com.
  4. Parviz Iskenderov: Gabriel VARGA wins WKN World title in Canada, March 12 (ang.). fightmag.com.au, 15.03.2011.
  5. Thai fighter: Canada’s kickboxing champ in the Far East (ang.). vicnews.com, 2011.
  6. Glory 20: Robin van Roosmalen obronił pas mistrza! Wyniki (pol.). fightsport.pl, 03.04.2015.
  7. GLORY 25: Robin van Roosmalen zdaniem sędziów lepszy od Sitthichai'a Sitsongpeenonga! Wyniki! (pol.). fightsport.pl, 07.11.2015.
  8. Steven Aripez: Hero Legends 2016 Results (ang.). muaythaiauthority.com, 2016-01-16. [dostęp 2017-06-03].
  9. GLORY 32: Gabriel Varga rewanżuje się Serhiy'owi Adamchukowi i odbiera mu tytuł! Wyniki! (pol.). fightsport.pl, 23.07.2016.
  10. GLORY 34: Nieky Holzken pokonał Murthela Groenharta, Robin van Roosmalen nowym mistrzem! Wyniki i video! (pol.). fightsport.pl, 22.10.2016.
  11. Rob Tatum: Bellator Kickboxing 8 Results: Daniels Edges Boukis, Schilling Tops Verlinden (ang.). combatpress.com, 2017-12-09. [dostęp 2017-12-10].
  12. Rob Tatum: Bellator Kickboxing 10 Results: Varga Dethrones Ross, Petrosyan Cruises Past Allazov (ang.). combatpress.com, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-14].
  13. BELLATOR GENOVA, UN SUCCESSO (wł.). bellator.it, 2018-12-03. [dostęp 2018-12-08].
  14. a b Osiągnięcia w kickboxingu (ang.). vargabros.weebly.com. [dostęp 2017-12-10].

Linki zewnętrzneEdytuj